29/06/2016

Amber Arcades

Ποιος: Amber Arcades (FacebookSoundCloud | Bandcamp) λέγεται το μουσικό project της Annelotte de Graaf από την Ολλανδία.
Genre: dream pop /  kraut / soft psychedelia "sun-kissed woozy pop built on cascading guitars and sultry vocals" "blissfully imaginative psych laden with pop hooks" [via]
Trivia: Γεννήθηκε στο Amsterdam, έχει ζήσει στην Ιρλανδία και την Αμερική και ονειρεύεται κάποτε να αγοράσει ένα σπίτι στην Πορτογαλία. Έχει σπουδάσει νομική και έχει κάνει μεταπτυχιακό στα εγκλήματα πολέμου. Δούλευε από πολύ μικρή ηλικία σε καταστήματα και supermarkets. Με τα χρήματα που μάζεψε, αρχικά σκεφτόταν να ταξιδέψει σε όλον τον κόσμο, στην πορεία όμως συνειδητοποίησε πως δεν της άρεσε η αίσθηση του να τριγυρίζει σαν χαμένη, να ξοδεύει λεφτά και να βγάζει φωτογραφίες, οπότε προτίμησε να διαθέσει όλες της τις οικονομίες στην ηχογράφηση του πρώτου της δίσκου. Παράλληλα, άρχισε να συνεργάζεται ως δικηγόρος με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάσταυσης της Ολλανδίας, προκειμένου να βοηθά πρόσφυγες να επανενώνονται με τις οικογένειές τους. Έχουν παρομοιάσει το μουσικό της ύφος με τους Broadcast και την Mazzy Star (ισχύει, η φωνή της θυμίζει πάρα πολύ σε κάποια τραγούδια εκείνη της Hope Sandoval). Η ίδια αναγνωρίζει ως βασικές επιρροές της τους Deerhunter και τους Yo La Tengo. To ντεμπούτο της, "Fading Lines" -το οποίο ηχογράφησε τον Μάιο το 2015 στην Νέα Υόρκη με μία μπάντα αποτελούμενη από μέλη των Real Estate, Quilt και Kevin Morby και με τη βοήθεια του Ben Greenberg (Beach Fossils, The Men) στην παραγωγή- κυκλοφόρησε μόλις από την Heavenly, διαρκεί 39 λεπτά και καταναλώνεται σφηνάκι.
Άκου Αυτό: Διαβάζω λίστες μουσικών sites με τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς μέχρι στιγμής και δεν αναγνωρίζω παρά ελάχιστα ονόματα. Ή που πρέπει να αναγνωρίσω την ήττα μου και να παραιτηθώ από το blogging ή που κάποιος πρέπει να αναλάβει γραμματέας, δεν ξέρω, δεν ξέρω.

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

13/06/2016

Primavera Sound Festival 2016 (live review)



the 'dear diary' version...

Πότε: 2-4 Ιουνίου, Parc Del Forum, Βαρκελώνη, Ισπανία.

[This is not a review.]

"Πάμε παραλιακά, που είναι πιο όμορφα." Κάνω πετάλι αργά, τα γόνατά μου βρίσκουν την κυκλική κίνηση ανακουφιστική κι αρχίζουν σιγά-σιγά να ξεμουδιάζουν μετά από τόσες ώρες ορθοστασίας. Είναι περασμένες 5 το πρωί. Σε λιγότερο από 4 ώρες θα χτυπάει το ξυπνητήρι και σκουντουφλώντας θα πλένουμε τα δόντια μας, θα χωνόμαστε στα πιο φαρδιά μας ρούχα και θα μπαίνουμε σε ένα ταξί για το αεροδρόμιο της Βαρκελώνης. Αριστερά μας έχουμε τη θάλασσα, τα παραλιακά μπαρ έχουν ακόμα κόσμο. Tην προηγούμενη μέρα επιστρέφαμε ακόμα πιο αργά, κι όταν περνούσαμε από εκείνο το σημείο είχε αρχίσει να βγαίνει ο ήλιος. Πήρε ο ουρανός ένα χρώμα πορφυρό, άρχισε να γυαλίζει η επιφάνεια της θάλασσας, σταμάτησα στην άκρη με το ποδήλατο να βγάλω μια φωτογραφία -κι ένιωσα για λίγο σαν να έχω μπει σε μια παράλληλη χωροχρονική διάσταση, σαν να είχε μπει η κανονικότητα σε παύση.

