16/12/2017

#Blogovision [No.5] Baxter Dury - Prince Of Tears

Όταν ήταν μικρός... o Baxter φωτογραφήθηκε, σε ηλικία 5 ετών, για το εξώφυλλο του άλμπουμ του μπαμπά του, Ian Dury, "New Boots and Panties!!". Ο Baxter δεν έβλεπε τον μπαμπά του σαν punk icon -για εκείνον ήταν ένας απλός μπαμπάς σαν όλους τους άλλους που φερόταν φυσιολογικά, μιλούσε πολύ και του έφτιαχνε σούπα. Για τους εξωτερικούς παρατηρητές ήταν ένας ακατάλληλος πατέρας που μεγάλωνε τον Baxter μέσα σε ένα τοξικό περιβάλλον γεμάτο "Sex & Drugs & Rock & Roll". Όταν οι γονείς του χώρισαν, αρχικά έμεινε με την μητέρα του και την αδελφή του, μέχρι που ο Dury senior απηύδησε να μαθαίνει συνέχεια για τις αποβολές του γιου του από το σχολείο, τον πήρε να ζήσει μαζί του, τον έγραψε σε ιδιωτικό και ανέθεσε την καθημερινή φροντίδα του σε έναν roadie των Led Zeppelin που ήταν γνωστός με το ψευδώνυμο... Sulphate Strangler. Οι εξωτερικοί παρατηρητές τον θεωρούσαν επικίνδυνο dealer ναρκωτικών που τι δουλειά είχε με ένα παιδί. Ο Baxter τον θεωρούσε τον καλύτερό του φίλο. 
Όταν μεγάλωσε... o Baxter δεν ήξερε τι ήθελε να κάνει στη ζωή του, οπότε είπε «ας κάνω μουσική, δε γαμιέται». Του ήρθαν όλα εύκολα. Ήταν ο γιος του Ian Dury. Κι εκείνος είχε φύγει από τη ζωή. Για την ακρίβεια, ο Baxter έδωσε την πρώτη του «συναυλία» στο μνημόσυνο του μπαμπά του.
Τελικά... ύστερα από τέσσερα άλμπουμ, ο Baxter έχει συμφιλιωθεί με το ότι δεν μπορεί να τραγουδήσει και πως αν θέλει να μοιράζεται τα ανθρώπινα, συγκινητικά, προσβλητικά, hilarious στιχάκια του, θα πρέπει να τα διηγείται. Φέτος έπαθε κρίση ηλικίας. Την αφηγήθηκε διεξοδικά, έχοντας πίσω του όχι μια punk μπάντα, αλλά μια ολόκληρη ορχήστρα 24 ατόμων.

Άκου Αυτό:
I don't think you realise how successful I am
I'm like a shipping tycoon
Full of promise and cum
I'm a salamander
Short riff lover-boy
Causing grief to the bleeding eyes
I'm the turgid fucked up little goat
Pissing on your fucking hill
And you can't shit me out
'Cos you can't catch me
'Cos you're so fat
So fuck ya
--Miami

#Blogovision [No.6] Kelly Lee Owens - Kelly Lee Owens
#Blogovision [No.7] Slowdive - Slowdive
#Blogovision [No.8] St. Vincent - MASSEDUCTION
#Blogovision [No.9] Grizzly Bear - Painted Ruins
#Blogovision [No.10] Jarvis Cocker and Chilly Gonzales - Room 29
#Blogovision [No.11] Spoon - Hot Thoughts
#Blogovision [No.12] Robert Plant - Carry Fire
#Blogovision [No.13] Bonobo - Migration
#Blogovision [No.14] Zola Blood - Infinite Games
#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open
#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 

Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό ♫ on Facebook
Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

15/12/2017

#Blogovision [No.6] Kelly Lee Owens - Kelly Lee Owens

Όταν ήταν μικρή... η Kelly τραγουδούσε στην χορωδία του σχολείου της κάπου στη Βόρεια Ουαλλία και έκανε παρέα με όλους τους "weirdos" που είχαν τρέλα με τη μουσική. Όταν ήταν 16, οι συμμαθητές της στο Λύκειο την ανακήρυξαν "Daydreamer of the Year". Χάρηκε γιατί ένιωσε πως την καταλάβαιναν. Στα 18 της μετακόμισε στο Manchester και έπιασε δουλειά ως βοηθός νοσοκόμα σε μία κλινική για καρκινοπαθείς, περνώντας τα ρεπό της σε δισκοπωλεία και stands που πουλούσαν merch συγκροτημάτων, γιατί έψαχνε τρόπο να γνωρίσει άτομα που διοργάνωναν συναυλίες και φεστιβάλ ή ήταν οι ίδιοι παραγωγοί / μουσικοί.
Όταν μεγάλωσε... η Kelly έβαλε καλά στο μυαλό της την συμβουλή που της έδωσαν οι ασθενείς της («μην κάνεις κι εσύ τα ίδια, μην κάθεσαι να μετανιώνεις όλα εκείνα που δεν τόλμησες να κάνεις ποτέ»), έτσι το φιλοσόφησε το πράγμα και αποφάσισε ότι, ξέρεις, μια ζωή την έχουμε, ήταν σημαντικό για εκείνη να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα, να πάψει να λέει πόσο πολύ θέλει να ασχοληθεί με τη μουσική, και να το κάνει όντως πράξη. Έφυγε λοιπόν από το Manchester, πήγε στο Λονδίνο, έπιασε δουλειά στη Rough Trade, έγινε κολλητή με τον Daniel Avery και τον Ghost Culture και ωπ, να που βρίσκεται σήμερα.
Τελικά... ναι, "θέλεις η μουσική να σε παίρνει αγκαλιά -ακόμα και η techno"

