07/12/2013

#Blogovision [No.15] Phosphorescent - Muchacho

Κυριακίλες με Phosphorescent: #23, #32, #47, #53
Trivia: Μέχρι φέτος αγνοούσα την ύπαρξη του Phosphorescent. Ο μουσάτος αυτός τύπος από την Alabama λέγεται Matthew Houck και αυτό είναι το έκτο (!) του album. To ξεχώρισα γιατί ήταν μια χρονιά με πολλή electro και μπλιμπλίκια κι αυτός χρησιμοποιεί κιθαρίτσα, πιάνο, βιολί, γιουκαλίλι, ένα σωρό κρουστά, πολυφωνίες και τέτοια και όποτε έβαζα να ακούσω το 'Muchacho' μου έφτιαχνε η διάθεση (that said, έκανα πάντα skip το πρώτο και το τελευταίο track γιατί λίγο το παρακάνει με το φαλσέτο -δηλαδή shhhhh καλέ μου ιιι και ιιι). Τέλος πάντων, το ζουμί είναι ότι αυτό το album περιέχει διάφορα ωραία κομματάκια -δεν έγινε και τίποτα- αλλά έχει και το "Song For Zula" που είναι ένα έργο τέχνης -σαν να έπεσε από τα ουράνια, το ακούς και νιώθεις να σε λούζει άγιο φως (και δεν τα πάω και καλά με τα θεία). Μα δηλαδή πόσο ιδιοφυές να ξεκινά ένα τραγούδι "Τhey say love is a burning thing, that it makes a fiery ring" (βλέπε Johnny Cash - "Ring Of Fire") να συνεχίζει "Oh but I know love as a fading thing / just as fickle as a feather in a stream" και να τελειώνει "and I could kill you with my bare hands if I was free". Μπαμ. Track of the year.
Άκου Αυτό: "See, honey, I saw love, you see, it came to me / it put its face up to my face so I could see / Yeah then I saw love disfigure me into something I am not recognizing". Το 2013 κάποιες σχέσεις που τις είχαμε στανταράκι έκαναν τον κύκλο τους και έληξαν οριστικά.
#Blogovision: ένας πρόλογος
Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook 

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!
Posted by Evi at 14:39 0 comments
Labels:

