10/12/2013

#Blogovision [No.11] MS MR - Secondhand Rapture

[debut]: Ανέβηκε στο Άκου Αυτό♫ στις 10 Οκτωβρίου του 2012. 
Κυριακίλες με MS MR: #1, #6, #9, #17, #25, #46, #52
Trivia: Η αλήθεια είναι πως οι MS MR "μου έχουν περάσει" αλλά τους το χρωστάω από πέρυσι. Όταν είχε κυκλοφορήσει το πρώτο τους EP (που βασικά έχει μέσα τα 4 καλύτερα τραγούδια του φετινού άλμπουμ) το άκουγα συνέχεια, μου φαινόντουσαν όλα κομματάρες και μου την είχε δώσει που δεν μπορούσα να το συμπεριλάβω στο top20 του 2012, λόγω (μικρής) διάρκειας. Φέτος κυκλοφόρησαν πάρα πολλά άλμπουμ με γυναικεία φωνητικά, κάποια (HAIM, Chvrches) δεν μου έκαναν κλικ για κανένα λόγο, κάποια άλλα (Mazzy Star, Goldfrapp, Anna Calvi) τα βρήκα δυνατά αλλά υπερβολικά καταθλιπτικά για την ιδιοσυγκρασία μου, τα καινούργια των Austra και των Poliça πέρασαν και δεν ακούμπησαν, των Yeah Yeah Yeahs, των Au Revoir Simone και των Morcheeba τα βρήκα μέτρια -και με τους London Grammar δε δέθηκα ποτέ συναισθηματικά. To "Secondhand Rapture" σαν σύνολο είναι άνισο (πολύ δυνατή αρχή, πολύ αδιάφορο τέλος), αλλά μπορείς να χρησιμοποιήσεις όλα του τα (άκρως ραδιοφωνικά) κομμάτια σε Κυριακάτικες playlists και να τις κάνεις ένα "κλικ" πιο αισιόδοξες. Επίσης, η Plapinger έχει ξεκινήσει "σχολή" με το μαλλί της -απ'το οποίο έχουν περάσει όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου- and I'm a sucker για τέτοιες στυλιστικές μπούρδες. 
Άκου Αυτό: Οι MS MR έγιναν γνωστοί χάρη στο trailer της 3ης σεζόν του 'Game Of Thrones' στο οποίο ακουγόταν το 'Bones'. Το 2013, κάθε δεύτερη Δευτέρα το βράδυ μαζευόμασταν σε ένα από τα δύο σπίτια με προτζέκτορα και τα περνάγαμε φανταστικά. Μέχρι το S03E09, that is.
#Blogovision: ένας πρόλογος
Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook 

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!
Posted by Evi at 21:57 3 comments
Labels:

09/12/2013

#Blogovision [No.12] Still Corners - Strange Pleasures

Κυριακίλες με Still Corners: #24, #32, #45, #49, #50
Trivia: Δεν ξέρω αν υπό κανονικές συνθήκες θα είχα λιώσει το "Strange Pleasures" τόσο, αλλά τις μέρες πριν το live το άκουγα συνέχεια σε λούπα και είχα από τότε προβλέψει πως θα καταλήξει στο top με τα αγαπημένα μου. Το 'The Trip' και το 'Berlin Lovers' ανήκουν στον φάκελο "κομμάτια της χρονιάς" και το "Midnight Drive" είναι τέλειο για βραδινή οδήγηση -ατμοσφαιρικό και ξελιγωμένο, εγώ ψοφάω για τέτοια, η καλύτερή μου. Άχρηστη πληροφορία της ημέρας: τους αρέσει το λεμονάτο.
Άκου Αυτό: Στο review της συναυλίας είχα γράψει πως η Tessa είχε σκάσει στη σκηνή "με το βλέμμα από πάνω προς τα κάτω και τη φράντζα να καλύπτει το μισό πρόσωπο (λες και ετοιμαζόταν για ναζιάρικο selfie στο Instagram)". To 2013 (ειδικά τους πρώτους μήνες) καήκαμε -συνδέθηκα με πάρα πολύ καινούργιο κόσμο και παρακολούθησα (θέλοντας και μη) δεκάδες διαφορετικές online συμπεριφορές -βιβλίο ολόκληρο θα μπορούσα να γράψω για το θέμα (πιστεύω ακράδαντα ότι οι άνθρωποι χρειάζονται μαθήματα σωστής χρήσης των social media, πολύ περισσότερο από ότι οι εταιρείες). Το iPhone έγινε προέκταση του χεριού μου και επέστρεψα  στο Twitter δυναμικά σαν να ήταν πάλι 2009... Παρεμπιπτόντως, η λέξη selfie ανακηρύχθηκε λέξη της χρονιάς από τα Oxford Dictionaries.
#Blogovision: ένας πρόλογος
Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook 

