30/11/2020

#Blogovision: ένας πρόλογος

Λεφτά, κινητό, κλειδιά, γυαλιά, μάσκα.
Ου φονεύσεις.
Ου μοιχεύσεις.
Ου κλέψεις.
Ου ψευδομαρτυρήσεις κατά του πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδή.
Ου χορέψεις. Ου ξενυχτήσεις. Ου ταξιδέψεις. Ου ψωνίσεις. Ου συγχρωτιστείς. Ου ξενιτευτείς. Ου ψυχαγωγηθείς με σινεμά, θέατρο ή ζωντανή μουσική. Ου μοιραστείς το τραπέζι σου με φίλους και συγγενείς. Ου περιποιηθείς τα μαλλιά σου και τα νύχια σου, στολιστείς και βγεις. Ουκ εργαστείς, αν η δουλειά σου απαιτεί πελατεία, κοινό και συνευρέσεις. Ου κρατήσεις στα χέρια σου το νεογέννητο της φίλης σου την ημέρα που ήρθε στη ζωή. Ουκ αγκαλιάσεις τον πατέρα σου την ημέρα που έθαβε τον δικό του. Ου πράξεις διά ζώσης κάτι, αν αυτό μπορεί να γίνει διαδικτυακά. Ουκ αναζητήσεις εραστές, εκτός αν μοιράζεστε την ίδια στέγη. Ου διαμαρτυρηθείς. Ουκ αφαιρεθείς. Ουκ απομακρυνθείς. Ου παραστρατήσεις. Ουκ αγγίξεις. Ουκ αναπνεύσεις. 
(Ξέπνοη ξυπνάς μες στην άγρια νύχτα, σαν από μακροβούτι. Καρδιοχτύπι.)
Εδώ και μια δεκαετία σχεδόν, κάθε χρόνο τέτοια μέρα, γράφω ένα πολύ προσωπικό κείμενο στο blog, κάνω τον απολογισμό μου, την αυτοκριτική μου και την ψυχοθεραπεία μου κι είναι σαν να κλείνω τη χρονιά χωρίς εκκρεμότητες -πατάω «Δημοσίευση» και νιώθω πως φεύγει από τους ώμους μου όλο το βάρος του κόσμου. Φέτος, το πάλευα μες στο κεφάλι μου εβδομάδες και τελικά συνειδητοποίησα πως αφενός, δεν θέλω να μοιραστώ τίποτα προσωπικό μου και αφετέρου αυτό το συνεχές ψυχοπλάκωμα που αιωρείται στην ατμόσφαιρα της μετά-Covid εποχής, δεν μπορώ να το αποβάλλω βάζοντας απλά λέξεις στη σειρά. Το στερητικό σύνδρομο είναι τόσο δυνατό που για να συνέλθω θα χρειαστεί να μου γίνει λοβοτομή και να μην με νοιάζει τίποτα. 
Κάποιοι διαχειρίζονται την κατάσταση πολύ πιο ψύχραιμα. Αναγνωρίζοντας το ότι αυτό που προέχει είναι η υγεία, έχουν αποδεχτεί συνετά και αδιαμαρτύρητα πως, τι να κάνουμε, c'est la vie, έτσι θα ζούμε για λίγο. Μερικοί αντιμετωπίζουν την περίοδο αυτή μέχρι και ως ευκαιρία (!) για να διαπρέψουν. Αλλά έτσι δεν είναι; Κάποιοι αν τυχόν μείνουν χωρίς πόδια, θα μαραζώσουν και θα φυτοζωούν μέχρι το τέλος σκεπτόμενοι πως όλα είναι μάταια, ενώ άλλοι θα γίνουν πρωταθλητές στο μπάσκετ με αναπηρικό αμαξίδιο. Δεν λέω πως είναι το ίδιο, αλλά φαντάζομαι πως όσοι αυτοί την περίοδο δηλώνουν απελπισία (μαζί τους κι εγώ, όχι συνέχεια και όχι κάθε μέρα, αλλά ναι, απελπισία) κάπως έτσι βιώνουν την πανδημία: σαν να έχασαν από τη μια μέρα στην άλλη το δικαίωμά τους σε κάποια βασική (όχι απόλαυση, πολυτέλεια αλλά) ανάγκη, αίσθηση -σαν να έχασαν για παράδειγμα, εν μια νυκτί την όρασή τους.  
("Remember When..." is the lowest form of conversation. ~ The Sopranos, S06E15)
«Είναι προσωρινό, υπομονή, θα περάσει, θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα, θα γίνουν όλα όπως παλιά.» Είναι όμως προσωρινό; Κι αν μετά από αυτή την πανδημία ξεκινήσει μια άλλη; Κι αν μέχρι να ξεμπερδέψουμε από όλο αυτό, έχουμε αποξενωθεί τελείως; Κι αν στο μεταξύ φαληρίσουμε; Κι αν αρρωστήσουμε; Κι αν διασωληνωθεί κάποιος δικός μας; Κι αν γίνουμε υποχόνδριοι, μικροφοβικοί, αντικοινωνικοί, εθισμένοι στο Netflix, καταθλιπτικοί, νωθροί και υπέρβαροι ερημίτες, σε μόνιμη βιντεοκλήση;
WALL-E, Pixar, 2008
Κι αν.... Ποιος ξέρει; Μέχρι τότε, ο καθένας σπιτάκι του. Σε μια νέα τάξη πραγμάτων, στην οποία το μέλλον έχει πάψει να είναι κάτι το οποίο περιμένουμε με ανυπομονησία, («αχ, άντε επιτέλους να συμβεί αυτό») αλλά μια έννοια στην οποία αντιφατικά αναφερόμαστε με παρελθοντικούς όρους («ουφ, θα περάσει κι αυτό»). Αποδοχή, συμβιβασμός, διαχείριση, μαμ, κακά, νάνι, δουλειά, παιδιά, repeat. Ο καθένας σπιτάκι του, σε καταστολή.
(Από το lockdown μέχρι το breakdown, 4 γράμματα δρόμος.)
Ουκ επιθυμήσεις την γυναίκα του πλησίον σου· ουκ επιθυμήσεις την οικίαν του πλησίον σου ούτε τον αγρόν αυτού ούτε τον παίδα αυτού ούτε την παιδίσκην αυτού ούτε του βοός αυτού ούτε του υποζυγίου αυτού ούτε παντός κτήνους αυτού ούτε πάντα όσα τω πλησίον σου εστί.
Ουκ επιθυμήσεις τίποτα και κανέναν, για λίγο ακόμα. Λίγο ακόμα. Θα αντέξεις;
(Δεν αντέχω. Μετακίνηση 4. «Σε ανάγκη».)
Πού θα πάει, κάποια μέρα θα τις βγάλουμε τις μάσκες. Ίσως βέβαια τότε μας βάλουν παρωπίδες.

