Ποιος: Οι Mothers (Facebook | SoundCloud) είναι μια μπάντα από την Αθήνα της Georgia.
Genre: somber pop / math-rock / shoegaze με γυναικεία φωνητικά.
Trivia: Ξεκίνησαν το 2013 ως solo project της Kristine Leschper, κατά τη διάρκεια των σπουδών της στην χαρακτική στην Αθήνα της Georgia. Τα πρωινά δούλευε σε ένα μουσείο, τα βράδια εμφανιζόταν σε μικρές μουσικές σκηνές. Ένας από τους πρώτους fans της ("η πόλη είναι μικρή, όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους") έγινε τελικά ντράμερ της, στην πορεία βρήκαν κιθαρίστα και μπασίστα και μπήκαν στο στούντιο για ηχογράφηση. Στην παραγωγή του debut τους βοήθησε ο Drew Vandenberg, ο οποίος επίσης τους σύστησε στους Of Montreal και τους πρότεινε ως opening act στην περιοδεία τους. Χάρη στο ίδιο "μέσον", ο Josh McCay των Deerhunterβρέθηκε να συμμετέχει σε κάποια κομμάτια του δίσκου, στο vibraphone. Το άλμπουμ έρχεται στις αρχές του 2016. Για την ώρα, ειδικά μετά την εμφάνισή τους στο CMJ Marathon της Νέας Υόρκης, θα διαβάσετε διάφορες υπερβολές στον μουσικό τύπο, οι οποίες θα ξεχαστούν το δευτερόλεπτο που θα εμφανιστεί μια άλλη νέα μπάντα της κατηγορίας "band-to-watch". Εδώ 4 κομμάτια σε live ηχογράφηση (η αρχή του "Copper Mines" θυμίζει Radiohead -και κάπως έτσι μου τράβηξαν την προσοχή.)
Ποιος: Οι EL VY (Facebook) είναι το νέο side project του τραγουδιστή των The National, Matt Berninger.
Genre: εχμ, National
Trivia: Οι EL VY (ελ-βάι, "προφέρεται όπως "hell pie" ή το πληθυντικό του Elvis") είναι ο Matt Berninger (The National) και ο Brent Knopf (Menomena/Ramona Falls). Το debut album τους "Return to the Moon" έρχεται στις 30 Οκτωβρίου από την 4AD. O Berninger δηλώνει: "Είναι ό,τι πιο αυτοβιογραφικό έχω κάνει ποτέ, αλλά οι λεπτομέρειες δεν αληθεύουν. Πίσω από τους στίχους βρίσκονται χαρακτήρες της φαντασίας μου, μια σύνθεση πολλών προσώπων μαζί: του εαυτού μου, της γυναίκας μου και άλλων ατόμων που είχα στο μυαλό μου όταν έγραφα το δίσκο." Τα δύο lyric videos που έχουν κυκλοφορήσει έχουν σκηνοθετηθεί από τον αδελφό του Matt, Tom Berninger, ο οποίος είχε γυρίσει και το ντοκιμαντέρ για τους The National "Mistaken for Strangers", που είχαμε δει στις "Νύχτες Πρεμιέρας" πριν από δύο χρόνια.
Άκου Αυτό: "I had a sugar-coated childhood, the stars were in my soup, but given the opportunity I'd start over and change it all / Beatlemania made my mother think the way she does, she said don't waste your life thinking everything was how it was".
Ποιος: Halsey (Facebook) είναι το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της 20χρονης Ashley Nicolette Frangipane από το New Jersey.
Genre: indie pop | θυμίζει από Lorde και Lana Del Rey, μέχρι Miley Cyrus.
Trivia: "Γράφω τραγούδια για το σεξ και τη θλίψη. Είμαι τα 3-bi: biracial, bisexual και bipolar." Η Halsey είναι μόλις 20 χρονών
αλλά "αισθάνεται 40". Ο πατέρας της έχει καταγωγή από την Αφρική και η
μητέρα της από την Ιταλία. Έχει μετακομίσει δεκάδες φορές, έχει αλλάξει
έξι σχολεία, έχει ζήσει σε κοινόβια, έχει κάνει καταχρήσεις, έχει
πειραματιστεί σεξουαλικά, είναι γεμάτη τατουάζ και έχει αδυναμία στο
μπλε χρώμα μαλλιών. Στα 16 της αποκάλυψε στους γύρω της πως είναι
αμφιφυλόφιλη και διαγνώστηκε επισήμως ως διπολική. Επέλεξε ως
καλλιτεχνικό ψευδώνυμο το Halsey, επειδή είναι αναγραμματισμός του
Ashley αλλά και ένας δρόμος στo Bushwick, όπου έμενε για ένα διάστημα. To debut album της, "Badlands" κυκλοφόρησε μόλις τον Αύγουστο, ωστόσο, από τα εφηβικά της χρόνια, είχε ήδη καταφέρει να στήσει την fanbase της μέσω MySpace και YouTube. Κάθε φωτογραφία που ποστάρει σε Facebook και Instagram αποτελεί αφορμή για να δηλώσει τουλάχιστον ένα κορίτσι από κάτω: "I'm so gay".
