17/11/2017

Nick Cave & The Bad Seeds (live review)

From Him To Eternity.
Πότε: Πέμπτη 16 Νοεμβρίου 2017, Γήπεδο Tae Kwon Do 
Πρώτη φορά τελευταία σειρά. Βρίσκομαι στην τελευταία κερκίδα, αντιδιαμετρικά της σκηνής, έχω όλο το γήπεδο στα πόδια μου, μια θάλασσα από κόσμο, όλα τα κεφάλια στραμμένα προς τον "άμβωνα" από όπου βγάζει το μελωδικό του κήρυγμα ο Nick Cave, οθόνες κινητών διάσπαρτες στο χώρο αναβοσβήνουν εδώ κι εκεί σαν πυγολαμπίδες. Και το δωμάτιο, το τεράστιο αυτό δωμάτιο που μοιραζόμαστε απόψε, αλλάζει χρώματα, μωβ, κόκκινο, μπλε, άσπρο, μαύρο. 
Μαύρο σαν το κοστούμι του Cave, αυτό το κοστούμι σήμα-κατατεθέν: μαύρο στενό παντελόνι, μαύρο στενό σακάκι, λευκό ξεκούμπωτο πουκάμισο, μια αλυσίδα στο λαιμό, χέρια μακριά σαν τα κλαδιά ενός σκελετωμένου δέντρου, μαλλιά κατάμαυρα, ολόισια, χτενισμένα προς τα πάνω και απαραιτήτως πίσω από τα αυτιά, έτσι όπως ταιριάζουν σε εκείνον, και μόνο εκείνον. 
«Ρε Εύη, σκεφτόμουν... άμα σε ρωτήσει κανείς τι μουσική παίζει o Nick Cave τι θα πεις; Θέλω να πω... Δεν είναι ροκ... Δεν είναι φολκ, μπλουζ, σόουλ - τι είναι;»
«Εμμμ.... μελοποιημένα παραμύθια.»
Ο Cave γράφει τραγούδια για τον έρωτα, τον θάνατο, τον χωρισμό, τον ήλιο. Μια γυναίκα, έναν άνδρα, ένα καράβι. Γράφει weeping songs και murder ballads. Θυμάται μια καταιγίδα που ξέσπασε στην πόλη Tupelo, ένα κορίτσι που ζούσε στη Jubilee Street, έναν καταραμένο motherfucker που τον λέγαν Stagger Lee. O Nick Cave είναι ποιητής. Παίρνει εικόνες, πρόσωπα και συναισθήματα και τα μετατρέπει σε ιστορίες συναρπαστικές, τρομακτικές, λυπηρές, μαγευτικές, αξέχαστες.
"Can you feel my heart beat? boom, boom, boom!" σκύβει και ρωτάει τους θεατές στις πρώτες σειρές κοιτάζοντάς τους στα μάτια. Εκείνοι σηκώνουν τα χέρια, προσπαθούν να τον αγγίξουν -σαν να είναι ευλογημένος άγιος κι εκείνοι το ποίμνιό του. 

Κανένα τραγούδι δεν ακούγεται όπως ακούγεται στους δίσκους. Επειδή όλα ακούγονται καλύτερα: οι μελωδίες γιγαντώνονται, τα όργανα ζωντανεύουν μπροστά στα μάτια μας, η φωνή ακούγεται δυνατή, καθαρή, στεντόρεια. 
Όταν κάθεται στο πιάνο και ξεκινά να παίζει το "Into My Arms", ενώνουμε τις φωνές μας με τη δική του, ο κορμός ορθώνεται σε στάση λατρείας, τα μάτια βουρκώνουν. 

"Girl In Amber". "I Need You". "Red Right Hand". Βρισκόμαστε σε έκσταση. Εκείνος γυρίζει προς την ορχήστρα του, ο κάθε ένας τους χωριστά έχει σημαντικό και απαραίτητο ρόλο στην μυσταγωγική τελετή που παρακολουθούμε: οι κιθάρες, το πιάνο, τα κρουστά, ο Warren Ellis που παίζει βιολί σαν να έχουν μπει μέσα του οι δαίμονες και του τρώνε τα σωθικά. 
"An eye for an eye and a tooth for a tooth / And anyway I told the truth / And I'm not afraid to die."
Είναι ηγετικός. Είναι ο παντογνώστης και είμαστε οι έμπιστοί του. Μας μαζεύει γύρω του, όπως θα μάζευε ένας πατέρας τα μικρά του παιδιά ή ένας δάσκαλος τους μαθητές του. Είναι επιβλητικός. Είναι 60 χρονών. Είναι μάγος. Είναι σοφός. 
"This is a weeping song, a song in which to weep"
Όταν επιστρέφει για το encore, συνειδητοποιούμε ότι μας έχει καθηλώσει σε βαθμό υπνωτισμού. Πλέον κάνουμε ό,τι μας ζητά χωρίς δεύτερη σκέψη. Φωνάζουμε το όνομά του στα ελληνικά -"Νίκο! Νίκο! Νίκοοο!"- χτυπάμε παλαμάκια στο ρυθμό του τραγουδιού, σωπαίνουμε όταν μας γνέφει "shhhh". 

