#Blogovision [No.12] Robert Plant - Carry Fire

Όταν ήταν μικρός... ο Robert Plant ζούσε με την οικογένειά του κάπου κοντά στο Birmingham και έπαιρνε κάθε μέρα το λεωφορείο για να πηγαίνει στο σχολείο (το King Edward VI Grammar School, συγκεκριμένα). Ο μπαμπάς του είχε όνειρο πως θα τον κάνει λογιστή, μα ο μικρός Robert αρνήθηκε να του κάνει το χατήρι, γιατί δικό του όνειρο ήταν να γίνει μουσικός. Ξεκίνησε λοιπόν να παίζει σε μικρά blues bars, να συμμετέχει σε μικρά συγκροτήματα και να διευρύνει τις μουσικές του γνώσεις. Παράλληλα, κάπως έπρεπε και να ζήσει, οπότε έκανε διάφορες άσχετες δουλειές. Δηλαδή για να καταλάβετε, το 1967 ο Robert Plant ασφαλτόστρωνε δρόμους στο Birmingham κι έναν χρόνο αργότερα ήταν ο frontman των Led Zeppelin, for fuck's sake.
Όταν μεγάλωσε... δηλαδή τι μεγάλωσε, 20 χρονών ήταν όταν στήθηκε το συγκρότημα και την ίδια χρονιά παντρεύτηκε την Maureen Wilson, τη γυναίκα που είχε ερωτευτεί στα 18 του. Μαζί της έκανε τρία παιδιά, το δευτερότοκο παιδί του όμως, ο Karac, έφυγε ξαφνικά από τη ζωή το 1977, όταν ήταν μόλις 5 ετών. Για μήνες δεν μπορούσε να συνέλθει, έκοψε μαχαίρι τα πάντα -αλκοόλ, κραιπάλες, ναρκωτικά- και σκεφτόταν να παρατήσει το συγκρότημα. Τα πράγματα πήραν μόνα τους τον δρόμο τους τρία χρόνια αργότερα, όταν ο John Bonham προτίμησε να πουλήσει την ψυχή του στην βότκα, και με τον θάνατό του όρισε το τέλος των Zeppelin. Κι έπειτα από αυτή την τραγική εξέλιξη, ο Plant βρέθηκε, στα 32 του, να σκέφτεται να εγκαταλείψει τελείως τη μουσική για να γίνει δάσκαλος... for fuck's sake.
Τελικά... φτάσαμε εν έτη 2017 να συζητάμε το 11ο solo άλμπουμ του, εκείνος μετά από κάποια χρόνια στην Αμερική έχει πλέον επαναπατριστεί στο Shatterford για να έχει την ησυχία του, είναι 69 ετών, αποκλείει την πιθανότητα να επανενωθούν οι Led Zep και δεν δίνει δεκάρα για το αν τα τραγούδια του έχουν πολλά plays στο Spotify. "I don’t think I write to suit anybody – I just write to suit my mood."

Άκου Αυτό:
Just like
Just like
Just like I scarred you
--Carry Fire

#Blogovision [No.13] Bonobo - Migration
#Blogovision [No.14] Zola Blood - Infinite Games
#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open
#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 
Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

#Blogovision [No.13] Bonobo - Migration

Όταν ήταν μικρός... ο Simon Green ζούσε σε μια μικρή πόλη στο Hampshire με τους γονείς του και τις δύο αδελφές του. Ο μπαμπάς του ήταν μουσικός, είχε τρέλα με την folk και καμιά φορά, όταν γύριζε σπίτι, τον έβρισκε να παίζει μπάντζο στην μπανιέρα. Στην εφηβεία ήταν λίγο αλάνι, του άρεσε να πηγαίνει για skate και έπαιζε ντραμς (χωρίς μπλουζάκι!) σε μία hardcore μπάντα. Στα τέλη του 90 βρέθηκε στο Brighton για σπουδές και εκεί μυήθηκε στα "big beats", την trip-hop και το sampling.
Όταν μεγάλωσε... μετακόμισε στο Λονδίνο και από εκεί στην Νέα Υόρκη, και έπειτα στο Los Angeles. Οι μετακινήσεις δεν τον πειράζουν (αν και παραδέχεται πως οι πτήσεις τον κάνουν κάπως emotional), συχνά μάλιστα γράφει μουσική στο αεροπλάνο. Πέρσι έχασε τον πατέρα του και ένιωσε μεγαλύτερη νοσταλγία για την Αγγλία από ποτέ. Και μέσα σ'όλα, μια μέρα ξύπνησε και έμαθε πως θα έκλεινε το Fabric.
Τελικά... στα 40 του πλέον, αν κάτι έχει μετανιώσει στη ζωή του, είναι το ότι διάλεξε για καλλιτεχνικό ψευδώνυμο την λέξη Bonobo. Κι αν κάτι τον τρελαίνει είναι να αποκαλούν τη μουσική του "chill-out".