Άκου Αυτό: "High on legal marijuana/Raised on Biggie and Nirvana/We are the new Americana". Αχ, νιάτα. [Περισσότερα εδώ.]
Πώς να αισθάνονται άραγε όλες αυτές οι βασανισμένες ψυχές, αυτές οι "θλιμμένες/οργισμένες/καταραμένες singers/songwriters" όταν βγαίνουν στη σκηνή και ξεγυμνώνουν τα συναισθήματά τους, ξανά και ξανά, ζωντανά, προς τέρψιν του κοινού; Επισκέπτονται κάθε φορά εκείνες τις στιγμές κατάθλιψης που τους ενέπνευσαν τα τραγούδια και ζουν την κάθαρση σε επανάληψη; Ή υποδύονται έναν ρόλο, προκειμένου να απομυθοποιήσουν τα όσα κάποτε τους προκάλεσαν πόνο, μετατρέποντάς τα σε επαγγελματική υποχρέωση;
Είναι δύσκολο να ψυχολογήσεις την Angel Olsen. Δεν είναι εκκεντρική σαν την Cat Power, δεν είναι ευπρόσιτη σαν την Torres, δεν είναι όμως ούτε απόμακρη κι ακατάδεκτη σαν την Marissa Nadler. Στο ΑΝ Club, το βράδυ τις Τρίτης, υπήρχαν στιγμές που το γατίσιο βλέμμα της ήταν καρφωμένο στο κενό, προσηλωμένο αποκλειστικά στις νότες και στιγμές που το πρόσωπο της φαινόταν να μην θέλει καν να ακολουθήσει το κατατονικό ύφος των τραγουδιών, φανερώνοντας περισσότερο μια διάθεση για χιούμορ, ιστορίες ("so what do you call that very strong Greek alcohol?"), μέχρι και φλερτ ("can I be your girlfriend?"). Απρόσμενη ίσως συμπεριφορά για μια 28χρονη που ξεκινά τον τελευταίο της δίσκο, με ένα κομμάτι που έχει τίτλο "Unfucktheworld" και στις πιο upbeat στιγμές της τραγουδά "Are you lonely too? Hi-5! So am I!" ("Hi-Five").
Μεταξύ των δύο αυτών συναισθηματικών άκρων, δεν θα 'λεγα πως η Angel Olsen κατάφερε, αρχικά, να χαρίσει (πέρα από την όμορφη φωνή της και το πολύ χαριτωμένο παρουσιαστικό της) κάτι ιδαίτερα αξιομνημόνευτο σε όσους παρευρίσκονταν στο ΑΝ. Έχοντας μαζί της στο πρώτο μέρος του σετ, full band σίγουρα μπόρεσε να παρουσιάσει καλύτερα τα πιο "garage" κομμάτια της ("Forgiven/Forgotten", "High & Wild" κ.ά.) αλλά το κλου της συναυλίας ήρθε, για μένα τουλάχιστον, στο τέλος της βραδιάς, όταν βρισκόταν μόνη με την κιθάρα της στη σκηνή και ξεκινούσε με ένα χαμόγελο (πόσο αντιφατικό!) το καλύτερο -πάλι κατ'εμέ- κομμάτι του "Burn Your Fire For No Witness", "White Fire".
Είναι μεγάλη υπόθεση μόνο με τη φωνή σου και μια κιθάρα που παίζει συνέχεια το ίδιο επαναλαμβανόμενο μοτίβο να κατορθώνεις να καθηλώνεις τους ίσως ευδιάθετους, μεθυσμένους, ανέμελους ή κουρασμένους που βρίσκονται κάτω από τη σκηνή, με ένα τραγούδι που ξεκινά με τόση θλίψη: "Everything is tragic, it all just falls apart/But when I look into your eyes, it pieces up my heart". Κοκκαλώσαμε ακαριαία, ακούσαμε υπνωτισμένοι όλη την ιστορία, είδαμε τους μουσικούς της να επιστρέφουν στη σκηνή σαν φαντάσματα και να παίρνουν τις θέσεις τους στα όργανά τους, κουνηθήκαμε επιληπτικά στο ρυθμό της κιθάρας και των ντραμς που γιγάντωσαν τον ήχο για το φινάλε και απολαύσαμε μία πραγματικά ιδιαίτερη, αξέχαστη live εκτέλεση ενός συναισθηματικά "τεράστιου" τραγουδιού.
Ποιος: H Nadine Shah (Facebook) είναι μια τραγουδίστρια και τραγουδοποιός με έδρα το Λονδίνο.