Με το πρόσταγμά του ανεβαίνουμε στη σκηνή και χορεύουμε, τραγουδάμε, τον αγγίζουμε, αγκαλιαζόμαστε, οδηγούμαστε μαζί προς το φινάλε, σπρώχνουμε «να φύγει ο ουρανός», η τελετή μύησης έχει ολοκληρωθεί -του ανήκουμε ολοκληρωτικά.
...
"Boom Boom Boom". Έτσι χτυπούσε και η δική μου καρδιά για δύο ώρες. Ξύπνησε από τον λήθαργο της καθημερινής ρουτίνας και συντονίστηκε με τη δική του. 
Κι ας ήμουν στην τελευταία σειρά.
Φωτογραφίες: Instagram, hashtag #nickcave #nickcaveandthebadseeds

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

06/11/2017

Cigarettes After Sex

Ποιος: Οι Cigarettes After Sex (Facebook | Bandcamp) είναι ένα σχήμα μελαγχολικής dream pop, από το El Paso του Texas. 
Genre:  downbeat dream pop, shoegaze, ambient pop, slowcore | σε μια playlist θα ταίριαζε τέλεια με Mazzy Star, Cocteau Twins ή και Rhye.
Trivia: Η ανδρόγυνη φωνή των Cigarettes After Sex ανήκει στον Greg Gonzalez. Ηχογράφησε το πρώτο του EP «εντελώς τυχαία, συμπτωματικά, ήταν κάτι σαν πείραμα» στην εστία της σχολής του στο Πανεπιστήμιο του El Paso. Λίγο αργότερα μετακόμισε στο Brooklyn της Νέας Υόρκης και άρχισε να ηχογραφεί πιο εντατικά και να εμφανίζεται live, με σταθερή live band. Τα πρώτα  τους τραγούδια έγιναν viral στο YouTube, ενώ το "Nothing's Gonna Hurt You Baby" ακούστηκε και σε ένα επεισόδιο του τηλεοπτικού hit "The Handmaid's Tale". To debut album τους κυκλοφόρησε τελικά τον Ιούνιο του 2017 και ο ίδιος ο Gonzalez λέει πως οφείλει την επιτυχία του στο γεγονός ότι βοήθησε πολύ κόσμο να καταπολεμήσει τα προβλήματα που αντιμετώπιζε με... τον ύπνο. Ισχύει πως όλα τα κομμάτια μπορούν να παίζουν όλη μέρα στο background -κάπως σαν easy-listening Beach House- μέχρι να προσέξει κανείς πόσο εφηβικοί είναι οι στίχοι (πχ "your lips, my lips, apocalypse" -μάλιστα- ή "well I know full well that you are the patron saint of sucking cock" -εχμ, γουάτ) και να συνειδητοποιήσει πως το συγκρότημα λέγεται "Τσιγάρα Μετά Το Σεξ". 
Άκου Αυτό: αν πήγαινε κανείς να καπνίσει πάνω στα καθαρά μου σεντόνια θα πάθαινα νευρικό κλονισμό.