Ευτυχώς, σε κάθε περίπτωση, τα αυτιά παραμένουν ελεύθερα.

Τις επόμενες 20 μέρες, μέσα από αυτό εδώ το blog και θα σας πω ποιους 20 δίσκους άκουσα περισσότερο το 2020.

--Εύη

Past life:
Ένας πρόλογος 2019
Ένας πρόλογος 2018
Ένας πρόλογος 2017
Ένας πρόλογος 2016
Ένας πρόλογος 2015
Ένας πρόλογος 2014
Ένας πρόλογος 2013
Ένας πρόλογος 2012


Αν βρεθήκατε στο Άκου Αυτό ♫ εντελώς τυχαία και δεν έχετε ιδέα τι είναι η Blogovision (και γιατί με ωθεί προς την κ̶α̶τ̶ά̶θ̶λ̶ι̶ψ̶η̶ εξομολόγηση) ρίξτε μια ματιά εδώ κι εδώ.

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook 

23/10/2020

Ilithios

Ποιος:  Ο Ilithios (Facebook | Bandcamp) είναι μισός Έλληνας-μισός Κορεάτης και μένει στην Νέα Υόρκη.
Genre: indie/DIY | αν αναρρωτιέστε τι επιρροές μπορεί να έχει ένας άνθρωπος με τόσο ασυνήθιστο cultural background, ακούστε την (απολαυστικά multi-culti) playlist του με τίτλο... I wish I could eat ur covid: χωράει Κορεάτες καλλιτέχνες άγνωστους σε εμάς, αλλά και Baby Guru, Larry Gus, Melentini, Σtella, Bazooka και The Boy.
Trivia: Το πραγματικό του όνομα είναι Μανώλης, αλλά στην Αμερική συστήνεται ως Manny, από τότε που οι συμμαθητές του στο σχολείο συνειδητοποίησαν πως το Manolly κάνει ρίμα με το... cannoli. Η  Κορεάτισσα μητέρα του γνώρισε τον πατέρα του στην Ελλάδα ενώ ήταν σε περιοδεία με χορευτική ομάδα (παραδοσιακά κορεάτικα). Ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα, παράτησε και χορούς και τα πάντα κι αποφάσισε να μείνει στην Ελλάδα με τον αγαπημένο της. Ο Manny γεννήθηκε στο Queens της Νέας Υόρκης αλλά το '91 η οικογένεια μετακόμισε στην Ελλάδα (και συγκεκριμένα στον Κορυδαλλό και αργότερα στην Σαρωνίδα). Πήγε σε international σχολείο, ανέλαβε για λίγο το οικογενειακό συνεργείο, δούλεψε στο MEGA μαζί με την κόρη της... Άννας Βίσση, γνώρισε τον Σάκη Ρουβά ("that made my family in Greece SO proud"), άρχισε να ασχολείται με τη μουσική στο κολλέγιο. Πλέον ζει με τη γυναίκα του (...και τον παπαγάλο τους) στο Brooklyn της Νέας Υόρκης. 
Διάλεξε για καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο το "Ilithios" αφενός γιατί βρίσκει διασκεδαστικό το ότι στα αγγλικά «ακούγεται cool και ψαγμένο» και αφετέρου για να επιτρέψει στον εαυτό του μεγαλύτερη ελευθερία έκφρασης μέσα από αυτήν την εκ των προτέρων παραδοχή πως δεν παίρνει τον εαυτό του στα σοβαρά. Έχει συμμετάσχει σε διάφορες μικρές μπάντες. Έχει διασκευάσει το "Come as U R" των Nirvana. Μετά το (σκέτη γλύκα) video για το lead single "Florist" ετοιμάζει νέο video με έναν χορευτή από τη Λευκάδα, τον οποίο ανακάλυψε μέσω YouTube. To debut album του, "Florist" κυκλοφόρησε σήμερα 23 Οκτωβρίου. Στο τέλος του track 5 ακούγεται... ο παπαγάλος.
