#Blogovision [No.9] Grizzly Bear - Painted Ruins

Όταν ήταν μικρός... ο Ed Droste έμενε με την οικογένειά του στη Μασαχουσέτη. Ο παππούς του ήταν μαέστρος και καθηγητής μουσικολογίας (διεύθυνε μάλιστα το τμήμα μουσικών σπουδών του Harvard για πάνω από 40 χρόνια), η μαμά του ήταν δασκάλα μουσικής σε μικρά παιδιά και η θεία του ήταν τσελίστρια. Στο Λύκειο έμαθε να παίζει κιθάρα, αλλά δεν σκόπευε να ασχοληθεί με τη μουσική. Όταν τελείωσε το σχολείο, πήγε στην Ιταλία για να παρακολουθήσει μαθήματα σε μια σχολή καλών τεχνών και έπειτα έζησε για λίγο καιρό στη Ζιμπάμπουε. Κατέληξε στο NYU. Την κιθάρα δεν την είχε καν μαζί του.
Όταν μεγάλωσε... o Ed (νόμιζε πως) ήθελε να γίνει δημοσιογράφος. Μέχρι που, μετά από κάποιες διακοπές Χριστουγέννων στη Βοστώνη, η μητέρα του τού είπε «πάρε μαζί σου και την κιθάρα σου όταν επιστρέψεις Νέα Υόρκη». Την έπιασε ξανά στα χέρια του, συνειδητοποίησε πως του είχε λείψει, αυτοβαφτίστηκε Grizzly Bear και άρχισε να γράφει τραγούδια για χωρισμούς. Η μπάντα του και εκείνος έγιναν διάσημοι. Αποφάσισε εξαρχής να μιλάει έξω από τα δόντια. Δεν έκρυψε ποτέ τις σεξουαλικές του προτιμήσεις ή τις πολιτικές του πεποιθήσεις, άνοιξε λογαριασμό σε όλα τα social media και εκμεταλλεύτηκε την φήμη του για να μιλήσει για τα δικαιώματα της LGBT κοινότητας, για ρατσισμό, για ακροδεξιά, για τα αίσχη που έχει διαπράξει και διαπράττει καθημερινά ο Donald Trump.
Τελικά... στα 40 του βρέθηκε από την Νέα Υόρκη στο Los Angeles διαζευγμένος από τον σύζυγό του, διωγμένος από το Twitter και μπουχτισμένος με τον τρόπο που λειτουργεί σήμερα το music industry. Πιστεύει πως η νεολαία αδιαφορεί για τη μουσική τους, τους βρίσκει πολύ «ακαδημαϊκούς»

Άκου Αυτό:
Face to face
(But you left me broken)
We'll watch our bodies break
(But you left me helpless)
Not a care in the world
That's the way you play
--Neighbors

#Blogovision [No.10] Jarvis Cocker and Chilly Gonzales - Room 29
#Blogovision [No.11] Spoon - Hot Thoughts
#Blogovision [No.12] Robert Plant - Carry Fire
#Blogovision [No.13] Bonobo - Migration
#Blogovision [No.14] Zola Blood - Infinite Games
#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open
#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 
Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό ♫ on Facebook
Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