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

27/09/2017

LIV


Ποιος: Οι Liv (Facebook) είναι ένα νέο supergroup και side project της Lykke Li.
Genre:  indie pop, folk pop
Trivia: Σχηματίστηκαν το 2016. Στην ουσία πρόκειται για τo "μωρό" της Lykke Li με τον Andrew Wyatt  (Miike Snow), αλλά στο πρότζεκτ συμμετέχουν επίσης ο Pontus Winnberg (Miike Snow), ο Björn Yttling (Peter Bjorn and John) και ο Jeff Bhasker -παραγωγός, σύντροφος της Lykke Li και πατέρας του (πραγματικού) γιου της, Dion (που γεννήθηκε πέρσι). Όλοι τους ανήκουν στο ανεξάρτητο σουηδικό label Ingrd. Για την ώρα έχουν βγάλει τέσσερα singles, με πιο πρόσφατο (και κατ'εμέ πιο αδύναμο) το "Hurts To Liv", το οποίο έγραψαν με αφορμή τον θάνατο της μητέρας της Lykke Li και του πατέρα του Andrew Wyatt. Liv στα σουηδικά σημαίνει "ζωή", αλλά συγκυριακά είναι και το όνομα της μικρής κόρης του Björn Yttling. Το url τους στο Facebook είναι κάπως αγχωτικό -τελειώνει σε letmelivletmeliv. Αυτή τη στιγμή έχουν λιγότερο από 1.000 Likes.
Άκου Αυτό: To πρώτο κομμάτι τους, "Wings Of Love" (τέλειο, btw), το είχα ανακαλύψει (τρέχα γύρευε) σε μια Spotify playlist που είχαν ανεβάσει οι xx με τραγούδια που ακούν καθ'οδόν, όταν βρίσκονται σε περιοδεία. Τότε δεν είχα ιδέα πως οι Liv είχαν σχέση με τη Lykke Li και νόμιζα μάλιστα πως το κομμάτι είναι παλιό γιατί θυμίζει έντονα Fleetwood Mac
Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

20/09/2017

Bicep


Ποιος: Οι Bicep (Facebook | Soundcloud | Blog) είναι ένα electronic duo από το Belfast της Ιρλανδίας.
Genre:  IDM, italo, cosmic, techno, electro, jungle
Trivia: Τα ονόματά τους είναι Andy Ferguson και Matt McBriar. Παιδικοί φίλοι που μεγάλωσαν μαζί στο Belfast, "έμπλεξαν" με την underground σκηνή γύρω στο 2009, ξεκινώντας ένα δικό τους μουσικό blog, το Feel My Bicep, μέσα από το οποίο μοιράζονταν με τους (γρήγορα χιλιάδες) αναγνώστες τους την αγάπη τους για την italo disco, την techno και τη house. Χάρη στο blog, έγιναν περιζήτητοι για DJ set στα clubs του Λονδίνου και μια σειρά κυκλοφοριών σε διάφορα μικρά labels ακολούθησε, μέχρι να στήσουν τη δική τους ανεξάρτητη δισκογαφική, διατηρώντας την ίδια ονομασία, Feel my Bicep. Το 2012 αναδείχθηκαν καλύτεροι πρωτοεμφανιζόμενοι DJs από το Dj Mag, ενώ τρία χρόνια αργότερα το (φανταστικό) κομμάτι τους "Just" -κάπως σαν σκοτεινό, sexy ξαδελφάκι του "Eeple" των Röyksopp ή του "Alpha Beta Gaga" των Air- ψηφίστηκε από το ίδιο περιοδικό, καθώς και και το Mixmag, καλύτερο κομμάτι του 2015. Έχουν παίξει στην Ibiza, το Glastonbury, το Bestival, το Melt! και αλλού. Tην 1η Σεπτεμβρίου κυκλοφόρησε το επίσημο, ολοκληρωμένο debut album τους, "Bicep", από την Ninja Tune. Αν ακούτε Best 92,6, θα έχετε σίγουρα πετύχει το "Glue", ή το "Rain". Save to folder "πωω τι έβαλεε".
Άκου Αυτό: Οι Bicep εμφανίστηκαν πριν από λίγες ημέρες στο Reworks Festival στη Θεσσαλονίκη. Ζήλεια.
Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

13/09/2017

Daddy Issues

ΠοιοςΟι Daddy Issues (Facebook | Bandcamp) είναι ένα γυναικείο grunge pop γκρουπ από το Nashville του Tennessee.
Genre:  
grunge pop / alien punk / lo-fi / post-pizza rock / sad-girl rock / witchy grunge
Trivia: Τα ονόματά τους είναι Jenna, Jenna και Emily. Σχηματίστηκαν τον Γενάρη του 2014. Πήραν το όνομά τους από ένα graffiti έξω από ένα λαϊβάδικο. Το δεύτερο single τους "Ugly When I Cry" (το πρώτο λεγόταν "Pizza Girl") έγινε viral στο SoundCloud και οδήγησε σε δημοσιεύματα, συναυλίες μια εμφάνιση στο SXSW, ένα EP ("Can We Still Hang") και ένα άλμπουμ ("Deep Dream"), το οποίο περιέχει μεταξύ άλλων μία διασκευή στο "Girls Of Summer" των Aerosmith (με τίτλο... "Boys Of Summer") και τον ευφυή στίχο "I know how it ends, we're not gonna be friends, in dog years you're dead". ¯\_(ツ)_/¯
Άκου Αυτό: Στις αρχές του μήνα, οι New York Times δημοσίευσαν ένα (οπτικοακουστικά φαντασμαγορικό) αφιέρωμα (kudos Αθηνά) στα γυναικεία ροκ συγκροτήματα, συνοδεία μιας Spotify Playlist με τίτλο, "Rock's Not Dead, It's Ruled By Women" (χα!). Από τα δεκάδες ονόματα, διάλεξα τις Daddy Issues, γιατί χθες είδα το πρώτο επεισόδιο του "The Deuce", γύρω από την ανάδυση της βιομηχανίας του πορνό στην Νέα Υόρκη του 70 και μου κόλλησε η (disturbing) ατάκα που επαναλάμβαναν τα κορίτσια του δρόμου προς τον προαγωγό τους: "yes daddy" 
Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