05/12/2013

#Blogovision [No.16] 65daysofstatic - Wild Light

Κυριακίλες με 65dos: #49
Trivia: Ακολουθεί παραλήρημα (γιατί θεωρώ το "Wild Light" έπος -δεν είμαι μόνη). Φέτος -για τα δεδομένα μου- άκουσα πάρα πολλά albums -ας τα πούμε ατμοσφαιρικά- που δεν μου το 'χα να μ'αρέσουν αλλά να. Λέω 'ατμοσφαιρικά' για να καλύψω ένα πολύ ευρύ φάσμα που χωράει από How To Destroy Angels, Six by Seven και Trentemøller, μέχρι Moderat, Fuck Buttons, Boards Of Canada, Jon Hopkins, Forest Swords... Το κοινό όλων αυτών είναι ότι όλα τους για κάποιο λόγο με παραπέμπουν σε... ταξίδι με τρένο. Αυτό που είσαι στη μέση του πουθενά και επιστρέφεις από κάπου που πέρασες καλά, και είσαι κουρασμένος και με hangover, αλλά σε πιάνουν και λίγο οι μαυρίλες σου και δεν πιάνει και το κινητό -και δεν σε αποσπά τίποτα, πέρα από το τοπίο που "τρέχει" έξω απ'το παράθυρο. 
Έχω καιρό να κάνω ταξίδι με τρένο, αλλά αν έφευγα any time soon, θα έπαιρνα όλα αυτά τα albums μαζί μου (κατά πάσα πιθανότητα, βέβαια, θα έφτανα στον προορισμό μου με τάσεις αυτοκτονίας -άλλο αυτό). Παρόλ'αυτά όλους τους άλλους τους έκοψα από το Top 20. Οι 65daysofstatic "με έπιασαν" περισσότερο -ίσως γιατί με πέτυχαν μία μέρα που ήμουν στις μαύρες μου, δεν ήξερα τι μου γινόταν, πάτησα το play και το πρώτο πράγμα που άκουσα ήταν μια γυναικεία φωνή να επαναλαμβάνει "no one knows what is happening". Από εκεί και πέρα απλά βυθίστηκα στο σύμπαν τους και μέτραγα αλλαγές (ο μέσος όρος διάρκειας των κομματιών είναι 6 λεπτά -είναι απίστευτο τι προλαβαίνει να συμβεί σε κάθε κομμάτι μέσα σε 6 λεπτά - ακούστε το "Prisms"). Πέρα από όλα αυτά, έχω αδυναμία στο post (δεν το ξέρατε) και στο πιάνο (το ξέρατε) -so they win.
Άκου Αυτό: Το 2013 μεγάλωσαν οι μαυρίλες. Σε παρέα δέκα ατόμων, οι τρεις ξεκίνησαν να βλέπουν ψυχολόγο (και κάναδυο το σκέφτονται). Δεν το λέω γιατί έχω κάτι με τους ψυχολόγους (το αντίθετο), αλλά γιατί αν μου έλεγες πριν από 10 χρόνια ότι τα ίδια άτομα με τα οποία ψοφούσαμε στο γέλιο τότε και δεν μας ένοιαζε τίποτα, θα πάθαιναν κατάθλιψη, ψυχοσωματικά επεισόδια και κρίσεις πανικού, θα σου έλεγα "πας καλά; με τίποτα, αποκλείεται -αυτά δεν θα συμβούν ποτέ σε εμάς, εμείς είμαστε χαρούμενοι άνθρωποι". Τα θέματα υγείας με στενοχωρούν -τα θέματα ψυχικής υγείας όμως με φρικάρουν. "No one knows what is happening..."
#Blogovision: ένας πρόλογος
Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook 

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!
Posted by Evi at 21:05 4 comments
Labels:

04/12/2013

#Blogovision [No.17] Mark Lanegan - Imitations

Κυριακίλες με Lanegan: #26, #45, #47, #50
Trivia: Δεν ήξερα ότι "μετράει".. Νόμιζα ότι δεν μπορώ να συμπεριλάβω το "Imitations" στο top 20 μου, γιατί είναι διασκευές. Αλλά όooχι, όooχι, ο κανόνας τελικά είναι "ηχογραφήσεις που έγιναν μέσα στο 2013", ανεξαρτήτου αν είναι original το υλικό ή όχι. Ε λοιπόν αυτό το album δεν έχει καμία σχέση με το σήμερα, είναι από άλλη εποχή -το ακούς και θέλεις να ερωτευτείς έναν κουστουμάτο τύπο με μπριγιαντίνη (scroll down), να έρθει να σε πάρει από το σπίτι σου για το πρώτο σας ραντεβού, με μια ανθοδέσμη στο χέρι και σοκολατάκια για τη μαμά σου -έτσι -τόσο παλιομοδίτικα. Σχεδόν ποτέ δεν ασχολούμαι με albums με διασκευές. Αλλά είναι ο Mark Lanegan και η φωνή του είναι πιο καταπραϋντική κι από κοτόσουπα σε κρυολόγημα*.
Άκου Αυτό: Σε ένα από τα παλιότερα albums του Lanegan, υπάρχει ένα instrumental κομμάτι που λέγεται 'Blues For D.', το οποίο έχω συνδυάσει με την κολλητή μου (γιατί το όνομά της ξεκινά από D). To 2013, κάτι Κυριακές, που μας έπιαναν "τα blues", η D., ερχόταν και με έπαιρνε από το σπίτι και παίρναμε καφέ στο χέρι και πηγαίναμε βόλτες (στο κέντρο, στο Κολωνάκι, στα Πετράλωνα, στο Λυκαβηττό...) και λέγαμε, λέγαμε, λέγαμε, λέγαμε... 
*είμαι άρρωστη -ευτυχώς φτιάχνω την καλύτερη κοτόσουπα με αυγολέμονο του σύμπαντος.
#Blogovision: ένας πρόλογος
Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook 