#Blogovision [No.10] Jarvis Cocker and Chilly Gonzales - Room 29

Όταν ήταν μικρός... ο Jarvis Cocker έμενε με τους γονείς του και την αδελφή του στο Sheffield σε μια περιοχή που λέγεται (τι όνομα!) Intake. Στο διπλανό σπίτι έμενε η γιαγιά του με τον παππού του και ο μικρός Jarvis τους επισκεπτόταν συχνά γιατί είχαν έγχρωμη τηλεόραση, κασετόφωνο και ραδιόφωνο. Όταν ο Jarvis ήταν 7 ετών, ο μπαμπάς του πήγε για τσιγάρα και δεν ξαναγύρισε ποτέ. Τα πρώτα εφηβικά του χρόνια τα πέρασε στο δωμάτιό του. Είχε μια κιθάρα και έναν ενισχυτή και έπαιζε όλη μέρα μουσική μέχρι να νυχτώσει. Τότε έβαζε ράδιο και άκουγε τις εκπομπές του John Peele κι ό,τι του άρεσε το ηχογραφούσε σε κασέτα για να μπορεί να το ακούσει ξανά. Μερικά χρόνια αργότερα ο John Peele θα έπαιζε καίριο ρόλο στην πορεία των Pulp. Οι Pulp γεννήθηκαν όταν ο Jarvis ήταν μόλις 15 ετών. Αρχικά έκαναν πρόβες στο σαλόνι, μέχρι που η μαμά του αποτρελάθηκε από τη φασαρία, οπότε μετέφεραν τα συμπράγκαλά τους στο γκαράζ του παππού και εκεί συνέχισαν να αυτοσχεδιάζουν και να καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ που είχαν αγοράσει παράνομα. Στα 18 του, με την παρότρυνση της μαμάς του, ο Jarvis έφυγε από το σπίτι.
Όταν μεγάλωσε... o Jarvis δεν έπαψε ποτέ να είναι καλλιτεχνικά ανήσυχος. Στα 24 του, έκανε ένα διάλειμμα από τους Pulp και γράφτηκε στο Saint Martins College του Λονδίνου, για να δει αν μπορούσε αντί για μουσικός να γίνει σκηνοθέτης. Καριέρα στην σκηνοθεσία δεν έκανε ποτέ, αλλά το πτυχίο το πήρε. Η στυλίστρια που ανέλαβε τη φωτογράφιση για το εμβληματικό εξώφυλλο του "This Is Hardcore" έγινε γυναίκα του στα τέλη των 90s και μαζί μετακόμισαν στο Παρίσι και έκαναν έναν γιο, που ήταν και είναι φτυστός ο Jarvis.
Τελικά... στα 54 του, ο «πέμπτος πιο διάσημος Βρετανός» αισθάνεται πως ο κόσμος είναι γεμάτος "cultural litter". Γιαυτό δεν θέλει να μοιράζεται τη μουσική που γράφει, παρά μόνο αν νιώθει πως σε σχέση με τους άλλους, πρωτοτυπεί. Γιαυτό φέτος σκαρφάλωσε πάνω σε ένα grand piano και έστησε μαζί με τον Chilly Gonzales ένα άλμπουμ-concept, ένα μελοποιημένο παραμύθι για τους ήρωες του ξενοδοχείου των διασήμων, του Chateau Marmont. «Γιατί τα ξενοδοχεία, όπως και το σινεμά σε βοηθούν να αποδράσεις, να νιώσεις έστω για λίγο πώς θα ήταν να είσαι κάποιος άλλος. Μετά φεύγεις -θα στρώσει άλλος το κρεβάτι για σένα- και συνεχίζεις τη ζωή σου. Τα προβλήματα ξεκινούν αν αποφασίσεις πως αυτό θες να κάνεις μια ζωή.» Απεχθάνεται τα χαρούμενα τραγούδια. Το "Walking On Sunshine" τον κάνει να θέλει να πνίξει άνθρωπο.

Άκου Αυτό:
You are such a jerk
You are a tearjerker
--Tearjerker

και

Remember, sat in the dark
With my arm round your shoulder
The curtains drew back
I was bowled over
This is what I had been dreaming about
Life, with the boring bits edited out
--Trick of the Light

#Blogovision [No.11] Spoon - Hot Thoughts
#Blogovision [No.12] Robert Plant - Carry Fire
#Blogovision [No.13] Bonobo - Migration
#Blogovision [No.14] Zola Blood - Infinite Games
#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open
#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 
Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

#Blogovision [No.11] Spoon - Hot Thoughts

Όταν ήταν μικρός... ο Britt Daniel έμενε με τους γονείς του και τα δύο αδέλφια του στο Galveston, μια μικρή πόλη του Texas, μια ώρα περίπου από το Austin. Ο πατέρας του ήταν ένας ευκατάστατος γιατρός, συλλέκτης δίσκων και μεγάλος φαν των Bee Gees. Όταν ο Britt ήταν 7 ετών του ζήτησε να του δείξει πώς λειτουργεί το πικάπ και σύντομα οι Bee Gees έγιναν και δικό του κόλλημα. Λίγο αργότερα οι γονείς του χώρισαν και μια δεκαετία περίπου αργότερα, στα 16 του, ενώ πάλευε κι ο ίδιος να ξεπεράσει μια (σχολική μεν, έντονη δε) σχέση, έπιασε για πρώτη φορά στα χέρια του κιθάρα. Όταν μετακόμισε στο Austin για να συνεχίσει τις σπουδές του, η μουσική ήταν ήδη το πάθος του. Ο τυχεράκιας. Βρισκόταν στο κατάλληλο μέρος την κατάλληλη στιγμή.
Όταν μεγάλωσε... δηλαδή στα 22 του, έστησε τους Spoon και μαζί τους συνεχίζει να πορεύεται εδώ και μια 20ετία καταφέρνοντας όλα αυτά τα οποία ονειρεύεται ένα συγκρότημα στην Αμερική (όχι οπουδήποτε στον κόσμο, στην Αμερική), δηλαδή να ακούσει τα τραγούδια του να παίζουν σε τηλεοπτικές σειρές, να εμφανιστεί σε όλα τα μεγάλα βραδινά talk shows, να φιλοξενηθεί στο SNL, να δώσει συνεντεύξεις σε όλα τα έγκριτα μουσικά περιοδικά, να παίξει στα μεγαλύτερα φεστιβάλ.
Τελικά... παρόλο που οι Spoon ανακηρύχθηκαν το 2009 από το Metactitic ως η μπάντα με τα καλύτερα reviews συνολικά για τη δεκαετία των 00s και παρότι οι άνθρωποι της μουσικής επιμένουν να τον αποκαλούν rockstar, ο Britt Daniel δεν ήθελε ποτέ στ'αλήθεια να γίνει ροκστάρ, ήθελε να γίνει μουσικός. Αν οι Spoon ποτέ διαλυθούν, θα περνάει τον χρόνο του παίζοντας φλιπεράκι και αναζητώντας το μπαρ που φτιάχνει την καλύτερη μαργαρίτα της πόλης.

