Trivia: Το σχήμα αποτελείται από δύο παραγωγούς και μια τύπισσα στα φωνητικά (Stina Wäppling), της οποίας η πρωινή δουλειά είναι... νοσοκόμα σε ψυχιατρική κλινική. Το γνωστό τους χιτάκι είναι το 'Pumpin Blood', που έχει χρησιμοποιηθεί και σε διαφήμιση της Samsung. Το ραδιοφωνικό τους χιτάκι είναι το 'Like The Wind' (pop awesomeness, μου έχει κολλήσει και δεν ξεκολλάει με τίποτα). Το καινούργιο τους είναι το 'Hungry Eyes'. Το debut album τους αναμένεται μες στη χρονιά.
Άκου Αυτό: Αν διαβάζει η Lena Dunham, ό,τι πρέπει για 'Girls'.
Ποιος: Οι Temples (Facebook | YouTube) είναι μια "ρετρό" μπάντα από το Kettering της Αγγλίας.
Genre: neo-psychedelic rock -"a mix of scuzzy glam stomp, dreamy, 12-string-drenched folk-rock, droning psych and more – all given a 2013 spin." [via]
Trivia: Ως βασικότερη επιρροή τους αναφέρουν τους Byrds.Ξεκίνησαν ως DIY πρότζεκτ των James Edward Bagshaw και Thomas Edison Warmsley. Ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις μόνοι τους σε ένα home studio και τράβηξαν την προσοχή της Heavenly Recordings (Doves, Toy, Mark Lanegan, Edwyn Collins, The Vines κ.α.) όταν ανέβασαν το τραγούδι τους "Shelter Song" στο κανάλι τους στο YouTube. Έχουν παίξει support στους Suede, τους Mystery Jets, τους Kasabian και τους The Vaccines και έχουν κυκλοφορήσει τέσσερα singles. Το ντεμπούτο τους, "Sun Structures" αναμένεται στις 10 Φεβροαρίου, ενώ ήδη έχουν κλείσει για Coachella. Σύμφωνα με τον Johnny Marr και τον Noel Gallagher είναι η καλύτερη νέα μπάντα της Μ.Βρετανίας αυτή τη στιγμή.
Ποιος: East India Youth (Facebook | SoundCloud | YouTube) είναι το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του William Doyle από το Λονδίνο.
Genre: ambient pop / "an original mixture of dark Detroit
techno, lo-fi psychedelic noise rock, deeply romantic Pet Shop
Boys-esque synth pop and ramshackle avant-electronica." [via]
Trivia: Πριν αποφασίσει να γράψει και να συνθέσει τη δική του μουσική ήταν σε μια indie μπάντα ονόματι Doyle and The Forefathers. Το συγκρότημα γρήγορα διαλύθηκε -με όχι και τόσο πολιτισμένο τρόπο- και εκείνος, όταν συνειδητοποίησε ότι είχε μείνει μόνος του, ένιωσε πως η electronica ήταν η μόνη διέξοδος. Όταν είχε στα χέρια του ένα πρώτο δείγμα μουσικής γραφής, πήγε σε μια συναυλία των Factory Floorκαι έδωσε το demo του στον John Doran, συντάκτη του The Quietus. Εκείνος εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ που έστησε μια χωριστή δισκογραφική, την 'Quietus Phonographic Corporation' προκειμένου να να κυκλοφορήσει το πρώτο του EP, 'Hostel'. To debut album του East India Youth λέγεται 'Total Strife Forever' και κυκλοφορεί στις 13 Ιανουαρίου. Διάβασα early reviews σε τρία sites. Και στα τρία η βαθμολογία ήταν 9/10.
Άκου Αυτό: είναι το πρώτο σημαντικό ντεμπούτο του 2014.
Εδώ και 5 χρόνια, κάθε Δεκέμβρη κάνω μια μικρή "δημοσκόπηση" να δω ποια τραγούδια σημάδεψαν τη χρονιά που φεύγει - και μες στα Χριστούγεννα ανεβάζω μια playlist. Τον πρώτο καιρό το mix που προέκυπτε ήταν καμιά τριανταριά κομμάτια, αλλά κάθε χρόνο η λίστα μεγάλωνε όλο και περισσότερο, μέχρι που πέρυσι, η long version στο Spotify ξεπέρασε τα 150 tracks.