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!
Posted by Evi at 20:59 2 comments
Labels:

08/12/2013

#Blogovision [No.13] Daft Punk - Random Access Memories

Κυριακίλες με Daft Punk: #26, #29, #46
Trivia: Πιθανός διάλογος στο μέλλον: "Ποιο ήταν το 2013;" "Η χρονιά με το Get Lucky" "Α ναι. Πω βγαίναμε πολύ τότε." "Όντως, ρε, πολύ ξενύχτι..." "Ρε το Get Lucky τι μου θύμισες... Πώς το λέγανε εκείνο το άλλο το δικό τους που έπαιζε στα ραδιόφωνα, πάλι με τον Pharrell, το..." "Το Lose Yourself To Dance λες..." "Α γεια σου... Και το άλλο το... το Giorgio by Moroder" "Γαμάτο" "Και το Instant Crush με τον Casablancas..." "Εμένα μου άρεσε το Beyond, δεν ξέρω αν το θυμάσαι, είχε sample απ'το Regulate.. Κι εκείνη η κομματάρα στο τέλος το Contact;" "Πω, ναι. (...) Ωραίο ήταν εκείνο το album τελικά." "Ναι ρε".
Άκου Αυτό: Το Get Lucky διασκευάστηκε περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο κομμάτι μες στη χρονιά. Μία από τις "διασκευές" ήταν και το "Αυτό το καλοκαιράκι" (σαν του ελέφαντα τη μνήμηηη ♫), το οποίο προσωπικά βρίσκω υπέροχη καμμενίλα και μου θυμίζει ήλιο, θάλασσα, ανεμελιά, ξυπόλητα πόδια και gin tonic. Το καλοκαίρι του 2013 ήταν το καλοκαίρι που, μεταξύ άλλων, πήγαμε όλοι μαζί* στη Σίφνο. 
*για λίγους.
#Blogovision: ένας πρόλογος
Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook 

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!
Posted by Evi at 23:15 2 comments
Labels:

07/12/2013

#Blogovision [No.14] Woodkid - The Golden Age

[debut]: Ανέβηκε στο  Άκου Αυτό♫ στις 14 Μαρτίου του 2013. 
Κυριακίλες με Woodkid: #21, #46, #56
Trivia: Θυμάμαι πριν από καναδυο χρόνια που είχε βγει το 'Iron' (από το OFF Radio και τον @cpil το είχα πάρει χαμπάρι νομίζω) είχα μείνει άφωνη με το video clip -ο τύπος έχει φοβερή αισθητική. Τότε δεν είχα κάτσει να ψάξω να βρω ποιος είναι και τι κάνει, κι έτσι όταν φέτος βγήκε το album και  ασχολήθηκα λίγο παραπάνω μαζί του, ανακάλυψα πως είναι περίπτωση.  Φέρτε τον για live -το video art θα πρέπει να δίνει στο (πάρα πολύ συναισθηματικό, θεατράλ, baroque) album του άλλη διάσταση.
Άκου Αυτό: Όλα τα video clips που σκηνοθετεί ο Woodkid για τα δικά του κομμάτια είναι ασπρόμαυρα. Συνειρμικά το ασπρόμαυρο με παραπέμπει στον κινηματογράφο και φέτος πήγα σινεμά πολύ περισσότερο από τα προηγούμενα χρόνια (πάρα μα πάρα πολύ χαίρομαι για αυτό). Οι αγαπημένες μου ταινίες από το 2013 (μέχρι στιγμής) είναι το 'La Vie d' Adèle' και το 'La Grande Bellezza'.
#Blogovision: ένας πρόλογος
Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook 