Άκου Αυτό:
 Hot thoughts melting your cool
--Hot Thoughts

#Blogovision [No.12] Robert Plant - Carry Fire
#Blogovision [No.13] Bonobo - Migration
#Blogovision [No.14] Zola Blood - Infinite Games
#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open
#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 
Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

#Blogovision [No.12] Robert Plant - Carry Fire

Όταν ήταν μικρός... ο Robert Plant ζούσε με την οικογένειά του κάπου κοντά στο Birmingham και έπαιρνε κάθε μέρα το λεωφορείο για να πηγαίνει στο σχολείο (το King Edward VI Grammar School, συγκεκριμένα). Ο μπαμπάς του είχε όνειρο πως θα τον κάνει λογιστή, μα ο μικρός Robert αρνήθηκε να του κάνει το χατήρι, γιατί δικό του όνειρο ήταν να γίνει μουσικός. Ξεκίνησε λοιπόν να παίζει σε μικρά blues bars, να συμμετέχει σε μικρά συγκροτήματα και να διευρύνει τις μουσικές του γνώσεις. Παράλληλα, κάπως έπρεπε και να ζήσει, οπότε έκανε διάφορες άσχετες δουλειές. Δηλαδή για να καταλάβετε, το 1967 ο Robert Plant ασφαλτόστρωνε δρόμους στο Birmingham κι έναν χρόνο αργότερα ήταν ο frontman των Led Zeppelin, for fuck's sake.
Όταν μεγάλωσε... δηλαδή τι μεγάλωσε, 20 χρονών ήταν όταν στήθηκε το συγκρότημα και την ίδια χρονιά παντρεύτηκε την Maureen Wilson, τη γυναίκα που είχε ερωτευτεί στα 18 του. Μαζί της έκανε τρία παιδιά, το δευτερότοκο παιδί του όμως, ο Karac, έφυγε ξαφνικά από τη ζωή το 1977, όταν ήταν μόλις 5 ετών. Για μήνες δεν μπορούσε να συνέλθει, έκοψε μαχαίρι τα πάντα -αλκοόλ, κραιπάλες, ναρκωτικά- και σκεφτόταν να παρατήσει το συγκρότημα. Τα πράγματα πήραν μόνα τους τον δρόμο τους τρία χρόνια αργότερα, όταν ο John Bonham προτίμησε να πουλήσει την ψυχή του στην βότκα, και με τον θάνατό του όρισε το τέλος των Zeppelin. Κι έπειτα από αυτή την τραγική εξέλιξη, ο Plant βρέθηκε, στα 32 του, να σκέφτεται να εγκαταλείψει τελείως τη μουσική για να γίνει δάσκαλος... for fuck's sake.
Τελικά... φτάσαμε εν έτη 2017 να συζητάμε το 11ο solo άλμπουμ του, εκείνος μετά από κάποια χρόνια στην Αμερική έχει πλέον επαναπατριστεί στο Shatterford για να έχει την ησυχία του, είναι 69 ετών, αποκλείει την πιθανότητα να επανενωθούν οι Led Zep και δεν δίνει δεκάρα για το αν τα τραγούδια του έχουν πολλά plays στο Spotify. "I don’t think I write to suit anybody – I just write to suit my mood."

