20/09/2016

Hamilton + Rostam


Ποιος: Oι Hamilton + Rostam (Facebook) είναι ο Hamilton Leithauser των The Walkmen και ο Rostam Batmanglij των The Vampire Weekend, και οι δύο, από την Washington DC.
Genre: indie rock
Trivia: Αν είστε fans των The Walkmen, ίσως θα θυμάστε πως το 2014, αφού η μπάντα το διέλυσε μέχρι νεωτέρας, ο frontman τους, Hamilton Leithauser, κυκλοφόρησε έναν (πολύ συμπαθητικό) solo δίσκο, το "Black Hours" (εδώ σχετικό post), στου οποίου την παραγωγή είχε βοηθήσει μεταξύ άλλων ο φίλος του από τους Vampire Weekend, Rostam Batmanglij. Όταν και ο Rostam έφυγε από τους VW τον περασμένο Γενάρη, και ενώ ετοιμαζόταν και ο ίδιος για solo κυκλοφορία, οι δύο φίλοι αισθάνθηκαν έτοιμοι να μοιραστούν με το κοινό και τη δική τους συνεργατική δισκογραφική δουλειά, την οποία κρατούσαν για μήνες κρυφή, μη γνωρίζοντας πώς ακριβώς θα εξελισσόταν ο δίσκος και τι τίτλο θα έδιναν στο νέο αυτό σχήμα. Τελικά αποφάσισαν να κρατήσουν απλά τα μικρά τους ονόματα, και θέλοντας να τονίσουν την μακρόχρονη γνωριμία τους και την κοινή καταγωγή τους, κάλεσαν στο πρώτο τους video clip για το "A 1000 Times" (εδώ live) να παίξουν και οι... μπαμπάδες τους. Το πρώτο άλμπουμ των Hamilton + Rostam με τίτλο "I Had a Dream That You Were Mine" κυκλοφορεί στις 23 Σεπτεμβρίου από την Glassnote.
Άκου Αυτό: σε περίπτωση που ψαχνόσασταν, στη διαφημιστική καμπάνια "Midnight" του iPhone 7, το τραγούδι που ακούγεται είναι δικό τους και λέγεται "In a Black Out".

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

07/09/2016

Sampha


Ποιος: O Sampha (Facebook) είναι ο μουσικός και παραγωγός Sampha Sisay από το Λονδίνο.
Genre: electronic / soul / R'n'B -ΠΙΑΝΟ
Trivia: Είναι 27 ετών. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο νότιο Λονδίνο. Έχει 4 μεγαλύτερα αδέρφια. Το μικρόβιο της μουσικής του το κόλλησε ο μπαμπάς του που συνήθιζε να του αγοράζει ένα καινούργιο CD κάθε εβδομάδα. Ξεκίνησε να γράφει μουσική στα 13 του. Αν σας είναι οικείο το όνομα, είναι επειδή μέσα στην τελευταία πενταετία έχει συνεργαστεί με την Jessie Ware, τον Drake, τον SBTRKT (πολλάκις), την Katy B -και όχι μόνο. Ήταν επίσης υποψήφιος για το BBC Sound of 2014. Η φωνή του έχει παρομοιαστεί με εκείνη της Tracey Chapman και του Michael Jackson. Ο μουσικός τύπος λάτρεψε το τελευταίο EP του "Dual" (2013). Το debut album του "Process" έρχεται σύντομα (date tba) από την Young Turks και τo "Blood On Me", το δεύτερο single-προπομπός του δίσκου, είναι πολλά υποσχόμενο (εδώ, live).
Άκου Αυτό: μόλις αρχίσει πάλι να βρέχει -τη διασκευή του "All I Need" των Air, στο πιάνο, για το BBC Radio 1... πω.