Άκου Αυτό: Ο Manny ή Μανώλης ή Ilithios με ανακάλυψε online μέσω του mic.gr και απλά αποφάσισε να επικοινωνήσει με το blog για να μου συστηθεί. Ξεκίνησε μάλιστα το e-mail του στα ελληνικά αλλά συνέχισε γράφοντας «πρέπει να κάνω το switch to English cause I left Greece after middle school and my vocabulary is trapped at that level.» Μετά του ζήτησα να μου αφηγηθεί την ιστορία του και κάπως έτσι, μέσω Σαρωνίδας, Κορέας και Brooklyn, φτάσαμε εδώ. Εγώ για κάτι τέτοια ΖΩ. 


Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook
Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

12/10/2020

Jimmy Knows

Ποιος:  Οι Jimmy Knows (Facebook) είναι μια τρομερένια μπάντα από την Αθήνα.
Genre: indie rock/lo-fi | σε μια playlist θα ταίριαζαν τέλεια δίπλα σε Arctic Monkeys και The Strokes.
Trivia: Οι Jimmy Knows είναι ο Γιάννης, ο Νίκος, ο Κίμωνας και ο Ιάσονας. Ο Jimmy δεν έχω ιδέα ποιος είναι, αλλά εκείνος... ξέρει. Σχηματίστηκαν σε ένα προβάδικο τον Νοέμβριο του 2018, όταν ο Νίκος, αρχικά, απάντησε σε αγγελία του Γιάννη, ο οποίος αφότου επέστρεψε από τις σπουδές του στην Αγγλία, αναζητούσε μουσικούς για να ηχογραφήσει μουσική -κάτι που τον έτρωγε από τα 16 του. Το όνομά τους το εμπνεύστηκαν από μια random ταινία μικρού μήκους που είχαν ανακαλύψει online. Πρώτη τους κυκλοφορία ήταν μία εντελώς DIY (εντελώς πιασάρικη, φτιαγμένη από indie kids για indie kids) mixtape, με τίτλο Soft Spots, που ηχογραφήθηκε σε ένα δωμάτιο και διατηρήθηκε έτσι ακατέργαστη και lo-fi, όχι τόσο για λόγους ύφους, όσο για λόγους... budget. Λίγο αργότερα ήρθαν σε επαφή με το label Old Bad Habits και μαζί κυκλοφόρησαν το Pilot / Eye Of The Storm, ηχογραφημένο αυτή τη φορά στο στούντιο του Γιάννη Βούλγαρη (Bazooka). Το πρώτο επίσημο EP τους, "I've been writing lovesongs", έρχεται τον Νοέμβριο.
Άκου Αυτό: Οι εικόνες στο πιο πρόσφατο video clip τους είναι από την ταινία μικρού μήκους των Κρέοντα Κριονά και Χρήστου Μπουραντά "AURELIA" και ήταν, εκτός από την ίδια τη μουσική, ο λόγος που πάτησα replay στο "lovesongs". Κάτι ξέρει ο Jimmy.  


Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook
Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

10/07/2020

Bdrmm

Ποιος:  Οι Bdrmm (Facebook | Bandcamp) είναι μια shoegaze μπάντα από το Hull της Αγγλίας.
Genre: happy/sad shoegaze με στοιχεία post punk και krautrock | file next to: DIIV | "like a dream of candy floss shimmering with Cocteau Twins, and the more mellow dreamy side of Ride." [via]
Trivia: Προφέρονται bedroom και έτσι λέγεται και το debut album τους που κυκλοφόρησε μόλις πριν λίγες εβδομάδες από την Sonic Cathedral. Και ναι, προφανώς, πήραν το όνομά τους από το υπνοδωμάτιο του frontman τους, Ryan Smith, από όπου ξεκίνησαν όλα πριν λίγα χρόνια. Άρχισε να γράφει μουσική το 2016, ως διέξοδο από τις 12ωρες βάρδιες που χτύπαγε στην pub της γειτονιάς για να βγάλει τα προς το ζην. Ηχογράφησε το πρώτο του EP στο κινητό του, το ανέβασε στο BBC Introducing και από εκεί βρήκε τον δρόμο του προς το Radio 1. Η συνεργασία με την δισκογραφική που τους ανέλαβε προέκυψε μετά από ένα live τους στο Λονδίνο, το οποίο έτυχε να παρακολουθήσει ο manager της εταιρείας Nat Cramp. Τους έπιασε την κουβέντα στα παρασκήνια και η αμοιβαία χημεία τους οδήγησε σε συμβόλαιο. Kανείς τους δεν θυμάται καν σε ποιον συναυλιακό χώρο έγινε αυτό. Σε όλες τις κριτικές του δίσκου τους θα βρει κανείς αναφορές στους DIIV, Ride, My Bloody Valentine, The Cure, Jesus and Mary Chain, Deerhunter -εκείνοι όταν τους ρωτάνε τι ακούνε, απαντούν ομόφωνα Radiohead. Ο  τραγουδιστής και ο μπασίστας είναι αδέρφια. Apparently, όταν τους γνωρίσει κανείς από κοντά, τους συμπαθεί ακαριαία γιατί είναι "total jokers". Στη σελίδα τους στο Bandcamp, στο About γράφουν απλά "five good boys".
Άκου Αυτό: Ο Ryan Smith παίρνει παντού μαζί του όπου πάει ένα σημειωματάριο. Κι όταν έχει μια ιδέα, ένα συναίσθημα (θετικό ή αρνητικό), μια σκέψη, απλά αρχίζει να γράφει. "It is the best form of therapy", λέει. I couldn't agree more.


Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook
Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

05/06/2020

Muzz

ΠοιοςMuzz (Facebook) λέγεται το νέο side project του frontman των Interpol, Paul Banks.
Genre: "a warm and fuzzy kind of rock with woozy orchestrations and a pleasant swirl of sound" [via]
Trivia: Πίσω από το "aesthetically pleasing" ρετρό logo των Muzz βρίσκονται οι Paul Banks (Interpol), Matt Barrick (Fleet FoxesThe Walkmen) και Josh Kaufman (Bonny Light HorsemanThe NationalThe War on Drugs). Οι τρεις τους ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις για ολοκληρωμένο άλμπουμ το 2015, ωστόσο γνωρίζονται άπειρα χρόνια, συγκεκριμένα ο Paul και o Josh ήταν φίλοι από το σχολείο for fucks sake (εδώ σε φωτογραφία από το μακρινό '94 -τότε ήμουν 13, εννοείται έχω άλμπουμ ολόκληρα με μακρυμάλληδες συμμαθητές μου "Ναμαγαπάδες» που λέει και ο Βαβαγιάννης). Το ντεμπούτο τους κυκλοφόρησε μόλις, λέγεται Muzz και αν μη τι άλλο έχει την αίσθηση του πάρα πολύ οικείου, θες επειδή η φωνή του Banks έχει κάτι το παρήγορο, το καταπραϋντικό, θες επειδή όπως τρομερά εύστοχα έγραψε το Mojo «μοιάζουν σαν να λένε τον πόνο τους στον μπάρμαν που σερβίρει και τους The National.»
Άκου Αυτό:
I watch you sleep and it's heavenly heaven
- Broken Tambourine


Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook
Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

