Ποιός: Ο Budam(MySpace) είναι ένας απίθανος τύπος από τις νήσους Φαρόες.
Genre: blues, soul, lyrical, experimental "to touch people - especially women - where they usually don't get touched."
Trivia: Γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1979 στις νήσους Φαρόες. Πήρε το όνομά του -λέει- από έναν θείο του, ο οποίος την ώρα που σπάσαν τα νερά της μάνας του, εκείνος σώθηκε από ένα ναυάγιο μεσοπέλαγα χάρη σε μια ψυχορραγούσα φάλαινα, που ξεβράστηκε στην επιφάνεια σαν σωσίβιο νησί (!).
Η μητέρα του ηταν ηθοποιός και ο μπαμπάς του παραμυθάς, και έτσι απο παιδί έμαθε να ζει μες στην πλάνη. Τελικά, έμαθε και αυτός να λέει ιστορίες... που έχουν πάντα όμως μια μικρή δόση αλήθειας. Το πρώτο του άλμπουμ "Stories of Angels, Devils, Lovers and Murderers" κυκλοφόρησε μόλις τον προηγούμενο Οκτώβριο, και κάπου εδώ τέλειώνουν και οι πληροφορίες για το ποιόν του.
Άκου αυτό: γιατί είναι όμορφο, μελωδικό και ρομαντικό μες στην καφρίλα του. Ιδιαιτέρως δε, αν σου αρέσουν τα μπλούζ του Tom Waits ή του Jeff Buckley, ή το balkan gypsy. Ο Budam είναι ένας αλανιάρης ρομαντικός, τυπικό δείγμα επικίνδυνου ερωτύλου συνθέτη.
(Evi's comment:) Άκου το Clap Hands (ό,τι πιο κοντινό σε αρσενική Nina Simone έχω ακούσει) και ένα τραγούδι/παραμύθι -που σίγουρα θα έκανε τον Nick Cave περήφανο- το Baltasar and the angel, να σου σηκωθεί η τρίχα κάγκελο.
Τους Editors δεν τους είχα ξαναδεί, πέρυσι στο Ejekt έλειπα διακοπές αλλά μου είχαν πει όλοι τα χειρότερα και χθες ήμουνα λιγάκι προκατειλημμένη. Ευτυχώς με διέψευσαν.
Έφτασα στο Fuzz, στις 21:40 για τρεις λόγους. α) είχα weekly meeting μέχρι τις 8μμ και έπρεπε να φτάσω από την Παλλήνη στον Κεραμεικό με συγκοινωνία. β) δεν είχε ταξί. %^%#^&%^%#@@ γ) το Fuzz είναι Πειραιώς & Χαμοστέρνας. Βρες εσύ parking πριν τις 21:30.
Οι Editors ξεκίνησαν στις 21:30 ακριβώς. Κι έτσι έχασα το In This Light And On This Eveningπου είναι ανατριχιαστική κομματάρα και ήθελα να την ακούσω live, γαμώτο, γαμώτο. Το Fuzz ήταν φίσκα, δεν έπεφτε καρφίτσα, εγώ που είμαι 1,60 με το ζόρι δεν ήθελα με τίποτα να μείνω κάτω στην αρένα με τους ψηλούς και ανεβήκαμε (με τους Γιώργους) στον εξώστη. Εκεί τους εγκατέλειψα αμέσως (ναι, είμαι η καλύτερη φίλη ever) ανέβηκα στο 6o σκαλί, δίπλα στο bar ακριβώς και ήμουνα στο "yeah, πόσο γαμάτη είμαι θα τα δω όλα, όλα". Νομίζω κάποιος με έχει καταραστεί: μπροστά μου (με δύο σκαλιά διαφορά) έσκασε ο πιο ψηλός άνθρωπος του Fuzz. Εγώ ήμουνα και πιο πάνω, και στις μύτες των ποδιών και με το ένα χέρι στο bar για να ανυψώνομαι ακόμα περισσότερο, και πάλι ο τύπος με πέρναγε ένα κεφάλι.
Η συναυλία κύλησε ασύλληπτα γρήγορα. Σαν fast food. Ο ήχος εκεί που ήμουν τουλάχιστον ήταν crystal clear, ο Tom Smith ήταν τσίτα, όπως έπρεπε, ωραία ατμόσφαιρα, ο κόσμος γούσταρε, ήξερε τα κομμάτια απέξω, πέρναγε καλά. Στη μία ώρα ΑΚΡΙΒΩΣ έκαναν ένα τύπου break και επέστρεψε ο Smith στη σκηνή με πιανάκι για το No sound but the wind, το Bricks & Mortar, το Papillon (όπου όπως ήταν αναμενόμενο έγινε της ανωμαλίας) και το Fingers in the factories.
ΑΛΛΑ: Η συναυλία έληξε στις 22:59 ακριβώς, τα φώτα άναψαν, έπεσε αυτόματα μουσική λήξης και "έξω από την πόρτα." OK εντάξει, ήθελες να έρθεις να παίξεις και να φύγεις. Δεν ήθελες να κάνεις "κανονικό" encore ούτε να "τα πεις" λίγο με το κοινό (γλυκούλι το "efharisto", αλλά μιλάμε και αγγλικά, αλήθεια.) Άσε μας τουλάχιστον να σε χειροκροτήσουμε! Μη μας "πετάτε" έτσι έξω και μας χαλάτε όλη την ατμόσφαιρα, κρίμα.