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!
Posted by Evi at 13:01 0 comments
Labels:

03/12/2013

#Blogovision [No.18] Savages - Silence Yourself

[debut]: Ανέβηκε στο Άκου Αυτό♫ στις 9 Μαΐου του 2013.
Κυριακίλες με Savages: -
Trivia: Θα είμαι ειλικρινής (και δε νομίζω να πέσει κανείς από τα σύννεφα): έχω ακούσει το album ολόκληρο από την αρχή μέχρι το τέλος ελάχιστες φορές. Αλλά τις πάω τόσο πολύ αυτές τις τύπισσες που δεν ήθελα με τίποτα να τις αφήσω απέξω. Μ'αρέσει που είναι ένα punk συγκρότημα μόνο γυναίκες. M'αρέσει το ανδρόγυνο ντύσιμό τους και το αβίαστα υπερκουλ στυλ τους. Μ'αρέσουν οι στίχοι τους. Μ'αρέσουν πάρα πολύ live (τις είδα στο Primavera). Μ'αρέσει τρομερά η εισαγωγή του 'Shut Up'. M'αρέσει το πως βγαίνουν στις φωτογραφίες. Μ'αρέσουν αυτά που λένε στις συνεντεύξεις τους. Μ'αρέσουν οι κιθάρες τους και τα drums τους. Μ'αρέσουν τα φωνητικά. Μ'αρέσει που είναι τόσο badass χωρίς να είναι δήθεν. Μ'αρέσει που είναι "αρσενικοθήλυκα". Μ'αρέσει η αισθητική τους. Και μ'αρέσουν τα μαλλιά της Jehnny Beth και της Gemma Thomson.
Άκου Αυτό: Στις 9 Οκτωβρίου του 2013 έκοψα τα μαλλιά μου κοντά. Μεγάλες αλλαγές στην εμφάνισή μου κάνω μόνο όταν θέλω να ορίσω αλλαγή "φάσης". Βοηθά και τη μνήμη (έτσι δε δυσκολεύομαι καθόλου να θυμηθώ ότι την τελευταία μεγάλη αλλαγή στα μαλλιά μου την έκανα το Φθινόπωρο του 2006.)
#Blogovision: ένας πρόλογος Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook 

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!
Posted by Evi at 12:40 10 comments
Labels:

02/12/2013

#Blogovision [No.19] Torres - Torres

[debut]: Ανέβηκε στο Άκου Αυτό♫ στις 24 Ιανουαρίου του 2013.
Κυριακίλες με Torres: #42, #49, #56
Trivia: Πριν από μερικές εβδομάδες η Torres έπαιξε στο six d.o.g.s. Ήμασταν εντελώς "οικογενειακά" (πράγμα όχι κακό, απαραιτήτως) -μας καθήλωσε με το νεύρο της, τη χαζέψαμε, τη θαυμάσαμε, τη χειροκροτήσαμε και στο τέλος της κάναμε poke στον ώμο και της πιάσαμε την κουβέντα. Δεν ξέρω, εγώ το βρίσκω γαμάτο: να ανακαλύπτεις έναν καλλιτέχνη στις αρχές της χρονιάς και μετά να σου δίνεται η ευκαιρία να τον δεις live, να τον γνωρίσεις από κοντά, να δεις πώς πιάνει την κιθάρα και πώς συνοφρυώνεται όταν τραγουδάει έναν πολύ προσωπικό στίχο -να καταλάβεις "τη φάση" του τέλος πάντων. Τέλεια τα πέρασε κι εκείνη στην Αθήνα, στα καλύτερα την πήγαν τα παιδιά -αν ακολουθείτε τον Δαγριτζίκο στο Instagram θα τη δείτε πλέον να κάνει σχόλια σε κάτι φωτογραφίες του με σκυλάκια και τέτοια.
Άκου Αυτό: Στo six d.o.g.s. πέρασα πολλά από τα βράδια μου φέτος -κάποια ήταν memorable (Torres, Chinawoman, Pan Pan, Follakzoid, ...The Boy), από κάποια άλλα δεν θυμάμαι απολύτως τίποτα. Στις 22 Ιουνίου έκανα στο six d.o.g.s. άλλο ένα "Άκου Αυτό party" (ίσως το τελευταίο). Και δύο μέρες αργότερα -μετά από ενάμιση χρόνο αδιέξοδης αναζήτησης - έπιασα ξανά full time δουλειά και εγκατέλειψα οριστικά "το γραφείο μου" στο σπίτι.
#Blogovision [No.20] Keep Shelly in Athens - At Home
#Blogovision: ένας πρόλογος Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook 