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

24/08/2016

Lisa Hannigan

Ποιος: H Lisa Hannigan (Facebook | YouTube) είναι μια singer-songwriter από την Ιρλανδία.
Genre: folk
Trivia: Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ιρλανδία. Την ανέδειξε ο Damien Rice, με τον οποίο γνωρίστηκαν το 2001 σε μια συναυλία στο Δουβλίνο. Δάνεισε τα φωνητικά της στους δίσκους του, έγινε μέλος της μπάντας που τον συνόδευε στις περιοδείες του και από το 2007 στράφηκε πλέον στη solo καριέρα της. Στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς, αναγνωρίσαμε τη φωνή της στο soundtrack της (φανταστικής) 2ης σεζόν του "Fargo", με μια διασκευή του "Danny Boy". Συνολικά έχει βγάλει 3 άλμπουμ, με το τελευταίο να έχει κυκλοφορήσει μόλις πριν από μερικές ημέρες. Πίσω από την παραγωγή του τελευταίου αυτού δίσκου βρίσκεται ο Aaron Dessner των The National.
Άκου Αυτό: Λίγο που σήμερα είχε συννεφιά και φθινοπωρινή ατμόσφαιρα, λίγο που ο τίτλος του άλμπουμ είναι "At Swim" -και σκέφτομαι πως πρέπει να περιμένω έναν ολόκληρο χρόνο για να ζω μέρα-νύχτα στη θάλασσα-, λίγο που ένα από τα κομμάτια είναι το ποίημα του Seamus Heaney "Anahorish" κι εγώ το διαβάζω "Αναχώρηση", λίγο που πλησιάζουν τα γενέθλιά μου σε λίγες μέρες (και πάντα τα γενέθλιά μου με βάζουν σε λογική ανασκόπησης "λοιπόν; τι κατάφερες τον τελευταίο χρόνο;") -είμαι κάπου..., κάπως... αποπνιχτικά.

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

29/06/2016

Amber Arcades

Ποιος: Amber Arcades (FacebookSoundCloud | Bandcamp) λέγεται το μουσικό project της Annelotte de Graaf από την Ολλανδία.
Genre: dream pop /  kraut / soft psychedelia "sun-kissed woozy pop built on cascading guitars and sultry vocals" "blissfully imaginative psych laden with pop hooks" [via]
Trivia: Γεννήθηκε στο Amsterdam, έχει ζήσει στην Ιρλανδία και την Αμερική και ονειρεύεται κάποτε να αγοράσει ένα σπίτι στην Πορτογαλία. Έχει σπουδάσει νομική και έχει κάνει μεταπτυχιακό στα εγκλήματα πολέμου. Δούλευε από πολύ μικρή ηλικία σε καταστήματα και supermarkets. Με τα χρήματα που μάζεψε, αρχικά σκεφτόταν να ταξιδέψει σε όλον τον κόσμο, στην πορεία όμως συνειδητοποίησε πως δεν της άρεσε η αίσθηση του να τριγυρίζει σαν χαμένη, να ξοδεύει λεφτά και να βγάζει φωτογραφίες, οπότε προτίμησε να διαθέσει όλες της τις οικονομίες στην ηχογράφηση του πρώτου της δίσκου. Παράλληλα, άρχισε να συνεργάζεται ως δικηγόρος με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάσταυσης της Ολλανδίας, προκειμένου να βοηθά πρόσφυγες να επανενώνονται με τις οικογένειές τους. Έχουν παρομοιάσει το μουσικό της ύφος με τους Broadcast και την Mazzy Star (ισχύει, η φωνή της θυμίζει πάρα πολύ σε κάποια τραγούδια εκείνη της Hope Sandoval). Η ίδια αναγνωρίζει ως βασικές επιρροές της τους Deerhunter και τους Yo La Tengo. To ντεμπούτο της, "Fading Lines" -το οποίο ηχογράφησε τον Μάιο το 2015 στην Νέα Υόρκη με μία μπάντα αποτελούμενη από μέλη των Real Estate, Quilt και Kevin Morby και με τη βοήθεια του Ben Greenberg (Beach Fossils, The Men) στην παραγωγή- κυκλοφόρησε μόλις από την Heavenly, διαρκεί 39 λεπτά και καταναλώνεται σφηνάκι.
Άκου Αυτό: Διαβάζω λίστες μουσικών sites με τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς μέχρι στιγμής και δεν αναγνωρίζω παρά ελάχιστα ονόματα. Ή που πρέπει να αναγνωρίσω την ήττα μου και να παραιτηθώ από το blogging ή που κάποιος πρέπει να αναλάβει γραμματέας, δεν ξέρω, δεν ξέρω.