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!
Posted by Evi at 16:10 0 comments
Labels:

#Blogovision [No.15] Phosphorescent - Muchacho

Κυριακίλες με Phosphorescent: #23, #32, #47, #53
Trivia: Μέχρι φέτος αγνοούσα την ύπαρξη του Phosphorescent. Ο μουσάτος αυτός τύπος από την Alabama λέγεται Matthew Houck και αυτό είναι το έκτο (!) του album. To ξεχώρισα γιατί ήταν μια χρονιά με πολλή electro και μπλιμπλίκια κι αυτός χρησιμοποιεί κιθαρίτσα, πιάνο, βιολί, γιουκαλίλι, ένα σωρό κρουστά, πολυφωνίες και τέτοια και όποτε έβαζα να ακούσω το 'Muchacho' μου έφτιαχνε η διάθεση (that said, έκανα πάντα skip το πρώτο και το τελευταίο track γιατί λίγο το παρακάνει με το φαλσέτο -δηλαδή shhhhh καλέ μου ιιι και ιιι). Τέλος πάντων, το ζουμί είναι ότι αυτό το album περιέχει διάφορα ωραία κομματάκια -δεν έγινε και τίποτα- αλλά έχει και το "Song For Zula" που είναι ένα έργο τέχνης -σαν να έπεσε από τα ουράνια, το ακούς και νιώθεις να σε λούζει άγιο φως (και δεν τα πάω και καλά με τα θεία). Μα δηλαδή πόσο ιδιοφυές να ξεκινά ένα τραγούδι "Τhey say love is a burning thing, that it makes a fiery ring" (βλέπε Johnny Cash - "Ring Of Fire") να συνεχίζει "Oh but I know love as a fading thing / just as fickle as a feather in a stream" και να τελειώνει "and I could kill you with my bare hands if I was free". Μπαμ. Track of the year.
Άκου Αυτό: "See, honey, I saw love, you see, it came to me / it put its face up to my face so I could see / Yeah then I saw love disfigure me into something I am not recognizing". Το 2013 κάποιες σχέσεις που τις είχαμε στανταράκι έκαναν τον κύκλο τους και έληξαν οριστικά.
#Blogovision: ένας πρόλογος
Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook 

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!
Posted by Evi at 14:39 0 comments
Labels:

05/12/2013

#Blogovision [No.16] 65daysofstatic - Wild Light

Κυριακίλες με 65dos: #49
Trivia: Ακολουθεί παραλήρημα (γιατί θεωρώ το "Wild Light" έπος -δεν είμαι μόνη). Φέτος -για τα δεδομένα μου- άκουσα πάρα πολλά albums -ας τα πούμε ατμοσφαιρικά- που δεν μου το 'χα να μ'αρέσουν αλλά να. Λέω 'ατμοσφαιρικά' για να καλύψω ένα πολύ ευρύ φάσμα που χωράει από How To Destroy Angels, Six by Seven και Trentemøller, μέχρι Moderat, Fuck Buttons, Boards Of Canada, Jon Hopkins, Forest Swords... Το κοινό όλων αυτών είναι ότι όλα τους για κάποιο λόγο με παραπέμπουν σε... ταξίδι με τρένο. Αυτό που είσαι στη μέση του πουθενά και επιστρέφεις από κάπου που πέρασες καλά, και είσαι κουρασμένος και με hangover, αλλά σε πιάνουν και λίγο οι μαυρίλες σου και δεν πιάνει και το κινητό -και δεν σε αποσπά τίποτα, πέρα από το τοπίο που "τρέχει" έξω απ'το παράθυρο. 
Έχω καιρό να κάνω ταξίδι με τρένο, αλλά αν έφευγα any time soon, θα έπαιρνα όλα αυτά τα albums μαζί μου (κατά πάσα πιθανότητα, βέβαια, θα έφτανα στον προορισμό μου με τάσεις αυτοκτονίας -άλλο αυτό). Παρόλ'αυτά όλους τους άλλους τους έκοψα από το Top 20. Οι 65daysofstatic "με έπιασαν" περισσότερο -ίσως γιατί με πέτυχαν μία μέρα που ήμουν στις μαύρες μου, δεν ήξερα τι μου γινόταν, πάτησα το play και το πρώτο πράγμα που άκουσα ήταν μια γυναικεία φωνή να επαναλαμβάνει "no one knows what is happening". Από εκεί και πέρα απλά βυθίστηκα στο σύμπαν τους και μέτραγα αλλαγές (ο μέσος όρος διάρκειας των κομματιών είναι 6 λεπτά -είναι απίστευτο τι προλαβαίνει να συμβεί σε κάθε κομμάτι μέσα σε 6 λεπτά - ακούστε το "Prisms"). Πέρα από όλα αυτά, έχω αδυναμία στο post (δεν το ξέρατε) και στο πιάνο (το ξέρατε) -so they win.
Άκου Αυτό: Το 2013 μεγάλωσαν οι μαυρίλες. Σε παρέα δέκα ατόμων, οι τρεις ξεκίνησαν να βλέπουν ψυχολόγο (και κάναδυο το σκέφτονται). Δεν το λέω γιατί έχω κάτι με τους ψυχολόγους (το αντίθετο), αλλά γιατί αν μου έλεγες πριν από 10 χρόνια ότι τα ίδια άτομα με τα οποία ψοφούσαμε στο γέλιο τότε και δεν μας ένοιαζε τίποτα, θα πάθαιναν κατάθλιψη, ψυχοσωματικά επεισόδια και κρίσεις πανικού, θα σου έλεγα "πας καλά; με τίποτα, αποκλείεται -αυτά δεν θα συμβούν ποτέ σε εμάς, εμείς είμαστε χαρούμενοι άνθρωποι". Τα θέματα υγείας με στενοχωρούν -τα θέματα ψυχικής υγείας όμως με φρικάρουν. "No one knows what is happening..."
#Blogovision: ένας πρόλογος
Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook 