Άκου Αυτό:
Keeping it together, keeping it together
This is the narrative of reality
--Anxi (feat. Jenny Hval)


#Blogovision [No.7] Slowdive - Slowdive
#Blogovision [No.8] St. Vincent - MASSEDUCTION
#Blogovision [No.9] Grizzly Bear - Painted Ruins
#Blogovision [No.10] Jarvis Cocker and Chilly Gonzales - Room 29
#Blogovision [No.11] Spoon - Hot Thoughts
#Blogovision [No.12] Robert Plant - Carry Fire
#Blogovision [No.13] Bonobo - Migration
#Blogovision [No.14] Zola Blood - Infinite Games
#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open
#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 

Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό ♫ on Facebook
Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

14/12/2017

#Blogovision [No.7] Slowdive - Slowdive

Όταν ήταν μικρή... η Rachel Goswell ξεκίνησε μαθήματα κιθάρας στο Reading όταν ήταν 7 χρονών με δασκάλα την κολλητή της μαμάς της. Κάθε φορά την ώρα που εκείνη τελείωνε, είχε μάθημα ένα άλλο παιδάκι: τον έλεγαν Neil Halstead. Λίγα χρόνια αργότερα, οι δυο τους έτυχε να είναι συμμαθητές και στο σχολείο και σύντομα έγιναν αδελφικοί φίλοι (και bandmates) όταν ο Neil παρατήρησε πως στο εξώφυλλο ενός σχολικού βιβλίου η Rachel είχε ζωγραφίσει... τους The Smiths. Το πρώτο συγκρότημα που σχημάτισαν το βάφτισαν Pumpkin Fairies. Το 1991, όταν η Rachel ήταν 20 χρονών, κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ των Slowdive. Μια πενταετία αργότερα, η μπάντα είχε ήδη διαλυθεί.
Όταν μεγάλωσε... η Rachel αντιμετώπισε την μεγαλύτερη κατάρα που μπορεί να τύχει σε μουσικό: κινδύνευσε να χάσει τελείως την ακοή της. Μετά από δεκάδες εξετάσεις και θεραπείες για σχεδόν μια δεκαετία, η Rachel βρήκε τρόπους να ζει με την χρόνια πάθησή της και οι Slowdive επανενώθηκαν αρχικά για live εμφανίσεις και αργότερα για την ηχογράφηση του δίσκου που κυκλοφόρησαν φέτος, 22 χρόνια μετά τη διάλυσή τους. Ο γιος που έφερε στον κόσμο η Rachel το 2010 γεννήθηκε με ένα γεννετικό σύνδρομο που έβλαψε ανεπανόρθωτα την ακοή του. Μεταξύ τους επικοινωνούν στην νοηματική...
Τελικά... τώρα καταλαβαίνω γιατί βούρκωνε η Rachel στο Primavera του 2014.

Άκου Αυτό:
Sugar for the pill
You know it's just the way things are
Cannot buy the sun
This jealousy will break the whole
--Sugar For The Pill



#Blogovision [No.8] St. Vincent - MASSEDUCTION
#Blogovision [No.9] Grizzly Bear - Painted Ruins
#Blogovision [No.10] Jarvis Cocker and Chilly Gonzales - Room 29
#Blogovision [No.11] Spoon - Hot Thoughts
#Blogovision [No.12] Robert Plant - Carry Fire
#Blogovision [No.13] Bonobo - Migration
#Blogovision [No.14] Zola Blood - Infinite Games
#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open
#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 

Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό ♫ on Facebook
Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