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

13/06/2016

Primavera Sound Festival 2016 (live review)



the 'dear diary' version...

Πότε: 2-4 Ιουνίου, Parc Del Forum, Βαρκελώνη, Ισπανία.

[This is not a review.]

"Πάμε παραλιακά, που είναι πιο όμορφα." Κάνω πετάλι αργά, τα γόνατά μου βρίσκουν την κυκλική κίνηση ανακουφιστική κι αρχίζουν σιγά-σιγά να ξεμουδιάζουν μετά από τόσες ώρες ορθοστασίας. Είναι περασμένες 5 το πρωί. Σε λιγότερο από 4 ώρες θα χτυπάει το ξυπνητήρι και σκουντουφλώντας θα πλένουμε τα δόντια μας, θα χωνόμαστε στα πιο φαρδιά μας ρούχα και θα μπαίνουμε σε ένα ταξί για το αεροδρόμιο της Βαρκελώνης. Αριστερά μας έχουμε τη θάλασσα, τα παραλιακά μπαρ έχουν ακόμα κόσμο. Tην προηγούμενη μέρα επιστρέφαμε ακόμα πιο αργά, κι όταν περνούσαμε από εκείνο το σημείο είχε αρχίσει να βγαίνει ο ήλιος. Πήρε ο ουρανός ένα χρώμα πορφυρό, άρχισε να γυαλίζει η επιφάνεια της θάλασσας, σταμάτησα στην άκρη με το ποδήλατο να βγάλω μια φωτογραφία -κι ένιωσα για λίγο σαν να έχω μπει σε μια παράλληλη χωροχρονική διάσταση, σαν να είχε μπει η κανονικότητα σε παύση.

A photo posted by Evi X. (@akouauto) on

Όταν γυρίσω στην Αθήνα όλα θα είναι ακριβώς όπως τα άφησα, αλλά εγώ θα έχω κάνει για 5η συνεχόμενη χρονιά αυτήν την πενταήμερη παρένθεση και θα αισθάνομαι κάπως σαν να έχω κερδίσει χρόνο -κόντρα στη ρουτίνα, τη σταθερότητα, το συνεχές. Και φέτος θα γραφτούν δεκάδες reviews για το Primavera κι εγώ για άλλη μια φορά δεν θα έχω όρεξη να γράψω τίποτα γιατί εκεί που όλοι εστιάζουν στις λεπτομέρειες, εγώ θα θέλω να μιλάω για συναισθήματα.

Κάνω πετάλι λίγο πιο γρήγορα και πλησιάζω το μπροστινό ποδήλατο.

"Ποιοι πιστεύεις πως διαβάζουν live reviews;"
"Οι μουσικογραφιάδες. Και οι music snobs. Οι δεύτεροι κυρίως για να πουν πως το review ήταν μάπα."

Στο άκουσμα της τελευταίας λέξης απομακρύνομαι πάλι προς τα πίσω. Μετά από τόσες συναυλίες και τόσες απομυθοποιήσεις, ο ενθουσιασμός δεν είναι δεδομένος. Το ευάλωτο παρουσιαστικό των Daughter το έχουμε ξαναδεί, το crowdsurfing των Savages είναι λιγότερο ψαρωτικό, τα κομφετί των Tame Impala ξέρουμε πως γίνονται για τη φωτογραφία, τους Air όλοι τους βρήκαμε παράφωνους και ο Brian Wilson φάνηκε πως δεν μπορούσε όχι να τραγουδήσει, αλλά ούτε καν να σταθεί όρθιος. Όσοι ήταν μακριά από τη σκηνή στους Radiohead γκρίνιαξαν για τον ήχο, κάποιοι έχουν μούτρα επειδή περίμεναν από τους LCD Soundystem νέο υλικό και από την PJ Harvey να πει τα παλιά της. Τους The Last Shadow Puppets κάποιοι τους βρίσκουν καραγκόζηδες, τους Sigur Ros απάλευτους, τους Moderat και τους Kiasmos "για πολλά ναρκωτικά".