Το χθεσινό live ήταν καλό, πολύ καλό, αλλά μου τη σπάει να σκάω 40 ευρώ και όταν βγαίνω από το venue να αισθάνομαι τόσο έντονα ότι μόλις είδα ένα συγκρότημα "εν ώρα εργασίας". Χθες βράδυ, παρά το hangover από το ξενύχτι της Τρίτης, τη συγκοινωνία, την απεργία ταξί, και την κούραση του straight from work, πέρασα καλά. Δεν μπορώ όμως να πάψω να σκέφτομαι το tweet του @sureitdoes που τους χαρακτήρισε "διεκπεραιωτικούς".
Την φωτό την "έκλεψα" από το mixgrill.gr όπου μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το setlist αλλά και να δείτε videos.
Ποιός:Diamond Rings(MySpace) είναι το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του John O'Regan από το Toronto του Καναδά.
Genre: indie pop, "melodramatic popular song", "lyrically evocative pop songs".
Trivia: Είναι πανίψηλος. Φοράει κολάν. Έχει χαρακτηριστική φωνή. Είναι μετροσέξουαλ. Πιο hipster πεθαίνεις. Γράφει τα τραγούδια του με τη βοήθεια ενός "κλεμμένου MIDI keyboard, ενός δανεισμένου laptop, και μιας μεταχειρισμένης κιθάρας." Η πρώτη του κυκλοφορία ήταν ένα 7ιντσο vinyl με τίτλο All Yr Songs τον Αύγουστο του 2009. Tο videoclip για το ίδιο τραγούδι είχε αφαιρεθεί από το YouTube από την Sony/BMG γιατί "Diamond Rings" είναι και ένα τραγούδι -λέει- του Βρετανού ράπερ Chipmunk. Τα blogs λύσσαξαν και το video ξανανέβηκε. Τον Μάρτιο του 2010 κυκλοφόρησε και νέο 7ιντσο single, το Wait & See. Το πρώτο του album "Special Affections" θα κυκλοφορήσει μες στη χρονιά με τη Γερμανική Tomlab. Στο MySpace έχει αυτή τη στιγμή λιγότερες από 1000 επαφές.
Ποιός: Οι Local Natives (MySpace) είναι ένα indie rock band από το Silver Lake, του Los Angeles.
Genre: indie rock/ jungle, "afropop-influenced guitars with hyperactive drumming and hooky three-part harmonies"
Trivia: Σχηματίστηκαν στο Orange County όταν πήγαιναν ακόμα σχολείο. Το αρχικό τους όνομα Cavil at Rest. Το debut album τους "Gorilla Manor" πήρε τον τίτλο του από το σπίτι όπου έμεναν τα μέλη του band στο Orange County. O δίσκος κυκλοφόρησε στην Αγγλία τέλη του 2009 και στην Αμερική τον Φεβρουάριο του 2010. Η πρώτη τους μεγάλη εμφάνιση ήταν στο SXSW του 2009. Έχει γραφτεί ότι ο ήχος τους θυμίζει Arcade Fire, Fleet Foxes, Vampire Weekend και Grizzly Bear. Και είναι πέρα για πέρα αλήθεια.
Άκου Αυτό: αν σου αρέσουν όλοι οι παραπάνω. Εδώ το Wide Eyes και το Airplanes, live.
Ποιός: Ο Caribou (MySpace) είναι το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Daniel Victor Snaith από τον Καναδά.
Genre: "he incorporates electronic psychedelia, krautrock rhythms, and breakbeat drums and creates a swirling, lush, musical panorama."
Trivia: Γεννήθηκε το 1978 στο Ontario, όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο του Toronto και έκανε και διδακτωρικό (αμέ) στο Imperial College του Λονδίνου. Τώρα μένει μόνιμα Λονδίνο. Ξεκίνησε την καριέρα του με το ψευδώνυμο Manitoba, αλλά αναγκάστηκε να το αλλάξει το 2004 επειδή τον απείλησε με μήνυση ο -wait for it- Richard "Handsome Dick" Manitoba, o frontman των The Dictators (wtf). Ο ίδιος έχει δηλώσει ότι το "Caribou" (=τάρανδος) το επέλεξε ενώ ήταν υπό την επήρρεια LSD. Το album του "Andorra" (2007) κέρδισε το βραβείο Polaris Music Prize 2008. Το νέο του album "Swim" κυκλοφορεί αυτό το μήνα και είναι hot hot hot.
Άκου Αυτό: γιατί το ιδιοφυές Odessa θα γίνει το daily fix σου. Για εμάς έχει σίγουρα από τώρα μία θέση στο Sound of 2010. (ref: Sound of 2009). Υστερόγραφο: θέλω ένα dance remix τώρα.
What to watch out for (or avoid!) in April... Jonsi Go Release: 6 April 2010 - Parlophone "It is soulful, fun, naïve and sad in its own fantastical world; if only life really were this good" - Musicomh.com
David Byrne & Fatboy Slim Here Lies Love Release: 6 April 2010 - Nonesuch "Byrne and star beatmaker build improbable disco opera" - Rolling Stone
MGMT Congratulations Release: 13 April 2010 - Columbia "despite being haunted by the group's flip from rock-star charade to reality, Congratulations still brims with mischievous energy." - Spin
Caribou Swim Release: 20 April 2010 - Merge Records "there are more than enough moments of sun-kissed beauty and sonic originality to set Swim apart as an early summer soundtrack" - The Skinny
Rufus Wainwright All Days Are Nights: Songs For Lulu Release: 20 April 2010 - Polydor "it certainly has its place on either a wet afternoon or long candlelit nights of soul searching" - BBC
Also out this month: Lali Puna - Our Inventions, Slash - Slash, Deftones - [Title TBA] , Cypress Hill - Rise Up, Gogol Bordello - Trans-Continental Hustle, Hole - Nobody's Daughter