Φέτος, τα πράγματα "χειροτέρεψαν": κυκλοφόρησαν πάρα πολλά albums, τη μισή χρονιά ήμουν in between jobs, οπότε άκουσα πάρα πολλή μουσική, πειραματίστηκα και περισσότερο, οπότε τέλος πάντων είπα να αφήσω κατά μέρος τους ψυχαναγκασμούς και να συμπεριλάβω στην playlist (σχεδόν) τα πάντα -σε τελική ανάλυση, λειτουργεί και σαν μουσική ανασκόπηση, οπότε γιατί όχι.
So. Στο κανάλι μου στο YouTube θα βρείτε την καθιερωμένη easy-listening Άκου Αυτό playlist με το Sound of 2013 (20 tracks). Στο Spotifyόμως, θα βρείτε όλα τα τραγούδια σε μια τιτανοτεράστια playlist διάρκειας 15 ωρών και βάλε. Έχω προσπαθήσει να χωρέσω όλα τα trends και όλα τα γούστα -στην ουσία είναι 5 λίστες σε μία. Έχω τα κομμάτια σε μια "λογική" σειρά, αλλά εσείς μπορείτε να τα κάνετε shuffle, να τα ταξινομήσετε ανά καλλιτέχνη ή ανά τραγούδι ή να διαλέξετε μόνο εκείνα που σας αρέσουν και να φτιάξετε μια δική σας playlist (μα τι μοντέρνα πράγματα).
Αν δεν έχετε Spotify... ε τι να σας πω, κακό του κεφαλιού σας.
H λίστα ξεκινάει με το πιο όμορφο κομμάτι που γράφτηκε φέτος -απορώ πώς ζούσαμε τόσα χρόνια χωρίς αυτό- και τελειώνει με Daft Punk, γιατί έτσι πρέπει.
Σημειωτέον, απουσιάζουν τραγούδια των Atoms For Peace, My Bloody
Vallentine, Billy Callahan και London Grammar (γιατί δεν υπάρχουν στο
Spotify).
Bonus track, παρακάτω, το καλύτερο remix του 2013 (και δεν σηκώνω κουβέντα).
Άκου Αυτό και καλή χρονιά.
Ένα τεράστιο ευχαριστώ στους @athensbynite, Christoforos
Ntales, Christos Kourouklas, @dark_tyler, geor_pap, giorgos papazacharias, Indie Boy, John Damonte, @karvounaki, @kbougas, Kyriakos Akpapas, Μάρκος Β, @meta_capsule, @Moby_Octopad, @Nan8iela8keto, @ntaft_punk, @pantelhsk, Plats, @submac_D, @sugarenia, the truant, Yannis Diakakis και όλους όσους έστειλαν λίστες για το sound of 2013.
ΟΚ, επειδή φέτος έφτιαχνα playlists όλο το χρόνο, λίγο ξεχάστηκα (και λίγο δεν προλάβαινα) και, να μην σας τα πολυλογώ, ξέχασα να στήσω το καθιερωμένο Sound Of The Year. Μέχρι που κάποιος μου έστειλε ένα μήνυμα και με ρώτησε "Τι θα γίνει; Δεν θα μας ζητήσεις φέτος να σου στείλουμε τα αγαπημένα μας τραγούδια;"
Δεν θέλω με τίποτα να του χαλάσω το χατήρι, οπότε, here it goes:
Θα βοηθήσετε; Να φτιάξουμε -όχι μια λίστα- αλλά μια playlist με τα τραγούδια που σημάδεψαν το 2013;
Στείλτε τις επιλογές σας στο
akouauto@gmail.com μέχρι τις 25/12.
Αν έχετε έτοιμη δική σας playlist στο Spotify με best of 2013, pls κάντε μου την ένα fwd στο Spotify.
ΥΓ1: Αυστηρούς κανόνες δεν έχουμε, του τύπου αν κυκλοφόρησε σε single ή όχι, αλλά ΟΚ, ψάχνουμε τον ήχο του '13, οπότε, ναι, ΟΚ μη στείλετε προπέρσινα.
ΥΓ2: Μέχρι 10 tracks, please, ο καθένας όχι παραπάνω, ε. :)
ΥΓ3: Για τα καλύτερα albums της χρονιάς, τα ξέρετε, Blogovision (εδώ τα αποτελέσματα).