13/12/2017

#Blogovision [No.8] St. Vincent - MASSEDUCTION

Όταν ήταν μικρή... η Annie Clarke, μετά το διαζύγιο των γονιών της, που βγήκε όταν εκείνη ήταν μόλις 3 χρονών, μετακόμισε από την Οκλαχόμα στο Τέξας με την (κοινωνική λειτουργό) μαμά της και τις δυο μεγαλύτερες αδελφές της. Άρχισε να ακούει Pearl Jam και Nirvana στα 10 της και να παίζει κιθάρα στα 12. Λίγο αργότερα ο θείος και η θεία της (ένα jazz duo ονόματι Tuck & Patti) ξεκίνησαν να την παίρνουν μαζί τους στις συναυλίες τους για να τους βοηθάει με το στήσιμο-ξεστήσιμο. Στο σχολείο ήταν πρόεδρος της θεατρικής ομάδας και μέλος της χορωδίας.  Μόλις ενηλικιώθηκε γράφτηκε στο περιβόητο Berklee της Βοστώνης, αλλά στα τρία χρόνια εγκατέλειψε τις σπουδές της όχι επειδή δεν ήθελε να ασχοληθεί με τη μουσική, αλλά ακριβώς επειδή καιγόταν να ασχοληθεί με τη μουσική.
Όταν μεγάλωσε... η Annie τα πήγε τόσο καλά που πλέον στο βιογραφικό της αναγράφεται πως έχει κερδίσει Grammy, έχει παρομοιαστεί με τον David Bowie και έχει τραγουδίσει για τους Nirvana. Για να συμβούν όλα αυτά όμως εκείνη δούλευε και ταξίδευε τόσο πολύ που έπαθε κατάθλιψη και υπερκόπωση. Πέρσι έγινε παντού πρώτη είδηση επειδή έβγαινε με την Cara Delevingne (aka ένα από τα πιο διάσημα μοντέλα στον κόσμο) και την Kristen Stewart (μία από τις πιο διάσημες νέες ηθοποιούς). Φέτος, επέλεξε να μείνει μόνη, τύλιξε το άλμπουμ της (και τις συναυλίες της) στο πιο φανταχτερό και κραυγαλέο περιτύλιγμα που βρήκε, και φρόντισε να την προσέξουν οι πάντες.
Τελικά... και ποιος μουσικός δεν θα 'θελε την δική του signature κιθάρα.

Άκου Αυτό:
How can anybody have you
How can anybody have you and lose you
How can anybody have you and lose you
And not lose their minds too
--Los Ageless


#Blogovision [No.9] Grizzly Bear - Painted Ruins
#Blogovision [No.10] Jarvis Cocker and Chilly Gonzales - Room 29
#Blogovision [No.11] Spoon - Hot Thoughts
#Blogovision [No.12] Robert Plant - Carry Fire
#Blogovision [No.13] Bonobo - Migration
#Blogovision [No.14] Zola Blood - Infinite Games
#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open
#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 

Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό ♫ on Facebook
Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

12/12/2017

#Blogovision [No.9] Grizzly Bear - Painted Ruins

Όταν ήταν μικρός... ο Ed Droste έμενε με την οικογένειά του στη Μασαχουσέτη. Ο παππούς του ήταν μαέστρος και καθηγητής μουσικολογίας (διεύθυνε μάλιστα το τμήμα μουσικών σπουδών του Harvard για πάνω από 40 χρόνια), η μαμά του ήταν δασκάλα μουσικής σε μικρά παιδιά και η θεία του ήταν τσελίστρια. Στο Λύκειο έμαθε να παίζει κιθάρα, αλλά δεν σκόπευε να ασχοληθεί με τη μουσική. Όταν τελείωσε το σχολείο, πήγε στην Ιταλία για να παρακολουθήσει μαθήματα σε μια σχολή καλών τεχνών και έπειτα έζησε για λίγο καιρό στη Ζιμπάμπουε. Κατέληξε στο NYU. Την κιθάρα δεν την είχε καν μαζί του.
Όταν μεγάλωσε... o Ed (νόμιζε πως) ήθελε να γίνει δημοσιογράφος. Μέχρι που, μετά από κάποιες διακοπές Χριστουγέννων στη Βοστώνη, η μητέρα του τού είπε «πάρε μαζί σου και την κιθάρα σου όταν επιστρέψεις Νέα Υόρκη». Την έπιασε ξανά στα χέρια του, συνειδητοποίησε πως του είχε λείψει, αυτοβαφτίστηκε Grizzly Bear και άρχισε να γράφει τραγούδια για χωρισμούς. Η μπάντα του και εκείνος έγιναν διάσημοι. Αποφάσισε εξαρχής να μιλάει έξω από τα δόντια. Δεν έκρυψε ποτέ τις σεξουαλικές του προτιμήσεις ή τις πολιτικές του πεποιθήσεις, άνοιξε λογαριασμό σε όλα τα social media και εκμεταλλεύτηκε την φήμη του για να μιλήσει για τα δικαιώματα της LGBT κοινότητας, για ρατσισμό, για ακροδεξιά, για τα αίσχη που έχει διαπράξει και διαπράττει καθημερινά ο Donald Trump.
Τελικά... στα 40 του βρέθηκε από την Νέα Υόρκη στο Los Angeles διαζευγμένος από τον σύζυγό του, διωγμένος από το Twitter και μπουχτισμένος με τον τρόπο που λειτουργεί σήμερα το music industry. Πιστεύει πως η νεολαία αδιαφορεί για τη μουσική τους, τους βρίσκει πολύ «ακαδημαϊκούς»

Άκου Αυτό:
Face to face
(But you left me broken)
We'll watch our bodies break
(But you left me helpless)
Not a care in the world
That's the way you play
--Neighbors