Άκου Αυτό:
Looking like soldiers waiting to drown
And I'm not around no more
And looking at people that don't make a sound
When music's around, stay warm

And we've got no rhyme or no reason now
We've got the time of our lives now
--No Reason (feat. Nick Murphy)

#Blogovision [No.14] Zola Blood - Infinite Games
#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open
#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 
Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

#Blogovision [No.14] Zola Blood - Infinite Games

Όταν ήταν μικροί... οι Zola Blood δεν έχω ιδέα τι έκαναν γιατί στο Internet έχουν γραφτεί ελάχιστα πράγματα για εκείνους, παραμένουν σχετικά άγνωστοι και στο Facebook έχουν όλο κι όλο 5,5 χιλιάδες Likes.
Όταν μεγάλωσαν... πάντως βρήκαν ένα studio στο Hackney και πέρασαν εκεί μερόνυχτα μέχρι να ολοκληρώσουν το πρώτο τους άλμπουμ, "Infinite Games", το οποίο θυμίζει Wild Beasts, Moderat και Radiohead.
Τελικά... κρατάμε αυτό:

"These are songs that might soundtrack the late hours of a night in London that you don’t want to end. 'I’ve lived here ten years,' lead singer Matt West says, 'and have shared the same experiences of most people I know: getting a job you were never really looking for, commuting, getting wasted at the weekend, being in a relationship, getting distracted by the million different experiences you could have. London is extricably linked with that because it’s the place I’m trying to escape, but it’s also the only place I want to be."

Άκου Αυτό:
Lay down your secrets
I wanna get to know you
--Play Out

#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open
#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 
Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

#Blogovision [No.15] Grandbrothers - Open

Όταν ήταν μικρός... ο Erol Sarp ξεκίνησε μαθήματα πιάνου και γαλουχήθηκε με κλασική μουσική από τα 6 του μέχρι τα 13 του, όταν και έκανε την επανάστασή του, παράτησε τα πλήκτρα και το γύρισε στην κιθάρα, τα drums και το metal. Ο Lukas Vogel μεγάλωσε επίσης με κλασική μουσική λόγω του πατέρα του που συνήθιζε να παίζει πιάνο όταν εκείνος και η αδερφή του πήγαιναν για ύπνο. Στην εφηβεία άκουγε κυρίως ροκ και για λίγο έπαιζε και σε μια σχολική μπάντα.
Όταν μεγάλωσαν... o (Γερμανός) Erol και ο  (Ελβετός) Lukas γνωρίστηκαν όταν μετακόμισαν στο Düsseldorf για να σπουδάσουν στο Institute For Music and Media. Ο Erol συνέχισε να παίζει πιάνο, αλλά πλέον είχε νέα ακούσματα: jazz, ηλεκτρονική μουσική, hip hop... O Lukas είχε κολλήσει με την ηλεκτρονική μουσική και προσπαθούσε να γράψει δικά του κομμάτια στον υπολογιστή. Πριν από δέκα χρόνια, στα 22 τους, έδωσαν τα χέρια και έγιναν brothers καθισμένοι σε ένα "πειραγμένο" grand piano, του οποίου τα μηχανικά σπλάχνα ο Lukas είχε βρει τρόπο να χειρίζεται μέσω υπολογιστή, χάρη σε μια σειρά ειδικά "σφυριά" και ένα software που ανέπτυξε ο ίδιος.
Τελικά... τίποτα σαν το πιάνο.

Άκου Αυτό:
Bloodflow

#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions
#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 
Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

#Blogovision [No.16] Elbow - Little Fictions

Όταν ήταν μικρός... ο Guy Harvey ζούσε στο Manchester με τους γονείς του και τα έξι αδέλφια του (5 μεγαλύτερες αδελφές και έναν μικρότερο αδελφό). Στο σχολείο ήταν το πιο ψηλό παιδί στην τάξη του, είχε όμως πάρα πολύ πεταχτά αυτιά και οι συμμαθητές του τον κορόιδευαν. Όταν ήταν 12 έκανε πλαστική επέμβαση και το πρόβλημα διορθώθηκε, αλλά με το που εμφανίστηκε με το νέο του λουκ στην τάξη, τα άλλα παιδάκια άρχισαν να τραγουδάνε το... "Holding back the ears". Την ίδια χρονιά οι γονείς του χώρισαν, οπότε στα 16, χρησιμοποιώντας το διαζύγιο ως δικαιολογία, από εκεί που ήταν άριστος μαθητής (όπως και οι υπόλοιποι στην οικογένειά του), τα φόρτωσε όλα στον κόκκορα και έπαψε να διαβάζει. Όταν έφτασε η ώρα να πάει στο κολέγιο, στράβωσε τα μούτρα του και δήλωσε «δεν πάω πουθενά» αλλά μία από τις αδελφές του, η Gina, τον βούτηξε από τον γιακά, του είπε "You bleedin' are!" και τον έγραψε με το ζόρι στο Stand College του Whitefield. Αυτό αποδείχτηκε σπουδαία κίνηση, όχι επειδή συνέχισε τις σπουδές του (ούτε καν προσπάθησε), αλλά επειδή εκεί γνώρισε τον Mark, τον Richard και τον Pete και μαζί σχημάτισαν τους Mr. Soft που αργότερα έγιναν... Elbow.
Όταν μεγάλωσε... έγραψε πάρα πολλά τραγούδια για τις γυναίκες και πάρα πολλά τραγούδια για το ποτό, προτάθηκε με τους Elbow δύο φορές για Mercury Prize (τη δεύτερη το κέρδισε), απέκτησε δική του εκπομπή στο BBC6 και δική του στήλη στο περιοδικό City Life, έγραψε το επίσημο theme του BBC για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012, εμφανίστηκε live στην τελετή έναρξης των αγώνων, κυκλοφόρησε και solo album, αλλά δεν έκανε ποτέ στα αλήθεια εμπορική επιτυχία. Και πάνω στην υπαρξιακή κρίση των 40, η σύντροφός του η Emma τον χώρισε μετά από 10 χρόνια σχέσης και ο ντράμερ των Elbow, ο Richard, αποφάσισε να εγκαταλείψει το συγκρότημα οριστικά.
Τελικά... βρήκε άλλον ντράμερ, γνώρισε τη γυναίκα της ζωής του (συγκεκριμένα την κόρη της Diana Rigg), πάνω στα δυο χρόνια σχέσης την παντρεύτηκε, και την άνοιξη έγινε μπαμπάς. Δηλώνει πιο ευτυχισμένος από ποτέ.