Genre: "theatrical post-punk" [via] στην πραγματικότητα, ατμοσφαιρική, θλιμμένη rock με πολύ χαρακτηριστικά ανδρόγυνα φωνητικά που θυμίζουν Amanda Palmer και Lower Dens.
Trivia: Είναι 29 ετών. Κατάγεται από το Πακιστάν και την Νορβηγία. Η Nina Simone ήταν εκείνη που την ενέπνευσε να ασχοληθεί με τη μουσική. Έγραψε το πρώτο της άλμπουμ, "Love Your Dum and Mad", όταν αυτοκτόνησαν δύο πολύ στενοί της άνθρωποι ...και μάλιστα την ίδια χρονιά. Ο δίσκος της άνοιξε έναν καθημερινό σχεδόν δίαυλο επικοινωνίας με άλλα άτομα που είχαν στη ζωή τους ανθρώπους με ψυχολογικά προβλήματα ή έπασχαν οι ίδιοι από κατάθλιψη. "Απαντούσα σε όλους. Δεν το κάνω όμως πια. Δεν είμαι ειδικός." Το δεύτερο άλμπουμ της, "Fast Food", κυκλοφόρησε φέτος τον Απρίλιο (και βρέθηκε στο Νο 9 του Official Vinyl Chart). Αν το όνομα σας είναι οικείο, ίσως έχετε ακούσει τον φετινό δίσκο του Ghostpoet "Shedding Skin", όπου συμμετέχει σε δύο κομμάτια -και τι κομμάτια- ("X Marks The Spot" και "That Ring Down The Drain Kind Of Feeling").
Άκου Αυτό: σήμερα, που είσαι πάλι μόνη σπίτι, μετά από πολύ, πολύ καιρό. "...check your pulse when I speak..." Σπάνια, υπέροχη φωνή, φανταστικό άλμπουμ.
Ποιος: Petite Noir (Facebook | SoundCloud) είναι το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του 24χρονου Yannick Ilunga από το Cape Town της Νοτίου Αφρικής.
Genre: "noir-wave", "new wave με αφρικάνικη αισθητική". "My music sits right in the middle, man. If I were a country, I’d be right on the equator." [via] Τα φωνητικά θυμίζουν αρκετά τον Tunde Adebimpe των TV On The Radio.
Trivia: Ο πατέρας του κατάγεται από το Κονγκό και η μητέρα του από την Ανγκόλα. Μεγάλωσε στο Cape Town και ασχολήθηκε με τη μουσική από μικρός. Όταν ήταν έφηβος έπαιζε κιθάρα για την μπάντα της ενορίας του, ωστόσο δεν άφησε να τον επηρεάσει μόνο η εκκλησία και η τοπική αφρικανική σκηνή. Το "808s & Heartbreak" του Kanye West του άλλαξε τη ζωή, ενώ οι γνωριμίες του με τον Mos Def και την Solange Knowles τον βοήθησαν να έρθει σε επαφή με άτομα-κλειδιά της βιομηχανίας και να κάνει τα πρώτα του βήματα. Το πρώτο του EP "The King Of Anxiety" κυκλοφόρησε μόλις τον Γεννάρη, ενώ το debut album του, "La Vie Est Belle" έρχεται στις 11 Σεπτεμβρίο, από την Domino.
Άκου Αυτό: Σε μια χρονιά που δυσκολεύομαι ιδιαίτερα να βρω πράγματα να μ'αρέσουν, αυτός εδώ έσκασε από το πουθενά, με εξέπληξε ευχάριστα, με έβγαλε από τον λήθαργο και τώρα ψάχνω παντού σαν τρελή να δω τι άλλο μου έχει διαφύγει φέτος. "I'll love you till the motherfucking very end".
Genre: trip-hop / σκοτεινή downtempo electronica, τύπου Trentemøller, με γυναικεία φωνητικά.
Trivia: Εκείνη (Claudine) τραγουδίστρια σε folk συγκρότημα. Εκείνος (Chook) dj και παραγωγός drum'n'bass. Γνωρίστηκαν το 2010, πήραν στο σχήμα και έναν percussionist (Josch) και έβγαλαν το πρώτο τους άλμπουμ, "The Spy", δύο χρόνια αργότερα. Έχουν ανοίξει συναυλίες των Rodrigo y Gabriella. Δεν έχουν γίνει ακόμα ευρέως γνωστοί, αρέσουν όμως στον Fink και τον Laurent Garnier. Το "Black On Black" κυκλοφόρησε στις αρχές της χρονιάς και είναι διαμαντάκι από τα λίγα. Το "Thumb" στo "Sound of 2015" από τώρα και σε συνεχές repeat.
Άκου Αυτό: αυτό το καλοκαίρι που μοιάζει με βαρύ χειμώνα.