A photo posted by Evi X. (@akouauto) on

Όταν γυρίσω στην Αθήνα όλα θα είναι ακριβώς όπως τα άφησα, αλλά εγώ θα έχω κάνει για 5η συνεχόμενη χρονιά αυτήν την πενταήμερη παρένθεση και θα αισθάνομαι κάπως σαν να έχω κερδίσει χρόνο -κόντρα στη ρουτίνα, τη σταθερότητα, το συνεχές. Και φέτος θα γραφτούν δεκάδες reviews για το Primavera κι εγώ για άλλη μια φορά δεν θα έχω όρεξη να γράψω τίποτα γιατί εκεί που όλοι εστιάζουν στις λεπτομέρειες, εγώ θα θέλω να μιλάω για συναισθήματα.

Κάνω πετάλι λίγο πιο γρήγορα και πλησιάζω το μπροστινό ποδήλατο.

"Ποιοι πιστεύεις πως διαβάζουν live reviews;"
"Οι μουσικογραφιάδες. Και οι music snobs. Οι δεύτεροι κυρίως για να πουν πως το review ήταν μάπα."

Στο άκουσμα της τελευταίας λέξης απομακρύνομαι πάλι προς τα πίσω. Μετά από τόσες συναυλίες και τόσες απομυθοποιήσεις, ο ενθουσιασμός δεν είναι δεδομένος. Το ευάλωτο παρουσιαστικό των Daughter το έχουμε ξαναδεί, το crowdsurfing των Savages είναι λιγότερο ψαρωτικό, τα κομφετί των Tame Impala ξέρουμε πως γίνονται για τη φωτογραφία, τους Air όλοι τους βρήκαμε παράφωνους και ο Brian Wilson φάνηκε πως δεν μπορούσε όχι να τραγουδήσει, αλλά ούτε καν να σταθεί όρθιος. Όσοι ήταν μακριά από τη σκηνή στους Radiohead γκρίνιαξαν για τον ήχο, κάποιοι έχουν μούτρα επειδή περίμεναν από τους LCD Soundystem νέο υλικό και από την PJ Harvey να πει τα παλιά της. Τους The Last Shadow Puppets κάποιοι τους βρίσκουν καραγκόζηδες, τους Sigur Ros απάλευτους, τους Moderat και τους Kiasmos "για πολλά ναρκωτικά".

Συνεχίζουμε να κάνουμε πετάλι, διασχίζουμε φανάρια, περνάμε μπροστά από μια παιδική χαρά, σε λίγο έχει ένα μικρό πάρκο, όσοι κάθονται στα παγκάκια θα μας κοιτάξουν και θα τους κοιτάξουμε κι εμείς.

Παίρνω την όποια γκρίνια, τη γυρίζω τούμπα και την βλέπω ανάποδα. Άκουσα live το "Dance Yrself Clean", το "Paranoid Android", το "Cherry Blossom Girl", το "Let It Happen", το "I Get Around", το "To Bring You My Love" και το "Bad Kingdom". Άκουσα τις ανάσες των γύρω μου όταν o Thom Yorke τραγουδούσε το "Daydreaming".

Όταν, μετά από 40 λεπτά περίπου, εμφανιστεί ο τελευταίος ποδηλατόδρομος θα τον αναγνωρίσω αλλά στο τέλος του -ακόμα και σήμερα μετά από τρεις μέρες- δεν θα ξέρω αν θα πρέπει να πάω δεξιά ή αριστερά.