Trivia: Χθες με ρωτούσαν διάφοροι τι έβαλα στο Νο1 και έλεγα σε όλους "Δε λέω, αλλά μόλις το δεις θα πεις: ε ναι, λογικό". Οι Foxygen εμφανίστηκαν στο inbox μου στο Facebook στις 3 Ιανουαρίου του 2013. "Καλημέρα, αυτούς τους έχεις ακούσει; Σκέφτηκα ότι θα σου άρεσαν από αυτά που προτείνεις." Τον Γιώργο που μου τους έστειλε δεν τον γνωρίζω προσωπικά, αλλά με "έπιασε" φουλ. Οι Foxygen είναι πάρα πολύ "Εύη". Βγήκαν φέτος με ένα δεύτερο άλμπουμ, που δεν πρέπει να έχει καμία "δική
τους" ιδέα -ο μισός δίσκος είναι σαν να ακους Rolling Stones- και το
ονόμασαν "Είμαστε οι Πρεσβευτές Ειρήνης και Μαγείας του 21ου Αιώνα" (you get the irony). Πριν καν πατήσεις το play, υποψιάζεσαι πως πρόκειται για ένα ρετρό άλμπουμ, λίγο χίπικο, λίγο psych, λίγο "όλα καλά -η ζωή είν'ωραία", και φυσικά λίγο Καλιφορνέζικα pretentious.
Οι Foxygen νοσταλγούν εποχές που δεν έχουν ζήσει καν, αντλούν έμπνευση από τη vintage αισθητική, δεν ξέρουν που ανήκουν ("I left my heart in San Francisco / that's ok I was born in L.A"), τους αρέσουν οι καθημερινές ιστορίες ("I met your daughter the other day, that was weird"), ονειρεύονται με τα μάτια ανοιχτά και ξεφεύγουν από την πραγματικότητα ("we can live on the mountain / like living in the sunset"), είναι και λίγο καραγκιόζηδες, είναι και λίγο "α, καλά, κατάλαβα", αλλά κατά βάθος, είναι πολύ απλοί τύποι: κιθάρα, πιάνο, παραμυθάκια -κι αγάπη πάνω απ'όλα. Yep. Οι Foxygen είναι πάρα πολύ "Εύη".
Άκου Αυτό: Φέτος πρέπει να άκουγα γύρω μου τη λέξη "χίπστερ" κατά μέσο όρο τρεις φορές την ημέρα. "There's no need to be an asshole, you're not in Brooklyn anymore". Το 2013 λούστηκα όλα όσα κορόιδευα.
Trivia: Οι Arcade Fire ανέβασαν το 'Reflektor' στο κανάλι τους στο YouTube σε ένα ενιαίο clip, με την ταινία του 1959 'Black Orpheus' να παίζει στο background. Την καλύτερη κριτική που διάβασα για το 'Reflektor' την έγραψε λοιπόν ο Tyler στο letterboxd, (γιατί για την ώρα δεν έχει βγει αντίστοιχο site για δισκοκριτικές, κάποιος ας στήσει ένα επιτέλους να τσακωνόμαστε μέρα-νύχτα) -φυσικά μετά από αυτήν την κειμενάρα, δεν έχω να προσθέσω τίποτα όσον αφορά το άλμπουμ. Μόνο για το 'Reflektor' -όχι το άλμπουμ, το κομμάτι (το οποίο βρίσκω fucking genius)... Σκεφτόμουν... Πόσο πιο επικό θα ήταν αν ο ίδιος ο Bowie δεν είχε βγάλει δικό του δίσκο φέτος και η συμμετοχή του σ' αυτήν την ανεπανάληπτη από πλευράς comebacks χρονιά να ήταν αυτή η ξαφνική, σχεδόν ανατριχιαστική εμφάνισή του, από το πουθενά, στο "thought you would bring me to the resurrector, turns out it's just a reflektor" (...)
Άκου Αυτό: To "Reflektor" είναι χωρισμένο σε δύο μέρη, πολύ διαφορετικά μεταξύ τους -το πρώτο είναι on a high και το δεύτερο είναι σε comedown (ανάμεσά τους κρύβεται ένα hidden track). Το 2013 ήταν μία από τις πιο άνισες χρονιές της ζωής μου. Το πρώτο μισό νιώθω ότι το πέρασα σε μια μόνιμη κατάσταση μέθης, -κι από το καλοκαίρι και μετά (που βρήκα δουλειά και άλλαξαν οι ρυθμοί και μπήκαν όλα στη θέση τους)- αν και είμαι πιο ήρεμη, έχω μόνιμα μία αίσθηση... σαν να βρέχει "πρέπει" κι εγώ να κρατάω ομπρέλα. Σαν αυτούς τους τύπους που όταν τελειώνει ένα πάρτυ και χαμηλώνει η μουσική, εκείνοι συνεχίζουν να πίνουν το ποτό τους, να φουμάρουν τα τσιγάρα τους και να χορεύουν κουρασμένα -γιατί δε θέλουν το πάρτυ να τελειώσει ποτέ.
"Seems like a big deal now / But you will get over / When you get over / And when you get older / Then you will discover / That it's never over".