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!
Posted by Evi at 21:05 4 comments
Labels:

04/12/2013

#Blogovision [No.17] Mark Lanegan - Imitations

Κυριακίλες με Lanegan: #26, #45, #47, #50
Trivia: Δεν ήξερα ότι "μετράει".. Νόμιζα ότι δεν μπορώ να συμπεριλάβω το "Imitations" στο top 20 μου, γιατί είναι διασκευές. Αλλά όooχι, όooχι, ο κανόνας τελικά είναι "ηχογραφήσεις που έγιναν μέσα στο 2013", ανεξαρτήτου αν είναι original το υλικό ή όχι. Ε λοιπόν αυτό το album δεν έχει καμία σχέση με το σήμερα, είναι από άλλη εποχή -το ακούς και θέλεις να ερωτευτείς έναν κουστουμάτο τύπο με μπριγιαντίνη (scroll down), να έρθει να σε πάρει από το σπίτι σου για το πρώτο σας ραντεβού, με μια ανθοδέσμη στο χέρι και σοκολατάκια για τη μαμά σου -έτσι -τόσο παλιομοδίτικα. Σχεδόν ποτέ δεν ασχολούμαι με albums με διασκευές. Αλλά είναι ο Mark Lanegan και η φωνή του είναι πιο καταπραϋντική κι από κοτόσουπα σε κρυολόγημα*.
Άκου Αυτό: Σε ένα από τα παλιότερα albums του Lanegan, υπάρχει ένα instrumental κομμάτι που λέγεται 'Blues For D.', το οποίο έχω συνδυάσει με την κολλητή μου (γιατί το όνομά της ξεκινά από D). To 2013, κάτι Κυριακές, που μας έπιαναν "τα blues", η D., ερχόταν και με έπαιρνε από το σπίτι και παίρναμε καφέ στο χέρι και πηγαίναμε βόλτες (στο κέντρο, στο Κολωνάκι, στα Πετράλωνα, στο Λυκαβηττό...) και λέγαμε, λέγαμε, λέγαμε, λέγαμε... 
*είμαι άρρωστη -ευτυχώς φτιάχνω την καλύτερη κοτόσουπα με αυγολέμονο του σύμπαντος.
#Blogovision: ένας πρόλογος
Like Άκου Αυτό  ♫ on Facebook 

Θέλεις να γράψεις για το Άκου Αυτό; Suggest a band!
Posted by Evi at 13:01 0 comments
Labels:
Subscribe to: Posts (Atom)