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!
Posted by Evi at 20:45 1 comments
Labels:

01/12/2013

#Blogovision [No.20] Keep Shelly in Athens - At Home

[debut]: Ανέβηκε στο Άκου Αυτό♫ στις 13 Μαρτίου του 2011. 
Κυριακίλες με Keep Shelly in Athens: #46, #48, #54  
Trivia: To 2011 έγραφα για εκείνους: "αγαπημένοι της Lifo και του M.Hulot, έφτασαν και στα δικά μας αυτιά στα τέλη του 2010 και το Cremona Memories συμπεριλήφθηκε στην λίστα μας με τα καλύτερα της χρονιάς." Στα δύο χρόνια που μεσολάβησαν, κατάφεραν πολλά -να τους λοιπόν πάλι στη λίστα με τα καλύτερα- τους βγάζουμε το καπέλο.
Άκου Αυτό: Αν η "Shelly" ερχόταν στην Αθήνα το πρώτο μισό του 2013, σίγουρα θα ήθελε "να την κρατήσουμε" μαζί μας: από μπαρ σε μπαρ κι από πάρτυ σε πάρτυ κι από ξενύχτι σε ξενύχτι -πόλη να ζεις.
Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook 

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!
Posted by Evi at 20:23 4 comments
Labels:

30/11/2013

#Blogovision: ένας πρόλογος

Πέρυσι ήταν η πρώτη χρονιά που πήρα μέρος στη Blogovision. Πριν ξεκινήσω, είχα γράψει, την τελευταία μέρα του Νοέμβρη, μια μια μικρή εισαγωγή, γιατί είχα νιώσει την ανάγκη να εξηγήσω την εμμονή μου με τις λίστες. 
"Εμένα, να. Αυτό μ'αρέσει. Να φτιάχνω λίστες."
Ε λοιπόν, εγώ φέτος έτσι την έβγαλα.  Όλη τη χρονιά έφτιαχνα λίστες.   
Η "Κυριακίλα" ήταν ό,τι πιο σημαντικό συνέβη στον μικρόκοσμό μου το 2013. Τη συνήθισα εγώ, τη συνήθισαν κι άλλοι (συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι, γνωστοί, άγνωστοι -όλοι τους απερίγραπτα συγκινητικοί) και πλέον δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω τη χαζή αυτή λέξη (που δεν υπάρχει) χωρίς να σκεφτώ τις mixtapes που στήνω κάθε Κυριακή. 
Χαζεύω το tracklist κάθε Κυριακίλας και περνάει από μπροστά μου όλο το 2013. Άκου αυτό: 
Η #11 έχει Alexandre Desplat γιατί ήταν προ-Οσκαρική περίοδος και έβλεπα συνέχεια ταινίες, η #18 ξεκινά με το 'Black Mirror' και το 'Girls' γιατί σ'εκείνη τη φάση είχα κολλήσει με αυτές τις δύο σειρές, η #25 ξεκινά με το 'Sixteen Tons' γιατί περνούσα φάση 'Mad Men', η #26 έχει το 'Blood Like Lemonade' και το 'Strawberry Fields Forever' γιατί είχε συμβεί αυτό, η #30 είναι γεμάτη τοπωνύμια