#Blogovision [No.10] Jarvis Cocker and Chilly Gonzales - Room 29
#Blogovision [No.11] Spoon - Hot Thoughts
#Blogovision [No.12] Robert Plant - Carry Fire
#Blogovision [No.13] Bonobo - Migration
#Blogovision [No.14] Zola Blood - Infinite Games
#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open
#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 

Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό ♫ on Facebook
Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

11/12/2017

#Blogovision [No.10] Jarvis Cocker and Chilly Gonzales - Room 29

Όταν ήταν μικρός... ο Jarvis Cocker έμενε με τους γονείς του και την αδελφή του στο Sheffield σε μια περιοχή που λέγεται (τι όνομα!) Intake. Στο διπλανό σπίτι έμενε η γιαγιά του με τον παππού του και ο μικρός Jarvis τους επισκεπτόταν συχνά γιατί είχαν έγχρωμη τηλεόραση, κασετόφωνο και ραδιόφωνο. Όταν ο Jarvis ήταν 7 ετών, ο μπαμπάς του πήγε για τσιγάρα και δεν ξαναγύρισε ποτέ. Τα πρώτα εφηβικά του χρόνια τα πέρασε στο δωμάτιό του. Είχε μια κιθάρα και έναν ενισχυτή και έπαιζε όλη μέρα μουσική μέχρι να νυχτώσει. Τότε έβαζε ράδιο και άκουγε τις εκπομπές του John Peele κι ό,τι του άρεσε το ηχογραφούσε σε κασέτα για να μπορεί να το ακούσει ξανά. Μερικά χρόνια αργότερα ο John Peele θα έπαιζε καίριο ρόλο στην πορεία των Pulp. Οι Pulp γεννήθηκαν όταν ο Jarvis ήταν μόλις 15 ετών. Αρχικά έκαναν πρόβες στο σαλόνι, μέχρι που η μαμά του αποτρελάθηκε από τη φασαρία, οπότε μετέφεραν τα συμπράγκαλά τους στο γκαράζ του παππού και εκεί συνέχισαν να αυτοσχεδιάζουν και να καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ που είχαν αγοράσει παράνομα. Στα 18 του, με την παρότρυνση της μαμάς του, ο Jarvis έφυγε από το σπίτι.
Όταν μεγάλωσε... o Jarvis δεν έπαψε ποτέ να είναι καλλιτεχνικά ανήσυχος. Στα 24 του, έκανε ένα διάλειμμα από τους Pulp και γράφτηκε στο Saint Martins College του Λονδίνου, για να δει αν μπορούσε αντί για μουσικός να γίνει σκηνοθέτης. Καριέρα στην σκηνοθεσία δεν έκανε ποτέ, αλλά το πτυχίο το πήρε. Η στυλίστρια που ανέλαβε τη φωτογράφιση για το εμβληματικό εξώφυλλο του "This Is Hardcore" έγινε γυναίκα του στα τέλη των 90s και μαζί μετακόμισαν στο Παρίσι και έκαναν έναν γιο, που ήταν και είναι φτυστός ο Jarvis.
Τελικά... στα 54 του, ο «πέμπτος πιο διάσημος Βρετανός» αισθάνεται πως ο κόσμος είναι γεμάτος "cultural litter". Γιαυτό δεν θέλει να μοιράζεται τη μουσική που γράφει, παρά μόνο αν νιώθει πως σε σχέση με τους άλλους, πρωτοτυπεί. Γιαυτό φέτος σκαρφάλωσε πάνω σε ένα grand piano και έστησε μαζί με τον Chilly Gonzales ένα άλμπουμ-concept, ένα μελοποιημένο παραμύθι για τους ήρωες του ξενοδοχείου των διασήμων, του Chateau Marmont. «Γιατί τα ξενοδοχεία, όπως και το σινεμά σε βοηθούν να αποδράσεις, να νιώσεις έστω για λίγο πώς θα ήταν να είσαι κάποιος άλλος. Μετά φεύγεις -θα στρώσει άλλος το κρεβάτι για σένα- και συνεχίζεις τη ζωή σου. Τα προβλήματα ξεκινούν αν αποφασίσεις πως αυτό θες να κάνεις μια ζωή.» Απεχθάνεται τα χαρούμενα τραγούδια. Το "Walking On Sunshine" τον κάνει να θέλει να πνίξει άνθρωπο.

Άκου Αυτό:
You are such a jerk
You are a tearjerker

--Tearjerker

και

Remember, sat in the dark
With my arm round your shoulder
The curtains drew back
I was bowled over
This is what I had been dreaming about
Life, with the boring bits edited out
--Trick of the Light

#Blogovision [No.11] Spoon - Hot Thoughts
#Blogovision [No.12] Robert Plant - Carry Fire
#Blogovision [No.13] Bonobo - Migration
#Blogovision [No.14] Zola Blood - Infinite Games
#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open
#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 

Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

10/12/2017

#Blogovision [No.11] Spoon - Hot Thoughts

Όταν ήταν μικρός... ο Britt Daniel έμενε με τους γονείς του και τα δύο αδέλφια του στο Galveston, μια μικρή πόλη του Texas, μια ώρα περίπου από το Austin. Ο πατέρας του ήταν ένας ευκατάστατος γιατρός, συλλέκτης δίσκων και μεγάλος φαν των Bee Gees. Όταν ο Britt ήταν 7 ετών του ζήτησε να του δείξει πώς λειτουργεί το πικάπ και σύντομα οι Bee Gees έγιναν και δικό του κόλλημα. Λίγο αργότερα οι γονείς του χώρισαν και μια δεκαετία περίπου αργότερα, στα 16 του, ενώ πάλευε κι ο ίδιος να ξεπεράσει μια (σχολική μεν, έντονη δε) σχέση, έπιασε για πρώτη φορά στα χέρια του κιθάρα. Όταν μετακόμισε στο Austin για να συνεχίσει τις σπουδές του, η μουσική ήταν ήδη το πάθος του. Ο τυχεράκιας. Βρισκόταν στο κατάλληλο μέρος την κατάλληλη στιγμή.
Όταν μεγάλωσε... δηλαδή στα 22 του, έστησε τους Spoon και μαζί τους συνεχίζει να πορεύεται εδώ και μια 20ετία καταφέρνοντας όλα αυτά τα οποία ονειρεύεται ένα συγκρότημα στην Αμερική (όχι οπουδήποτε στον κόσμο, στην Αμερική), δηλαδή να ακούσει τα τραγούδια του να παίζουν σε τηλεοπτικές σειρές, να εμφανιστεί σε όλα τα μεγάλα βραδινά talk shows, να φιλοξενηθεί στο SNL, να δώσει συνεντεύξεις σε όλα τα έγκριτα μουσικά περιοδικά, να παίξει στα μεγαλύτερα φεστιβάλ.
Τελικά... παρόλο που οι Spoon ανακηρύχθηκαν το 2009 από το Metactitic ως η μπάντα με τα καλύτερα reviews συνολικά για τη δεκαετία των 00s και παρότι οι άνθρωποι της μουσικής επιμένουν να τον αποκαλούν rockstar, ο Britt Daniel δεν ήθελε ποτέ στ'αλήθεια να γίνει ροκστάρ, ήθελε να γίνει μουσικός. Αν οι Spoon ποτέ διαλυθούν, θα περνάει τον χρόνο του παίζοντας φλιπεράκι και αναζητώντας το μπαρ που φτιάχνει την καλύτερη μαργαρίτα της πόλης.

Άκου Αυτό:
 Hot thoughts melting your cool
--Hot Thoughts


#Blogovision [No.12] Robert Plant - Carry Fire
#Blogovision [No.13] Bonobo - Migration
#Blogovision [No.14] Zola Blood - Infinite Games
#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open
#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 

Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

09/12/2017

#Blogovision [No.12] Robert Plant - Carry Fire

Όταν ήταν μικρός... ο Robert Plant ζούσε με την οικογένειά του κάπου κοντά στο Birmingham και έπαιρνε κάθε μέρα το λεωφορείο για να πηγαίνει στο σχολείο (το King Edward VI Grammar School, συγκεκριμένα). Ο μπαμπάς του είχε όνειρο πως θα τον κάνει λογιστή, μα ο μικρός Robert αρνήθηκε να του κάνει το χατήρι, γιατί δικό του όνειρο ήταν να γίνει μουσικός. Ξεκίνησε λοιπόν να παίζει σε μικρά blues bars, να συμμετέχει σε μικρά συγκροτήματα και να διευρύνει τις μουσικές του γνώσεις. Παράλληλα, κάπως έπρεπε και να ζήσει, οπότε έκανε διάφορες άσχετες δουλειές. Δηλαδή για να καταλάβετε, το 1967 ο Robert Plant ασφαλτόστρωνε δρόμους στο Birmingham κι έναν χρόνο αργότερα ήταν ο frontman των Led Zeppelin, for fuck's sake.
Όταν μεγάλωσε... δηλαδή τι μεγάλωσε, 20 χρονών ήταν όταν στήθηκε το συγκρότημα και την ίδια χρονιά παντρεύτηκε την Maureen Wilson, τη γυναίκα που είχε ερωτευτεί στα 18 του. Μαζί της έκανε τρία παιδιά, το δευτερότοκο παιδί του όμως, ο Karac, έφυγε ξαφνικά από τη ζωή το 1977, όταν ήταν μόλις 5 ετών. Για μήνες δεν μπορούσε να συνέλθει, έκοψε μαχαίρι τα πάντα -αλκοόλ, κραιπάλες, ναρκωτικά- και σκεφτόταν να παρατήσει το συγκρότημα. Τα πράγματα πήραν μόνα τους τον δρόμο τους τρία χρόνια αργότερα, όταν ο John Bonham προτίμησε να πουλήσει την ψυχή του στην βότκα, και με τον θάνατό του όρισε το τέλος των Zeppelin. Κι έπειτα από αυτή την τραγική εξέλιξη, ο Plant βρέθηκε, στα 32 του, να σκέφτεται να εγκαταλείψει τελείως τη μουσική για να γίνει δάσκαλος... for fuck's sake.
Τελικά... φτάσαμε εν έτη 2017 να συζητάμε το 11ο solo άλμπουμ του, εκείνος μετά από κάποια χρόνια στην Αμερική έχει πλέον επαναπατριστεί στο Shatterford για να έχει την ησυχία του, είναι 69 ετών, αποκλείει την πιθανότητα να επανενωθούν οι Led Zep και δεν δίνει δεκάρα για το αν τα τραγούδια του έχουν πολλά plays στο Spotify. "I don’t think I write to suit anybody – I just write to suit my mood."