Συνεχίζουμε να κάνουμε πετάλι, διασχίζουμε φανάρια, περνάμε μπροστά από μια παιδική χαρά, σε λίγο έχει ένα μικρό πάρκο, όσοι κάθονται στα παγκάκια θα μας κοιτάξουν και θα τους κοιτάξουμε κι εμείς.

Παίρνω την όποια γκρίνια, τη γυρίζω τούμπα και την βλέπω ανάποδα. Άκουσα live το "Dance Yrself Clean", το "Paranoid Android", το "Cherry Blossom Girl", το "Let It Happen", το "I Get Around", το "To Bring You My Love" και το "Bad Kingdom". Άκουσα τις ανάσες των γύρω μου όταν o Thom Yorke τραγουδούσε το "Daydreaming".

Όταν, μετά από 40 λεπτά περίπου, εμφανιστεί ο τελευταίος ποδηλατόδρομος θα τον αναγνωρίσω αλλά στο τέλος του -ακόμα και σήμερα μετά από τρεις μέρες- δεν θα ξέρω αν θα πρέπει να πάω δεξιά ή αριστερά.

O T. όλες τις μέρες του φεστιβάλ κυνηγούσε μπαλόνια. Τρεις μέρες περιφερόταν σε όλες τις σκηνές του Forum και έψαχνε να βρει σε ποιον ανήκει το κάθε μπαλόνι. Η D. μέθυσε και έφαγε ένα κουτί noodles, ένα κομμάτι πίτσα και τρεις empanadas. Ο Α. έπαθε κόλλημα με το "Eventually" και το έφερνε στη συζήτηση ακόμα κι όταν δεν κολλούσε. Η Α. και η Ε. χάρη στον Γ. είχαν τρελή όρεξη μετά τους Avalanches. Ο Α. φώναζε στην PJ πως ήθελε να κάνει τα παιδιά της. Η Ι. μας οδηγούσε κρατώντας σημαία της ένα χριστουγεννιάτικο τραπεζομάντηλο. Ο Θ. και η Δ. όταν φυσούσε φορούσαν τις κουκούλες τους και δεν μπορούσες να καταλάβεις ποιος είναι ποιος. Η L. μπερδευόταν συνέχεια γιατί επιμέναμε να ανταλλάζουμε μηνύματα στο What's App στα ελληνικά. Σε ένα μήνα θα μπω στο chat με ονομασία #PS16, και θα διαβάζω τι γράφαμε μεθυσμένοι προσπαθώντας απεγνωσμένα να συναντηθούμε και θα σκάω στα γέλια.





Όταν φτάσουμε στο ξενοδοχείο, θα στρίψουμε στη γωνία για να κλειδώσουμε τα ποδήλατα και μόλις κατέβω από τη σέλα θα νιώσω την καρδιά μου να χτυπάει  πολύ δυνατά.

Στην πτήση της επιστροφής για Αθήνα θα ταξιδεύουμε με τον Alex Turner και τον Miles Kane.

Κι όταν ανοίξω να διαβάσω το βιβλίο μου στη σελίδα 211 θα λέει: "Μέσα σε λίγα λεπτά, είχε μάθει ότι η σερβιτόρα ήταν φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο του Όλμπο όπου σπούδαζε βιολογία, είχε περάσει τρεις μήνες το περασμένο καλοκαίρι στις ΗΠΑ, είχε δύο αδελφούς αλλά όχι φίλο, διατηρουσε τη σιλουέτα της κάνοντας γιόγκα τρεις φορές την εβδομαδα, και πίστευε ότι οι Radiohead δεν είναι τόσο καλοί όσο λένε μερικοί."

Πέρσι είχα πει πως θα ήταν η τελευταία μου χρονιά στο Primavera.