O T. όλες τις μέρες του φεστιβάλ κυνηγούσε μπαλόνια. Τρεις μέρες περιφερόταν σε όλες τις σκηνές του Forum και έψαχνε να βρει σε ποιον ανήκει το κάθε μπαλόνι. Η D. μέθυσε και έφαγε ένα κουτί noodles, ένα κομμάτι πίτσα και τρεις empanadas. Ο Α. έπαθε κόλλημα με το "Eventually" και το έφερνε στη συζήτηση ακόμα κι όταν δεν κολλούσε. Η Α. και η Ε. χάρη στον Γ. είχαν τρελή όρεξη μετά τους Avalanches. Ο Α. φώναζε στην PJ πως ήθελε να κάνει τα παιδιά της. Η Ι. μας οδηγούσε κρατώντας σημαία της ένα χριστουγεννιάτικο τραπεζομάντηλο. Ο Θ. και η Δ. όταν φυσούσε φορούσαν τις κουκούλες τους και δεν μπορούσες να καταλάβεις ποιος είναι ποιος. Η L. μπερδευόταν συνέχεια γιατί επιμέναμε να ανταλλάζουμε μηνύματα στο What's App στα ελληνικά. Σε ένα μήνα θα μπω στο chat με ονομασία #PS16, και θα διαβάζω τι γράφαμε μεθυσμένοι προσπαθώντας απεγνωσμένα να συναντηθούμε και θα σκάω στα γέλια.





Όταν φτάσουμε στο ξενοδοχείο, θα στρίψουμε στη γωνία για να κλειδώσουμε τα ποδήλατα και μόλις κατέβω από τη σέλα θα νιώσω την καρδιά μου να χτυπάει  πολύ δυνατά.

Στην πτήση της επιστροφής για Αθήνα θα ταξιδεύουμε με τον Alex Turner και τον Miles Kane.

Κι όταν ανοίξω να διαβάσω το βιβλίο μου στη σελίδα 211 θα λέει: "Μέσα σε λίγα λεπτά, είχε μάθει ότι η σερβιτόρα ήταν φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο του Όλμπο όπου σπούδαζε βιολογία, είχε περάσει τρεις μήνες το περασμένο καλοκαίρι στις ΗΠΑ, είχε δύο αδελφούς αλλά όχι φίλο, διατηρουσε τη σιλουέτα της κάνοντας γιόγκα τρεις φορές την εβδομαδα, και πίστευε ότι οι Radiohead δεν είναι τόσο καλοί όσο λένε μερικοί."

Πέρσι είχα πει πως θα ήταν η τελευταία μου χρονιά στο Primavera.

Στην απογείωση θα ανασηκωθώ στην καρέκλα μου, θα ακουμπήσω πίσω το κεφάλι μου, θα κλείσω τα μάτια και θα νιώσω πάλι την καρδιά μου να χτυπάει πολύ δυνατά, θα νομίζω πως είναι από κούραση, κυρίως όμως θα 'ναι από ευτυχία.

A video posted by Evi X. (@akouauto) on


Κεντρική φωτογραφία:
@yor_key

Travel notes:

Περισσότερα:


Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

19/05/2016

The Goon Sax

Ποιος: Οι The Goon Sax (Facebook | Bandcamp) είναι ένα indie trio από το Brisbane της Αυστραλίας.
Genre: teen indie retro pop rock - "The Goon Sax are masters at pairing teen microdrama with pop sophistication" [via]
Trivia: Τα ονόματά τους είναι Louis Forster, James Harrison και Riley Jones. Είναι πιτσιρίκια 17-18 ετών. Ο τραγουδιστής του σχήματος είναι ο γιος του Robert Forster των The Go-Betweens. Οι αγαπημένοι τους καλλιτέχνες είναι οι The Pastels, οι Talking Heads, οι Galaxie 500, ο Bob Dylan και ο Arthur Russell. Σχηματίστηκαν το 2013 όταν ο Louis και ο James -συμμαθητές στο Λύκειο- άρχισαν να πηγαίνουν ο ένας στο σπίτι του άλλου και να ηχογραφούν αυτοσχεδιασμούς. Το 2014 εμφανίστηκε και η Riley η οποία μετά από μόλις ένα μήνα μαθημάτων drums ένιωσε έτοιμη να μπει στο γκρουπ. Το πάρα πολύ easy-to-listen-to ντεμπούτο τους "Up To Anything" (μέσα στο οποίο θα βρείτε στίχους όπως "cause I hate those telephones in every single way" ή "I need a boyfriend or just anything real" ή "you don't have to hold my sweaty hands, Ι completeley understand" ή "I eat ice cream on my own") κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2016 από την Chapter Music, και οι πρώτες τους συναυλίες έγιναν πραγματικότητα. Μεταξύ άλλων, έχουν ανοίξει για την U.S. Girls. Οι κριτικοί τους λατρεύουν.
Άκου Αυτό: Πάρα πολύ ταιριάζουν τα όσα έχουν να αφηγηθούν αυτά εδώ τα τυπάκια, με την εφηβική ψυχολογία στην οποία με έχει βάλει η "Λέσχη των Τιποτένιων" του Jonathan Coe που (επιτέλους) διαβάζω (ή μάλλον καταβροχθίζω) αυτήν την περίοδο.

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

18/05/2016

LNZNDRF

Ποιος: Οι LNZNDRF (Facebook) είναι ο Ben Lanz των Beirut και τα αδέρφια Bryan Devendorf και Scott Devendorf των The National.
Genre: psychedelia, krautrock (καμία σχέση με National).
Trivia: Σχηματίστηκαν κάπως αυθόρμητα (φαίνεται και από το ηλίθιο όνομά τους) μέσω της 4AD και ηχογράφησαν -λέει- τα 8 τραγούδια που αποτέλεσαν τελικά το ντεμπούτο τους, μέσα σε 2,5 μέρες σε μία εκκλησία στο Cincinnati (επειδή γιατί όχι). Πολλά σημεία του δίσκου (που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο) δεν είναι παρά ορχηστρικά τζαμαρίσματα, ενώ μερικά κομμάτια (όπως το όντως υπνωτικό -με την καλή έννοια- "Hypno-Skate") δεν έχουν καν φωνητικά.
Άκου Αυτό: Πραγματικός διάλογος: - "Άκου LNZNDRF." - "Κοροϊδεύεις;;;" - "Χα όχι, τα αδέλφια από National είναι!" - "Χαχαχαχαχαχχα ρε μλκ αυτό ΥΠΑΡΧΕΙ πεθαίνω χαχαχαχαχαχα (συγνώμη για το μλκ) χαχαχχαχαχαχ"

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

27/04/2016

Kevin Morby

Ποιος: Ο Kevin Morby (Facebook) είναι ένας singer-songwriter από το Kansas. 
Genre: folk / americana | ο ίδιος αναγνωρίζει ως βασικές επιρροές του τον Bob Dylan, τον Neil Young και τον Lou Reed.
Trivia: Είναι 28 ετών. Γεννήθηκε στο Kansas, άρχισε να παίζει κιθάρα από τα 10 του, μετακόμισε στο Brooklyn όταν ήταν 17. Πριν ασχοληθεί επαγγελματικά με τη μουσική δούλευε σε καφετέριες και ποδηλατάδικα. Για χρόνια, ο Morby ήταν ο μπασίστας των Woods, ενώ με την Cassie Ramone των Vivian Girls δημιούργησαν και άλλο ένα σχήμα, τους The Babies. Ως solo καλλιτέχνης έχει κυκλοφορήσει τρία άλμπουμ, με το φετινό του "Singing Saw" να θεωρείται η καλύτερή του δουλειά μέχρι σήμερα και ένα από τα καλύτερα άλμπουμ του 2016. "This fine work of self-mythology suggests that, like innumerable songwriters before him, Morby knows how to successfully melodramatize his own story." [via]
Άκου Αυτό: αν σου αρέσει ο Kurt Vile, ο Mikal Cronin, ο Ray Lamontagne και οι The War On Drugs. Μπαίνει ο Μάιος -νέος στόχος: roadtrip κάθε ΣΚ.