Άκου Αυτό:
Just like
Just like
Just like I scarred you
--Carry Fire



#Blogovision [No.13] Bonobo - Migration
#Blogovision [No.14] Zola Blood - Infinite Games
#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open
#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 

Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

08/12/2017

#Blogovision [No.13] Bonobo - Migration

Όταν ήταν μικρός... ο Simon Green ζούσε σε μια μικρή πόλη στο Hampshire με τους γονείς του και τις δύο αδελφές του. Ο μπαμπάς του ήταν μουσικός, είχε τρέλα με την folk και καμιά φορά, όταν γύριζε σπίτι, τον έβρισκε να παίζει μπάντζο στην μπανιέρα. Στην εφηβεία ήταν λίγο αλάνι, του άρεσε να πηγαίνει για skate και έπαιζε ντραμς (χωρίς μπλουζάκι!) σε μία hardcore μπάντα. Στα τέλη του 90 βρέθηκε στο Brighton για σπουδές και εκεί μυήθηκε στα "big beats", την trip-hop και το sampling.
Όταν μεγάλωσε... μετακόμισε στο Λονδίνο και από εκεί στην Νέα Υόρκη, και έπειτα στο Los Angeles. Οι μετακινήσεις δεν τον πειράζουν (αν και παραδέχεται πως οι πτήσεις τον κάνουν κάπως emotional), συχνά μάλιστα γράφει μουσική στο αεροπλάνο. Πέρσι έχασε τον πατέρα του και ένιωσε μεγαλύτερη νοσταλγία για την Αγγλία από ποτέ. Και μέσα σ'όλα, μια μέρα ξύπνησε και έμαθε πως θα έκλεινε το Fabric.
Τελικά... στα 40 του πλέον, αν κάτι έχει μετανιώσει στη ζωή του, είναι το ότι διάλεξε για καλλιτεχνικό ψευδώνυμο την λέξη Bonobo. Κι αν κάτι τον τρελαίνει είναι να αποκαλούν τη μουσική του "chill-out".

Άκου Αυτό:
Looking like soldiers waiting to drown
And I'm not around no more
And looking at people that don't make a sound
When music's around, stay warm

And we've got no rhyme or no reason now
We've got the time of our lives now
--No Reason (feat. Nick Murphy)


#Blogovision [No.14] Zola Blood - Infinite Games
#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open
#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 

Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

07/12/2017

#Blogovision [No.14] Zola Blood - Infinite Games

Όταν ήταν μικροί... οι Zola Blood δεν έχω ιδέα τι έκαναν γιατί στο Internet έχουν γραφτεί ελάχιστα πράγματα για εκείνους, παραμένουν σχετικά άγνωστοι και στο Facebook έχουν όλο κι όλο 5,5 χιλιάδες Likes.
Όταν μεγάλωσαν... πάντως βρήκαν ένα studio στο Hackney και πέρασαν εκεί μερόνυχτα μέχρι να ολοκληρώσουν το πρώτο τους άλμπουμ, "Infinite Games", το οποίο θυμίζει Wild Beasts, Moderat και Radiohead.
Τελικά... κρατάμε αυτό:

"These are songs that might soundtrack the late hours of a night in London that you don’t want to end. 'I’ve lived here ten years,' lead singer Matt West says, 'and have shared the same experiences of most people I know: getting a job you were never really looking for, commuting, getting wasted at the weekend, being in a relationship, getting distracted by the million different experiences you could have. London is extricably linked with that because it’s the place I’m trying to escape, but it’s also the only place I want to be."

Άκου Αυτό:
Lay down your secrets
I wanna get to know you
--Play Out

#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open
#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 

Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

06/12/2017

#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open

Όταν ήταν μικρός... ο Erol Sarp ξεκίνησε μαθήματα πιάνου και γαλουχήθηκε με κλασική μουσική από τα 6 του μέχρι τα 13 του, όταν και έκανε την επανάστασή του, παράτησε τα πλήκτρα και το γύρισε στην κιθάρα, τα drums και το metal. Ο Lukas Vogel μεγάλωσε επίσης με κλασική μουσική λόγω του πατέρα του που συνήθιζε να παίζει πιάνο όταν εκείνος και η αδερφή του πήγαιναν για ύπνο. Στην εφηβεία άκουγε κυρίως ροκ και για λίγο έπαιζε και σε μια σχολική μπάντα.
Όταν μεγάλωσαν... o (Γερμανός) Erol και ο  (Ελβετός) Lukas γνωρίστηκαν όταν μετακόμισαν στο Düsseldorf για να σπουδάσουν στο Institute For Music and Media. Ο Erol συνέχισε να παίζει πιάνο, αλλά πλέον είχε νέα ακούσματα: jazz, ηλεκτρονική μουσική, hip hop... O Lukas είχε κολλήσει με την ηλεκτρονική μουσική και προσπαθούσε να γράψει δικά του κομμάτια στον υπολογιστή. Πριν από δέκα χρόνια, στα 22 τους, έδωσαν τα χέρια και έγιναν brothers καθισμένοι σε ένα "πειραγμένο" grand piano, του οποίου τα μηχανικά σπλάχνα ο Lukas είχε βρει τρόπο να χειρίζεται μέσω υπολογιστή, χάρη σε μια σειρά ειδικά "σφυριά" και ένα software που ανέπτυξε ο ίδιος.
Τελικά... τίποτα σαν το πιάνο.