Στην απογείωση θα ανασηκωθώ στην καρέκλα μου, θα ακουμπήσω πίσω το κεφάλι μου, θα κλείσω τα μάτια και θα νιώσω πάλι την καρδιά μου να χτυπάει πολύ δυνατά, θα νομίζω πως είναι από κούραση, κυρίως όμως θα 'ναι από ευτυχία.

A video posted by Evi X. (@akouauto) on


Κεντρική φωτογραφία:
@yor_key

Travel notes:

Περισσότερα:


Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

19/05/2016

The Goon Sax

Ποιος: Οι The Goon Sax (Facebook | Bandcamp) είναι ένα indie trio από το Brisbane της Αυστραλίας.
Genre: teen indie retro pop rock - "The Goon Sax are masters at pairing teen microdrama with pop sophistication" [via]
Trivia: Τα ονόματά τους είναι Louis Forster, James Harrison και Riley Jones. Είναι πιτσιρίκια 17-18 ετών. Ο τραγουδιστής του σχήματος είναι ο γιος του Robert Forster των The Go-Betweens. Οι αγαπημένοι τους καλλιτέχνες είναι οι The Pastels, οι Talking Heads, οι Galaxie 500, ο Bob Dylan και ο Arthur Russell. Σχηματίστηκαν το 2013 όταν ο Louis και ο James -συμμαθητές στο Λύκειο- άρχισαν να πηγαίνουν ο ένας στο σπίτι του άλλου και να ηχογραφούν αυτοσχεδιασμούς. Το 2014 εμφανίστηκε και η Riley η οποία μετά από μόλις ένα μήνα μαθημάτων drums ένιωσε έτοιμη να μπει στο γκρουπ. Το πάρα πολύ easy-to-listen-to ντεμπούτο τους "Up To Anything" (μέσα στο οποίο θα βρείτε στίχους όπως "cause I hate those telephones in every single way" ή "I need a boyfriend or just anything real" ή "you don't have to hold my sweaty hands, Ι completeley understand" ή "I eat ice cream on my own") κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2016 από την Chapter Music, και οι πρώτες τους συναυλίες έγιναν πραγματικότητα. Μεταξύ άλλων, έχουν ανοίξει για την U.S. Girls. Οι κριτικοί τους λατρεύουν.
Άκου Αυτό: Πάρα πολύ ταιριάζουν τα όσα έχουν να αφηγηθούν αυτά εδώ τα τυπάκια, με την εφηβική ψυχολογία στην οποία με έχει βάλει η "Λέσχη των Τιποτένιων" του Jonathan Coe που (επιτέλους) διαβάζω (ή μάλλον καταβροχθίζω) αυτήν την περίοδο.

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

18/05/2016

LNZNDRF

Ποιος: Οι LNZNDRF (Facebook) είναι ο Ben Lanz των Beirut και τα αδέρφια Bryan Devendorf και Scott Devendorf των The National.
Genre: psychedelia, krautrock (καμία σχέση με National).
Trivia: Σχηματίστηκαν κάπως αυθόρμητα (φαίνεται και από το ηλίθιο όνομά τους) μέσω της 4AD και ηχογράφησαν -λέει- τα 8 τραγούδια που αποτέλεσαν τελικά το ντεμπούτο τους, μέσα σε 2,5 μέρες σε μία εκκλησία στο Cincinnati (επειδή γιατί όχι). Πολλά σημεία του δίσκου (που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο) δεν είναι παρά ορχηστρικά τζαμαρίσματα, ενώ μερικά κομμάτια (όπως το όντως υπνωτικό -με την καλή έννοια- "Hypno-Skate") δεν έχουν καν φωνητικά.
Άκου Αυτό: Πραγματικός διάλογος: - "Άκου LNZNDRF." - "Κοροϊδεύεις;;;" - "Χα όχι, τα αδέλφια από National είναι!" - "Χαχαχαχαχαχχα ρε μλκ αυτό ΥΠΑΡΧΕΙ πεθαίνω χαχαχαχαχαχα (συγνώμη για το μλκ) χαχαχχαχαχαχ"

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!