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

07/04/2016

Solomon Grey

Ποιος: Οι Solomon Grey (Facebook | SoundCloud) είναι ένα δίδυμο από το Λονδίνο.
Genre: "Think of Solomon Grey as a sonic brand rather than band." [via] file next to: TV On The RadioM83, Cloud Boat, Bon Iver.
Trivia: Τα ονόματά τους είναι Tom Kingston και Joe Wilson. Γνωρίστηκαν στην Οξφόρδη πριν από 15 χρόνια, όταν ο Joe πήγαινε ακόμα σχολείο και ο Tom σπούδαζε φιλοσοφία. Μετακόμισαν στο Λονδίνο και άρχισαν να γράφουν μουσική αντλώντας έμπνευση από την αγάπη τους για την drum'n'bass και την βρετανική trip-hop (Portishead, Massive Attack, Zero 7, και ό,τι έβγαζε εκείνη την εποχή η Ninja Tunes). Το πρώτο τους single "Gen V" κυκλοφόρησε το 2013. Ο παραγωγός του BBC Zane Lowe το χαρακτήρισε "the future of Radio 1". Λίγο πριν έρθει το δεύτερο single "Firechild", ο Tom χρειάστηκε να μετακομίσει στην Αυστραλία και να αναλάβει μαζί με την έγκυο, τότε, γυναίκα του, την οικογενειακή φάρμα και... τα κοπάδια με πρόβατα που τους άφησε ο πεθερός τους. Στο μεταξύ ο Joe, ακόμα στο Λονδίνο, πάσχιζε να μαζέψει λεφτά για να πάει Αυστραλία να μπορέσουν να τελειώσουν αυτό που ξεκίνησαν. Και ξαφνικά, μέσα σε όλον αυτόν τον σουρεαλισμό, βρέθηκαν να γράφουν το soundtrack για τη βασισμένη σε μυθιστόρημα της J.K. Rowling τηλεοπτική σειρά του BBC/HBO, "Casual Vacancy". To debut album τους κυκλοφόρησε μόλις πριν από μερικές εβδομάδες και συμφωνώ πως "it would be a total travesty for them not be on everyone’s playlists soon."
Άκου Αυτό: Κάτι τέτοιες μέρες με μόνιμο πονοκέφαλο, καταρροή και αϋπνίες.

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook
Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

07/03/2016

Best Youth

suggestion by gamakoma
Ποιος: Οι Best Youth (Facebook | SoundCloud | YouTube) είναι ένα indie-pop δίδυμο από το Porto της Πορτογαλίας.
Genre: indie pop / dark disco / downtempo (και τέρμα ραδιοφωνικοί)
Trivia: Τα ονόματά τους είναι Catarina Salinas και Ed Rocha Gonçalves. Κατάγονται και οι  δύο από το Porto. Το σχήμα γεννήθηκε το 2011 και την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε διαδικτυακά το πρώτο του EP "Winterlies" και άρχισε να ακούγεται πολύ στο πορτογαλικό ραδιόφωνο. Τρία χρόνια αργότερα ακολούθησε το self-released debut LP "Highway Moon", για το οποίο έχει γραφτεί η ατάκα "a stunning debut from possibly the most promising talent out of Portugal since Cristiano Ronaldo" [via]. Αν και όλα τα τραγούδια τους είναι αγγλόφωνα, για την ώρα κρατούν την επικοινωνία τους στα πορτογαλικά και ο μουσικός τύπος, εκτός των συνόρων της πατρίδας τους, μοιάζει να μην έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα μαζί τους. Έχουν επίσης ανοίξει συναυλίες του Father John Misty και έχουν συνεργαστεί με τον Moullinex. Πέρα από το άλμπουμ (που κυλά νεράκι), τσεκάρετε και το project τους μαζί με τον Πορτογάλο We Trust, There Must Be a Place.
Άκου Αυτό: Αν σας αρέσουν οι Beach House, οι Keep Shelly In Athens, οι London Grammar και η Σtella


suggestion by gamakoma
Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook
Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!