Άκου Αυτό:
Bloodflow



#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 

Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

05/12/2017

#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions


Όταν ήταν μικρός... ο Guy Harvey ζούσε στο Manchester με τους γονείς του και τα έξι αδέλφια του (5 μεγαλύτερες αδελφές και έναν μικρότερο αδελφό). Στο σχολείο ήταν το πιο ψηλό παιδί στην τάξη του, είχε όμως πάρα πολύ πεταχτά αυτιά και οι συμμαθητές του τον κορόιδευαν. Όταν ήταν 12 έκανε πλαστική επέμβαση και το πρόβλημα διορθώθηκε, αλλά με το που εμφανίστηκε με το νέο του λουκ στην τάξη, τα άλλα παιδάκια άρχισαν να τραγουδάνε το... "Holding back the ears". Την ίδια χρονιά οι γονείς του χώρισαν, οπότε στα 16, χρησιμοποιώντας το διαζύγιο ως δικαιολογία, από εκεί που ήταν άριστος μαθητής (όπως και οι υπόλοιποι στην οικογένειά του), τα φόρτωσε όλα στον κόκκορα και έπαψε να διαβάζει. Όταν έφτασε η ώρα να πάει στο κολέγιο, στράβωσε τα μούτρα του και δήλωσε «δεν πάω πουθενά» αλλά μία από τις αδελφές του, η Gina, τον βούτηξε από τον γιακά, του είπε "You bleedin' are!" και τον έγραψε με το ζόρι στο Stand College του Whitefield. Αυτό αποδείχτηκε σπουδαία κίνηση, όχι επειδή συνέχισε τις σπουδές του (ούτε καν προσπάθησε), αλλά επειδή εκεί γνώρισε τον Mark, τον Richard και τον Pete και μαζί σχημάτισαν τους Mr. Soft που αργότερα έγιναν... Elbow.
Όταν μεγάλωσε... έγραψε πάρα πολλά τραγούδια για τις γυναίκες και πάρα πολλά τραγούδια για το ποτό, προτάθηκε με τους Elbow δύο φορές για Mercury Prize (τη δεύτερη το κέρδισε), απέκτησε δική του εκπομπή στο BBC6 και δική του στήλη στο περιοδικό City Life, έγραψε το επίσημο theme του BBC για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012, εμφανίστηκε live στην τελετή έναρξης των αγώνων, κυκλοφόρησε και solo album, αλλά δεν έκανε ποτέ στα αλήθεια εμπορική επιτυχία. Και πάνω στην υπαρξιακή κρίση των 40, η σύντροφός του η Emma τον χώρισε μετά από 10 χρόνια σχέσης και ο ντράμερ των Elbow, ο Richard, αποφάσισε να εγκαταλείψει το συγκρότημα οριστικά.
Τελικά... βρήκε άλλον ντράμερ, γνώρισε τη γυναίκα της ζωής του (συγκεκριμένα την κόρη της Diana Rigg), πάνω στα δυο χρόνια σχέσης την παντρεύτηκε, και την άνοιξη έγινε μπαμπάς. Δηλώνει πιο ευτυχισμένος από ποτέ.

Άκου Αυτό:
What does it prove if you die for a tune
It's really all disco

--All Disco


#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 

Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

04/12/2017

#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1


Όταν ήταν μικρός... ο James Lavelle άκουγε σχεδόν συνέχεια μουσική στο σπίτι του στην Οξφόρδη, γιατί είχε μπαμπά μουσικό και γιαγιά τσελίστρια. Στα 14 του αγόρασε turtables και άρχισε να δουλεύει σε δισκάδικο, στα 16 έγινε resident DJ στο The Fridge του Brixton και στα 18 του (!) άνοιξε την Mo 'Wax -the rest is history.
Όταν μεγάλωσε... έκανε τα 23α του γενέθλια στο opening του The Met Bar. Το ίδιο ιστορικό βράδυ ήταν επίσης εκεί ο Carl Craig, ο Richard Ashcroft, ο Noel Gallagher, ο Ian Brown, ο Alexander McQueen και η Kate Moss. Στα 24 του, κυκλοφορούσε με τους UNKLE το "Psyence Fiction" και κατόρθωνε αυτό το remix. Οπότε σχεδόν νομοτελειακά, πριν καν κλείσει τα 30, ήρθαν όλα τούμπα: είχε ήδη ζήσει μια ολόκληρη ζωή, βαρέθηκε τα drugs, τα έσπασε με τον DJ Shadow και έκλεισε την Mo 'Wax. Α, και στο μεταξύ είχε αποκτήσει και παιδί.
Τελικά... τώρα που έφτασε εκείνος τα 43 και η κόρη του τα 20, νιώθει πως οι UNKLE είναι «μια συρροή ερωτικών σχέσεων και διαζυγίων». Πάντως το "The Man From Mo'Wax" (2016), το ντοκιμαντέρ για τη ζωή του (που προβλήθηκε και στην Αθήνα φέτος) ήταν ιδέα της δεύτερης συζύγου του. Και από εκείνην πήρε διαζύγιο πριν προλάβουν καν να ολοκληρωθούν τα γυρίσματα της ταινίας.