13/07/2017

LOU


Ποιος: Η LOU (Facebook | YouTube | SoundCloud) είναι ένα τρομερό τυπάκι από την Αθήνα.
Genre: trip hop / electronica 
Trivia: Το πραγματικό της όνομα είναι Ελένη Παπαλίτσα. Είναι 26 ετών κι έχει μια δίδυμη αδερφή, την Χριστίνα. Ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική επιλέγοντας να σπουδάσει τζαζ τραγούδι στην Κέρκυρα. Όταν όμως κέρδισε υποτροφία, για να συνεχίσει τις σπουδές της για ένα χρόνο στο Helsinki, ήρθε σε επαφή με την ηλεκτρονική μουσική και τότε άλλαξαν όλα. Ο νέος ήχος και η Σκανδιναβική μελαγχολία την άγγιξαν όσο τίποτα, και έτσι όταν επέστρεψε στην Ελλάδα άρχισε να γράφει δική της μουσική, σε αυτό το ύφος. Αναγνωρίζει ως βασικές επιρροές της την Grimes, τον James Blake, τον Tricky, τους Portishead, την Björk και την Peaches. Αντλεί έμπνευση από τον έρωτα και τη ζωή στην Αθήνα. Της αρέσουν τα σουβλάκια και το skate. Σπάνια γράφει όταν είναι καλά. Το πρώτο της κομμάτι λέγεται "A Feeling" και μου έφερε αμέσως στο μυαλό τους Sworr. -και δεν θα ηρεμήσω αν δεν τους δω να συνεργάζονται. 
Άκου Αυτό: "you're a very special girl --but I haven't fucked you yet. Do you sometimes feel like vanilla ice cream?"
Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band! 

28/06/2017

Zola Blood


Ποιος: Οι Zola Blood (Facebook | Soundcloud) είναι ένα τετραμελές σχήμα από το Λονδίνο.
Genre: συναισθηματική ambient electronica για after hours.
Trivia: Υπάρχουν εδώ και μια πενταετία περίπου, αλλά μέχρι φέτος είχαν κυκλοφορήσει μόνο ένα EP, με τίτλο "Meridian". To ντεμπούτο τους "Infinite Games" χρηματοδοτήθηκε μέσω crowdfunding (μάλιστα κατάφεραν να πετύχουν το 170% του αρχικού τους στόχου) και κυκλοφόρησε τον Μάιο από την ανεξάρτητη Pond Life (εδώ ένα track-by-track). Ο τίτλος αναφέρεται σε ένα βιβλίου του ακαδημαϊκού James P. Carse  γύρω από τη θεωρία των παιγνίων και πώς αυτή εφαρμόζεται στην καθημερινή ζωή: "Εχει να κάνει με το πώς είναι στημένα όλα -ο αθλητισμός, ο πόλεμος, έχουν έναν νικητή και έναν χαμένο. Κι όλοι θέλουν να βγουν νικητές. Η θεωρία του Carse όμως λέει πως το σημαντικότερο είναι το παιχνίδι να συνεχίζεται κι αυτό στην κανονική ζωή εντοπίζεται στo να είσαι ανοιχτόμυαλος." Α χά. Έχω κι άλλο quote: "This is a very ‘London’ album, with the band exploring the conflicts of simultaneously wanting to exist in, and yet escape from, a city that both inspires and exhausts." [via] Πσσς. Εν πάση περιπτώσει μήνες είχα να ακούσω κάτι να μου αρέσει τόσο, φανταστικό artwork επίσης.
Άκου Αυτό: αν σας αρέσουν οι Moderat, οι Wild Beasts και ο Jon Hopkins.
Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!