Άκου Αυτό:
What does it prove if you die for a tune
It's really all disco
--All Disco

#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1
#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 
Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

#Blogovision [No.17] UNKLE - The Road pt.1

Όταν ήταν μικρός... ο James Lavelle άκουγε σχεδόν συνέχεια μουσική στο σπίτι του στην Οξφόρδη, γιατί είχε μπαμπά μουσικό και γιαγιά τσελίστρια. Στα 14 του αγόρασε turtables και άρχισε να δουλεύει σε δισκάδικο, στα 16 έγινε resident DJ στο The Fridge του Brixton και στα 18 του (!) άνοιξε την Mo 'Wax -the rest is history.
Όταν μεγάλωσε... έκανε τα 23α του γενέθλια στο opening του The Met Bar. Το ίδιο ιστορικό βράδυ ήταν επίσης εκεί ο Carl Craig, ο Richard Ashcroft, ο Noel Gallagher, ο Ian Brown, ο Alexander McQueen και η Kate Moss. Στα 24 του, κυκλοφορούσε με τους UNKLE το "Psyence Fiction" και κατόρθωνε αυτό το remix. Οπότε σχεδόν νομοτελειακά, πριν καν κλείσει τα 30, ήρθαν όλα τούμπα: είχε ήδη ζήσει μια ολόκληρη ζωή, βαρέθηκε τα drugs, τα έσπασε με τον DJ Shadow και έκλεισε την Mo 'Wax. Α, και στο μεταξύ είχε αποκτήσει και παιδί.
Τελικά... τώρα που έφτασε εκείνος τα 43 και η κόρη του τα 20, νιώθει πως οι UNKLE είναι «μια συρροή ερωτικών σχέσεων και διαζυγίων». Πάντως το "The Man From Mo'Wax" (2016), το ντοκιμαντέρ για τη ζωή του (που προβλήθηκε και στην Αθήνα φέτος) ήταν ιδέα της δεύτερης συζύγου του. Και από εκείνην πήρε διαζύγιο πριν προλάβουν καν να ολοκληρωθούν τα γυρίσματα της ταινίας.

Άκου Αυτό:
Children born to get high 
Turn your heads to the sky 
We're burnin' in the heat below
--Looking for the Rain (feat. Mark Lanegan & Eska)

#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy
#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 
Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!

#Blogovision [No.18] Four Tet - New Energy

Όταν ήταν μικρός... ο Kieran Hebden ζούσε στο Putney και πήγαινε στο ίδιο σχολείο που φοίτησαν οι xx, οι Hot Chip και ο Burial. Ανέκαθεν σχεδίαζε να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη μουσική, μόνο που τότε νόμιζε πως η κλίση του ήταν στο post-rock και έστησε μαζί με δυο συμμαθητές του μια μπάντα που λεγόταν Ψυγείο.
Όταν μεγάλωσε... για καιρό  τα clubs ήταν η ζωη του όλη, μέχρι που έγινε μπαμπάς, κατάλαβε πως ο χρόνος είναι πολύτιμος και ξέκοψε οριστικά με τις μεγάλες δισκογραφικές, που επέμεναν να αναλώνει όλη του την ενέργεια σε συνεντεύξεις, προωθητικές ενέργειες και strategy meetings.
Τελικά... τώρα που έφτασε τα 40, το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να γράφει μουσική και να παίζει με την κόρη του.

Άκου Αυτό:
Two Thousand and Seventeen

#Blogovision [No.19] The xx - I See You
#Blogovision [No.20] Σtella - Works For You
#Blogovision: ένας πρόλογος 
Τι ψηφίζουν οι υπόλοιποι

Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!