Άκου Αυτό:
Just like
Just like
Just like I scarred you
--Carry Fire

#Blogovision [No.13] Bonobo - Migration
#Blogovision [No.14] Zola Blood - Infinite Games
#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open
#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 
Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

#Blogovision [No.13] Bonobo - Migration

Όταν ήταν μικρός... ο Simon Green ζούσε σε μια μικρή πόλη στο Hampshire με τους γονείς του και τις δύο αδελφές του. Ο μπαμπάς του ήταν μουσικός, είχε τρέλα με την folk και καμιά φορά, όταν γύριζε σπίτι, τον έβρισκε να παίζει μπάντζο στην μπανιέρα. Στην εφηβεία ήταν λίγο αλάνι, του άρεσε να πηγαίνει για skate και έπαιζε ντραμς (χωρίς μπλουζάκι!) σε μία hardcore μπάντα. Στα τέλη του 90 βρέθηκε στο Brighton για σπουδές και εκεί μυήθηκε στα "big beats", την trip-hop και το sampling.
Όταν μεγάλωσε... μετακόμισε στο Λονδίνο και από εκεί στην Νέα Υόρκη, και έπειτα στο Los Angeles. Οι μετακινήσεις δεν τον πειράζουν (αν και παραδέχεται πως οι πτήσεις τον κάνουν κάπως emotional), συχνά μάλιστα γράφει μουσική στο αεροπλάνο. Πέρσι έχασε τον πατέρα του και ένιωσε μεγαλύτερη νοσταλγία για την Αγγλία από ποτέ. Και μέσα σ'όλα, μια μέρα ξύπνησε και έμαθε πως θα έκλεινε το Fabric.
Τελικά... στα 40 του πλέον, αν κάτι έχει μετανιώσει στη ζωή του, είναι το ότι διάλεξε για καλλιτεχνικό ψευδώνυμο την λέξη Bonobo. Κι αν κάτι τον τρελαίνει είναι να αποκαλούν τη μουσική του "chill-out".

Άκου Αυτό:
Looking like soldiers waiting to drown
And I'm not around no more
And looking at people that don't make a sound
When music's around, stay warm

And we've got no rhyme or no reason now
We've got the time of our lives now
--No Reason (feat. Nick Murphy)

#Blogovision [No.14] Zola Blood - Infinite Games
#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open
#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 
Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

#Blogovision [No.14] Zola Blood - Infinite Games

Όταν ήταν μικροί... οι Zola Blood δεν έχω ιδέα τι έκαναν γιατί στο Internet έχουν γραφτεί ελάχιστα πράγματα για εκείνους, παραμένουν σχετικά άγνωστοι και στο Facebook έχουν όλο κι όλο 5,5 χιλιάδες Likes.
Όταν μεγάλωσαν... πάντως βρήκαν ένα studio στο Hackney και πέρασαν εκεί μερόνυχτα μέχρι να ολοκληρώσουν το πρώτο τους άλμπουμ, "Infinite Games", το οποίο θυμίζει Wild Beasts, Moderat και Radiohead.
Τελικά... κρατάμε αυτό:

"These are songs that might soundtrack the late hours of a night in London that you don’t want to end. 'I’ve lived here ten years,' lead singer Matt West says, 'and have shared the same experiences of most people I know: getting a job you were never really looking for, commuting, getting wasted at the weekend, being in a relationship, getting distracted by the million different experiences you could have. London is extricably linked with that because it’s the place I’m trying to escape, but it’s also the only place I want to be."

Άκου Αυτό:
Lay down your secrets
I wanna get to know you
--Play Out

#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open
#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 
Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open

Όταν ήταν μικρός... ο Erol Sarp ξεκίνησε μαθήματα πιάνου και γαλουχήθηκε με κλασική μουσική από τα 6 του μέχρι τα 13 του, όταν και έκανε την επανάστασή του, παράτησε τα πλήκτρα και το γύρισε στην κιθάρα, τα drums και το metal. Ο Lukas Vogel μεγάλωσε επίσης με κλασική μουσική λόγω του πατέρα του που συνήθιζε να παίζει πιάνο όταν εκείνος και η αδερφή του πήγαιναν για ύπνο. Στην εφηβεία άκουγε κυρίως ροκ και για λίγο έπαιζε και σε μια σχολική μπάντα.
Όταν μεγάλωσαν... o (Γερμανός) Erol και ο  (Ελβετός) Lukas γνωρίστηκαν όταν μετακόμισαν στο Düsseldorf για να σπουδάσουν στο Institute For Music and Media. Ο Erol συνέχισε να παίζει πιάνο, αλλά πλέον είχε νέα ακούσματα: jazz, ηλεκτρονική μουσική, hip hop... O Lukas είχε κολλήσει με την ηλεκτρονική μουσική και προσπαθούσε να γράψει δικά του κομμάτια στον υπολογιστή. Πριν από δέκα χρόνια, στα 22 τους, έδωσαν τα χέρια και έγιναν brothers καθισμένοι σε ένα "πειραγμένο" grand piano, του οποίου τα μηχανικά σπλάχνα ο Lukas είχε βρει τρόπο να χειρίζεται μέσω υπολογιστή, χάρη σε μια σειρά ειδικά "σφυριά" και ένα software που ανέπτυξε ο ίδιος.
Τελικά... τίποτα σαν το πιάνο.

Άκου Αυτό:
Bloodflow

#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 
Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!