γιατί έλειπα ταξίδι στη Βαρκελώνη, η #35 έχει μόνο μπάντες που έπαιξαν στο Werchter. Aπό την #31 μέχρι την #43 ήταν καλοκαίρι. Η #32 ξεκινάει με το 'I Might Be Wrong' γιατί κάποια πράγματα τα είχα δεδομένα και δεν έπρεπε. Η #45 έχει το 'One Lifestand' γιατί παντρεύτηκαν δυο φίλοι. Η #33 ξεκινά με το '57 Channels and Nothing On' γιατί έκλεισε η ΕΡΤ, η #48 με το 'Arrested' γιατί συνέλαβαν τον Μιχαλολιάκο, η #51 με το "Why Don't You Find Out For Yourself" γιατί μόλις είχε κυκλοφορήσει η αυτοβιογραφία του Morrissey -η #53 έχει το 'Venus In Furs' γιατί πέθανε ο Lou Reed...
Καμία από τις 57 Κυριακίλες (που έχω φτιάξει μέχρι σήμερα) δεν ήταν απλά "μερικά τραγούδια στη σειρά" -κάτι, πάντα, ήθελα να πω.
Έτσι και τα albums. Δεν είναι απλά "μερικά τραγούδια στη σειρά". Το θέμα είναι αν αυτό που θέλουν να πουν, εσένα θα σου μιλήσει ή όχι.
"Οι 200 μεγαλύτεροι καλλιτέχνες όλων των εποχών"
"Οι 100 ταινίες που θα σου αλλάξουν τη ζωή"
"Οι 50  σημαντικότερες τηλεοπτικές σειρές"
"Οι 30 συνταγές που πρέπει να δοκιμάσεις"
 "Τα 20 καλύτερα albums της χρονιάς" 
"Καλύτερα". Αδύνατον να αρέσουν σε όλους μας τα ίδια. Ακόμα κι αν ένα album είναι άρτιο καλλιτεχνικά, αφήνει άλλη γεύση στον καθένα. Αυτό που λες σε κάποιον "μιλάμε, τρελαίνομαι για μύδια" κι η απάντηση είναι: "μπλιαχ". Κι εσύ δεν μπορείς καν να το συλλάβεις και γίνεσαι έξαλλος: "μα ΠΩΣ γίνεται να μη σ'αρέσουν τα μύδια;"  

Ε, κάπως έτσι και στη Blogovision.
Φέτος είναι πάρα πολύ δύσκολο να εντοπίσεις τα καλύτερα (ή έστω τα αγαπημένα σου) albums. Και πέρα από αυτό, δεν υπάρχει λογική κατάταξης. Ο μέσος όρος βαθμολογίας των περισσότερων δίσκων που κυκλοφόρησαν μες στο 2013 πρέπει να ήταν 8/10 -είναι αδιανόητο το πόσο πολλές και πόσο καλές κυκλοφορίες ακούσαμε.
Λοιπόν εγώ αποφάσισα το εξής. Τα 20 albums που θα ανεβάσω τις επόμενες μέρες θα είναι εκείνα τα 20 που εμένα μου μίλησαν περισσότερο. Που τα άκουσα πιο πολύ. Που πήρα κομμάτια τους και τα έβαλα στις Κυριακίλες μου. Που τα έχω συνδυάσει με το 2013. Και στην κορυφή θα βάλω εκείνο που, όποτε στο εξής το ακούω, θα με γυρίζει από την πρώτη του νότα, ακαραιαία, σ'αυτήν την απίστευτη, απίστευτη χρονιά.
Posted by Evi at 15:47 3 comments
Labels:
Subscribe to: Posts (Atom)