26/04/2020

EOB

ΠοιοςEOB (Facebook) λέγεται το νέο solo project του κιθαρίστα των Radiohead Ed O'Brien.
Genre: folk meets rave 
Trivia: O Ed O 'Brien μπορεί να είναι μέλος της πιο ιδιοφυούς μπάντας στον κόσμο, αλλά βρισκόταν πάντα στο παρασκήνιο. Σε όρους κινηματογραφικούς, θα ήταν εκείνος ο γαμάτος ηθοποιός με την αναγνωρίσιμη φάτσα που για κάποιο λόγο παίζει μόνο μικρούς ρόλους, σε όρους φωτογραφικούς θα ήταν «αυτός δίπλα στον Jonny Greenwood» -ο αφανής ήρωας, η κιθάρα Β. Το να κάνει ένα αποφασιστικό βήμα μπροστά, για να απομακρυνθεί ο προβολέας (έστω προσωρινά) από την μπάντα και να στραφεί πάνω του, ήταν κάτι που του έτρωγε χρόνια τα σωθικά, μέχρι που το 2012 μετακόμισε στη Βραζιλία με την οικογένειά του και εκεί, του ήρθε η επιφοίτηση. Και όχι, το "eureka moment" όπως λέει ο ίδιος δεν ήταν αποτέλεσμα εσωτερικής αναζήτησης ή διαλογισμού -δεν ήταν καν τα εξωτικά τοπία, το ταξίδι, κάποια ψαγμένη αναφορά σε obscure λογοτεχνία ή κι εγώ δεν ξέρω τι- αλλά (άκου τώρα) η ακρόαση του Screamadelica των Primal Scream, εν μέσω του βραζιλιάνικου καρναβαλιού. Το Earth έχει άστατη ροή: το πρώτο κομμάτι Shangri-La είναι upbeat, ο κυρίως κορμός του δίσκου είναι ακουστική  συναισθηματική folk (στο τελευταίο track συμμετέχει και η Laura Marling -λατρεία), το Banksters είναι wannabe Radiohead, το Brasil είναι Foals meets Depeche Mode, ενώ το Olympik θυμίζει (καλούς) U2. Και να σας πω κάτι; So what?  
Άκου Αυτό: δεν είναι Radiohead και σε καμία περίπτωση δεν είναι Screamadelica, αλλά ο EOB τόλμησε -κι αυτό είναι κάτι.


Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook
Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

12/04/2020

Sorry

Ποιος: Οι Sorry (Facebook | Bandcamp) είναι μια μπάντα από το Βόρειο Λονδίνο. «Κάνουν τη βαρεμάρα να μοιάζει σέξι.» 
Genre: "sarcastic" pop / grunge με σαξόφωνο / «μπλαζέ» post-punk 
Trivia: Στα live τα μέλη είναι τέσσερα, αλλά πυρήνας της μπάντας είναι εκείνη κι εκείνος. Τα πολύ λονδρέζικα ονόματά τους είναι Asha Lorenz και Louis O’Bryen. Γνωρίστηκαν στο Γυμνάσιο αλλά δεν έγιναν φίλοι. Για την ακρίβεια εκείνη τον δούλευε συνέχεια, στα όρια του bullying. Συνέχισαν να τσακώνονται στο SoundCloud κάνοντας κόντρες για το ποιος θα γράψει το καλύτερο τραγούδι, μέχρι που συνειδητοποίησαν πως -fuck it- το μόνο που βγάζει νόημα είναι να ενώσουν δυνάμεις και να δουν τι μπορούν να πετύχουν μαζί. Και μέσα σε τέσσερα χρόνια έστησαν ένα υποδειγματικό ντεμπούτο, (όχι, αλήθεια, υποδειγματικό) υπέγραψαν με την Domino και άρχισαν να  περιοδεύουν σε όλη την Αγγλία και να ανοίγουν για μπάντες όπως οι Fat White Family. Στα 13 κομμάτια του δίσκου έχουν χωρέσει παραλλαγμένους στίχους από το Mad World των Tears For Fears  (Right Round The Clock) και το What a Wonderful World του Louis Armstrong (As The Sun Sets), υπαρξιακές αγωνίες (In Unison), κιθάρες (More), σαξόφωνο (Rock'n'Roll Star), smartass pop τύπου Billie Eilish -I never thought about you in your underwear 'cause I didn't wanna think what was under there (Snakes)- ένα αδιανόητα κολλητικό χιτάκι (Starstruck), ένα 90s grunge ντουέτο (Perfect) -τι να λέμε, αυτός ο δίσκος δεν έχει ούτε ένα filler. 
Άκου Αυτό: Η Asha και ο Louis ποτέ δεν ήθελαν μια 9 to 5 job. Είναι 20κάτι. Μένουν ακόμα με τις μαμάδες τους.


Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook
Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!