Άκου Αυτό:
Children born to get high 
Turn your heads to the sky 
We're burnin' in the heat below
--Looking for the Rain (feat. Mark Lanegan & Eska)


#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 

Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

03/12/2017

#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy


Όταν ήταν μικρός... ο Kieran Hebden ζούσε στο Putney και πήγαινε στο ίδιο σχολείο που φοίτησαν οι xx, οι Hot Chip και ο Burial. Ανέκαθεν σχεδίαζε να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη μουσική, μόνο που τότε νόμιζε πως η κλίση του ήταν στο post-rock και έστησε μαζί με δυο συμμαθητές του μια μπάντα που λεγόταν Ψυγείο.
Όταν μεγάλωσε... για καιρό  τα clubs ήταν η ζωη του όλη, μέχρι που έγινε μπαμπάς, κατάλαβε πως ο χρόνος είναι πολύτιμος και ξέκοψε οριστικά με τις μεγάλες δισκογραφικές, που επέμεναν να αναλώνει όλη του την ενέργεια σε συνεντεύξεις, προωθητικές ενέργειες και strategy meetings.
Τελικά... τώρα που έφτασε τα 40, το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να γράφει μουσική και να παίζει με την κόρη του.

Άκου Αυτό:
Two Thousand and Seventeen


#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 

Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

02/12/2017

#Blogovision [No.19] The xx - I See You


Όταν ήταν μικροί... οι xx είχαν ήδη αποφασίσει πως η μουσική ήταν μονόδρομος. Βλέπετε, η Romy έχασε τη μαμά της όταν ήταν μόλις 11 ετών κι έτσι δεν είχε ποτέ την πολυτέλεια να "περάσει εφηβεία». Στα 15 της είχαν ήδη σχηματιστεί οι xx, και το ντεμπούτο τους κυκλοφόρησε όταν εκείνη (και ο Oliver, με τον οποίο γνωρίζονται από το νηπιαγωγείο) ήταν μόλις 17. Ο Jamie, από την άλλη (τον οποίο γνώρισαν αργότερα στο Elliott School του Putney) μεγάλωσε με δύο θείους που δούλευαν ως επαγγελματίες DJs, στα 10 του έμαθε mixing και στα 15 του άρχισε να συχνάζει στο Plastic People του Λονδίνου και να παίζει ως DJ σε μπαρ του Camden.
Όταν μεγάλωσαν... συνειδητοποίησαν πως είναι τρομερά τυχεροί που μπορούν να κάνουν τη δουλειά των ονείρων τους παρέα με τους κολλητούς τους, αλλά τα ποτά και τα ξενύχτια καλό θα ήταν να περιοριστούν.
Τελικά... μερικές φιλίες μπορούν να κρατήσουν για πάντα.

Άκου Αυτό:
They all say I will become a replica
Your mistakes were only chemical
--Replica



#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 

Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

01/12/2017

#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You


Όταν ήταν μικρή... η Σtella ήθελε να παίζει ποδόσφαιρο με τα αγόρια και εκείνα την άφηναν να είναι στην ομάδα τους, αλλά την κορόιδευαν, την φώναζαν "Πελού", από τον Πελέ.
Όταν μεγάλωσε... η Σtella φοίτησε στην Καλών Τεχνών και μετά εργάστηκε ως γραφίστρια σε έντυπα, γιατί τότε αυτό νόμιζε πως ήθελε να κάνει και είχε άρνηση, δεν τολμούσε να ασχοληθεί με τη μουσική, γιατί δύο πράγματα φοβόταν πιο πολύ: τα αεροπλάνα και την έκθεση στο κοινό.
Τελικά... Για φαντάσου. Αν η Σtella δεν είχε ξεπεράσει και τις δύο φοβίες της, δεν θα είχε ταξιδέψει ποτέ μέχρι το Texas και δεν θα είχε εμφανιστεί ποτέ live στο SXSW.

Άκου Αυτό: 
now the friends you once had 
can remember how bad 
you would treat other kids 
around you 
no one told you the truth 
for your innocent youth 
and the stories are left 
behind you
--One Toy

#Blogovision: ένας πρόλογος 
Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!